211service.com
Grypa 1918 na MIT
Epidemia grypy z 1918 r., która zabiła około 50 milionów ludzi na całym świecie, uderzyła w Stany Zjednoczone trzema niszczycielskimi falami. Ale jego przybycie do MIT to niewiele więcej niż przypis w archiwach Instytutu, przyćmiony pilną potrzebą szkolenia żołnierzy do Wielkiej Wojny.
Gdy zbliżał się początek roku akademickiego 1918-19, w Instytucie nie było już normalnych zajęć. Stany Zjednoczone były w stanie wojny od kwietnia 1917 r., a prezydent MIT, Richard Maclaurin, był głęboko przekonany, że instytucje akademickie, szczególnie te z silnymi programami naukowymi i inżynieryjnymi, muszą odgrywać centralną rolę w obronie narodowej. Pod koniec 1917 r. wydział postanowił wspierać wysiłek wojenny, prowadząc kursy niemal nieprzerwanie przez cały rok, tymczasowo pomijając te mniej ważne dla wojny.
TECHNOLOGIAW lipcu 1918 Maclaurin został mianowany przez amerykańskiego sekretarza wojny dyrektorem edukacyjnym nowego Studenckiego Korpusu Szkoleniowego (SATC). Ustanowiony przez rząd na początku 1918 roku, SATC był podobny do ROTC, oferując osobom zgłaszającym się do służby wojskowej możliwość zdobycia wyższego wykształcenia podczas szkolenia. Obowiązki Maclaurina obejmowały wybór lokalizacji dla jednostek, wybór kursów i zarządzanie organizacją na terenie całego kraju.
Ale kiedy Departament Wojny zdecydował na początku września, że chce mieć pięć milionów żołnierzy w Europie do lata 1919 roku, Maclaurin musiał szybko zreorganizować SATC w coś, co równało się serii obozów mobilizacyjnych. Miesiąc później obozy te zaczęły powstawać w całym kraju. Gdy program zmagał się z epidemią grypy, trudnościami z zakwaterowaniem i wyżywieniem mężczyzn oraz potrzebą zupełnie nowych harmonogramów nauczania, wszystkie ostateczne decyzje — które dotyczyły 524 instytucji i 150 000 mężczyzn — spoczywały na Maclaurinie.
Gdy MIT kończył budowę pięciu baraków SATC i stołówki, która miała pomieścić tysiąc mężczyzn na posiedzeniu, jak donosi The Tech, grypa uderzyła w Boston. Na prośbę władz lokalnych i federalnych MIT przesunęło rozpoczęcie roku akademickiego o trzy tygodnie. Aby uniknąć dużych zgromadzeń ludzi, planowana 1 października ceremonia wprowadzenia SATC została przesunięta na 11 października, a otwarcie stołówki zostało opóźnione. Życzeniem Sekretarza i jego współpracowników jest, aby wszyscy studenci trzymali się z dala od Instytutu aż do odwołania. Studenci mieszkający na wschód od Nowego Jorku proszeni są o natychmiastowe opuszczenie swoich domów, przeczytaj ogłoszenie z 2 października w The Tech. Biura całego Wydziału mają być zamknięte, a do Instytutu zostaną przyjęci tylko ci, którzy zajmują się absolutnie ważnymi sprawami. Naszym celem jest pomoc wszelkimi możliwymi sposobami w walce z tą straszną chorobą, która obecnie wydaje się, że przeszła już swój kryzys. Mężczyźni z Instytutu, wykonajcie swoją część. Niech ten dodatkowy czas się liczy. Minie trochę czasu, zanim dostaniemy kolejne wakacje.
Straszna choroba nie pozostawiła Instytutu bez szwanku. 12 października The Tech zaczął zgłaszać zgony absolwentów wojska na zapalenie płuc lub grypę. 6 listopada pojawiła się pierwsza wzmianka o chorobie na kampusie, z informacją o śmierci dwóch studentów SATC.
Wiadomość o zbliżającym się zawieszeniu broni dotarła do MIT kilka dni później. W wydaniu The Tech z 9 listopada podano, że wiadomości zawierały również nieco więcej szczegółów na temat zasięgu epidemii grypy na kampusie. Artykuł o wykorzystaniu domu bractwa Phi Beta Epsilon jako infirmerii SATC mówi, że obecnie na liście chorych jest czterdziestu pięciu. Podczas ostatniej epidemii zajęto się 83 pacjentami. Tylko dwóch zginęło.
Gdy wojna nagle się skończyła, potrzeba SATC wyparowała, a MIT powrócił do szkolenia naukowców i inżynierów. Po upadku, w którym, jak zauważył The Tech, nie było ducha studiów ani życia studenckiego, w grudniu zaczęły powstawać kluby towarzyskie i sportowe. Pod koniec roku epidemia pochłonęła życie co najmniej trzech kolejnych uczniów i instruktora. Ale żniwo, jakie zebrało w Instytucie, w większości nie zostało odnotowane.