Etyka ludzkiego ulepszania

Dostarczone przez BBVA

Nauki te sugerują, w jaki sposób technologia może pozwolić ludziom stać się lepszymi niż dobrze, wykorzystując ulepszenia, takie jak modyfikacje mózgu w celu zwiększenia pamięci lub zdolności rozumowania, zmiany w biochemii w celu zwiększenia odporności na środowisko lub tworzenie nowych zdolności. Korzyści mogą również obejmować znacznie dłuższe życie lub zmiany w wyglądzie ludzi w celu uczynienia ich bardziej atrakcyjnymi lub bardziej estetycznie odmiennymi.

Ludzkość wkracza w erę „trans-człowieka”, w której biologia jest traktowana jako coś, czym można manipulować do woli, w zależności od zainteresowań stylu życia, a nie potrzeb zdrowotnych. Pozostają jednak pytania, jak dalece społeczeństwo jest przygotowane na przyjęcie tego rodzaju zastosowań i jakie stwarzają one problemy etyczne.

Istnieją dobre powody, dla których ludzie starają się doskonalić przez całe życie. Rzeczywiście, ludzie zawsze dążyli do poprawy siebie; niektóre z bardziej znanych metod obejmują edukację, ćwiczenia lub dobrą dietę. Więc co, jeśli w ogóle, odróżnia te akceptowane metody wzmacniania od tych, które budzą moralny niepokój, takich jak zażywanie narkotyków lub modyfikacja genetyczna?

Jednym z argumentów powszechnie używanym w celu zakwestionowania wartości ludzkiego ulepszeń jest: znaczy dzięki którym ludzie osiągają swoje cele w życiu. Innymi słowy, jeśli dana osoba korzysta ze skrótu technologicznego, aby osiągnąć cel, wybór ten może obniżyć wartość osiągnięcia. Na przykład, jeśli alpinista wspina się na szczyt helikopterem, a nie fizycznie wspina się na górę, podważa to wartość osiągnięcia.

Ściśle powiązane jest pytanie etyczne dotyczące niektórych substancji psychofarmakologicznych, takich jak leki przeciwdepresyjne. Argument ten utrzymuje, że niektóre zastosowania mogą być moralnie niepożądanymi formami poprawy, ponieważ zasadniczo przekształcają pacjenta w kogoś innego.

Kolejnym powodem do ostrożności w odniesieniu do udoskonalania człowieka jest to, że może zawęzić perspektywy danej osoby, naruszając zasadę zachowania otwartej przyszłości. Niektóre ulepszenia mogą promować sukces we wczesnym okresie życia, ale później prowadzić do poważnej niepełnosprawności. Typowym przykładem może być stosowanie leków, które zapewniają krótkoterminowe korzyści – takie jak zwiększenie siły fizycznej lub pobudzanie kreatywności – ale które mogą również wiązać się z długotrwałym zagrożeniem dla zdrowia.

Wśród największych problemów etycznych związanych z ulepszeniami człowieka jest kwestia zarządzania. Udostępnienie licznych ulepszeń będzie wymagało zaangażowania szeregu decydentów odpowiedzialnych za opracowywanie polityk dotyczących ich wykorzystania i pociąga za sobą potrzebę systemów społecznych zapewniających każdemu przystępny dostęp do nich.

Kolejnym problemem społecznym jest to, że ulepszenia mogą podważyć niektóre istotne cechy naszej ludzkiej tożsamości, które wolelibyśmy zachować. Inne obawy moralne są często wplatane w strach przed zmianami biotechnologicznymi, zwłaszcza pogląd, że inicjowanie takich zmian jest podobne do „bawiania się w Boga”.

Kluczowe jest ustalenie pewnych ogólnych zasad, które rządzą etycznym postępowaniem w zakresie rozwoju człowieka na wszystkich poziomach. Wysiłki te powinny obejmować szeroko zakrojone niezależne konsultacje i inwestycje w zasady badań.

Wreszcie, być może najbardziej palącą kwestią jest stopień, w jakim wykorzystanie ludzkich usprawnień wymaga reakcji globalnej, a nie tylko polityki krajowej. Chociaż taka praca doprowadziła do wiodącej pozycji w badaniach w wielu krajach, jest jeszcze wiele do zrobienia, zanim będziemy w stanie uzyskać jasne poczucie globalnych konsekwencji ludzkiego rozwoju i sformułować rozsądną strategię zarządzania nim.

Przeczytaj cały artykuł tutaj .

ukryć