- Ile wieków odtąd ta nasza wzniosła scena będzie odgrywana w stanach nienarodzonych i jeszcze nieznanych akcentach!

W ciepły wtorkowy wieczór w listopadzie ubiegłego roku w Stata Center odbyły się wydarzenia dotyczące zrównoważonej energii, interwencji bioelektrycznych w leczeniu zaburzeń neurologicznych, rozkładu wielomianów wielomianów metodą sumy kwadratów i… Szekspira.

Diana Henderson, profesor literatury i dziekan ds. programów nauczania i wsparcia wydziału, zaczęła mówić o swojej nowej książce, Współpraca z przeszłością: przekształcenie Szekspira w czasie i mediach , cytując Oscara Wilde'a: Ten, dla którego teraźniejszość jest jedyną rzeczą, która jest obecna, nie wie nic o wieku, w którym żyje. Następnie pokazała reprodukcję Krawędź zagłady , XIX-wieczny obraz Samuela Colmana przedstawiający apokaliptyczne zniszczenie neoklasycznej metropolii. W jego centrum, nietknięty przez otaczający go pożogę, stoi posąg Szekspira spokojnie opartego na mównicy ze skrzyżowanymi nogami.

Szekspir tego obrazu — marmoralny Szekspir, którego geniusz przetrwa koniec cywilizacji — jest, jak powiedział Henderson, już zestetyzowanym odtworzeniem. Interesuje ją Szekspir, impresario, handlarz kołem, który pisał sceny, które grały na mocnych stronach jego aktorów i opierał się publikowaniu jego sztuk, ponieważ mogłoby to zaszkodzić kasie. To Szekspir, z którym żyjący artyści mogą nadal współpracować, mówi.

Henderson omówił dwie takie kolaboracje: film Franco Zeffirelliego Poskromienie złośnicy i Kennetha Branagha z Henryk V . Powiedziała, że ​​Zeffirelli współpracował nie tylko z Szekspirem, ale także z reżyserami filmów klasy B, którzy ustanowili wizualną gramatykę horrorów, a także z dziennikarzami tabloidów, którzy już przekształcili jego żonatych bohaterów, Elizabeth Taylor i Richard Burton, w prawdziwy świat. wersja zwaśnionej pary Szekspira.

Branagh również przekształcił tekst barda, by służył jego własnym artystycznym celom. Sercem jego filmu jest głośna, poruszająca rekonstrukcja Cecila B. DeMille'a z bitwy pod Agincourt z 1415 roku; ale jedyną sceną walki w sztuce jest komiczna konfrontacja między angielskim bufonem a Francuzem, który poddaje się na widok.

W końcu, argumentuje Henderson, to właśnie zdolność adaptacji Szekspira odpowiada za jego wysoką reputację. Zakończyła swoimi 10 najważniejszymi powodami, dla których Szekspir nadal jest najlepszym psem; numer jeden to Szekspir napisany w formie multimedialnej w sposób, który można zmienić. Ale, przyznała, jego współpracownikom nie należy się cała zasługa. Numerem dwa na liście było to, że Szekspir był naprawdę dobry w słowach.

ukryć