211service.com
Jak świat wygląda dla delfina? Wciąż nie wiemy
Delfiny butlonose, oprócz niezwykłej inteligencji i zwinności, potrafią zobaczyć swój podwodny świat z dźwiękiem. Ta umiejętność – echolokacja – jest często określana jako szósty zmysł, ale bardziej przypomina hiperrozwiniętą wersję słuchu.
Teraz zespół naukowców z organizacji non-profit SpeakDolphin.com opublikował zdjęcie, które, jak twierdzą, zawiera obraz nurka widziany przez echolokację delfina. To twierdzenie należy przyjąć z tyloma ziarnami soli, ile jest w morzu, jak zobaczymy.
Być może dobrze widziałeś ta historia już - robi rundę ze względu na swój niezaprzeczalny czynnik wow. Jeśli nie, oto krótka wersja: zespół SpeakDolphin, kierowany przez Jacka Kassewitza, zarejestrował echa, gdy butlonos skierował swoją wiązkę echolokacyjną (impulsy dźwiękowe o wysokiej częstotliwości) nad zanurzonym nurkiem. Wysłali nagrania do obróbki przez firmę CymaScope zajmującą się obrazowaniem wibracyjnym, która wykorzystała serię migawek audio do zrekonstruowania trójwymiarowej reprezentacji zanurzonego nurka. W ostatnim kroku obrazy te zostały przekazane firmie 3D Systems, wynalazcom druku 3D, którzy stworzyli trójwymiarowy wydruk tego, co zobaczył delfin.
To wszystko brzmi bardzo, bardzo fajnie. Ale nadszedł czas, aby wydobyć mój przyrodnikowy zrzędliwy kapelusz.
Punkt pierwszy: delfiny Móc widzą, w tradycyjnym sensie, i widzą całkiem dobrze. (Fakt najwyraźniej zagubiony w większości dotychczasowych relacji.) Ich widzenie kolorów jest gówniane, ale mają dobre widzenie w słabym świetle, a ich oczy są specjalnie przystosowane, aby umożliwić im wyraźne widzenie nad i pod powierzchnią. W przeciwieństwie do niektórych nietoperzy, które w tak dużym stopniu polegają na echolokacji, że można zasadnie powiedzieć, że postrzegają swój świat prawie wyłącznie za pomocą dźwięku, delfiny wykorzystują mieszankę dźwięku i wzroku. Jeśli chodzi o to, jak ich mózgi przetwarzają tę wyjątkową mieszankę informacji sensorycznych… cóż, nigdzie nie ma wzmianki o mózgach w komunikacie prasowym ani łatwowiernej pierwszej fali relacji.
Zanim przejdę dalej, zasługa zasługuje na uznanie: Rachel Feltman w Washington Post opublikowała własne usunięcie wydania, gdy pracowałem nad tym postem, i jej artykuł warto przeczytać w całości, aby dokładnie przeanalizować problemy z wiarygodnością wydania SpeakDolphin.
Istnieje również bardziej ogólne kwestie z nauką stojącą za wirusowym obrazem… w tym wydaje się, że nie ma ich wiele. A dokładniej, zignorowano zwykłe sposoby weryfikacji badań. Wyniki, jak zauważa Feltman, nie są publikowane w żadnym czasopiśmie. Powiedział założyciel SpeakDolphin, Jack Kassewitz Rebecca Harrington z Tech Insider że woli upubliczniać swoje badania w formie książkowej, a nie w czasopismach, z czym bardzo współczuję, nawet jeśli łaskocze mnie w kość sceptyka.
Co jeszcze bardziej niepokojące, zauważa Feltman, Kassewitz wydaje się postrzegać siebie jako buntownika dla sprawy delfinów i ludzi, nazywając naukę głównego nurtu bigoterią i rasistowską postawą wobec delfinów w oświadczeniu na temat jego strona . Chociaż z pewnością prawdą jest, że nauka powoli docenia pełną inteligencję zwierząt innych niż ludzie, jego stanowisko wydaje się bardziej pełne pasji niż rozsądku. Nie przesadzam z tym, ale ludzie, którzy uważają się za indywidualnych geniuszy, mają tylko w połowie rację. Dobra nauka jest wspólna z jakiegoś powodu.
Harrington poprosił o wyjaśnienie, w jaki sposób CymaScope generuje swoje obrazy, ale nie otrzymał żadnego. Zamiast tego otrzymała od Kassewitz następującą odpowiedź: Jestem całkowicie otwarta na krytykę, ale od fizyków, bo tak się tutaj dzieje.
To niezaprzeczalnie świetny pomysł na eksperyment. Jeśli uda nam się ustalić, jak delfiny postrzegają świat za pomocą połączenia echolokacji i wizji, prawie na pewno wskaże to nowe i interesujące techniki sonarowego i bardziej ogólnego obrazowania podwodnego. Na razie obrazy może stanowią interesujący element układanki, w jaki sposób delfiny wykorzystują dźwięk i wzrok do poruszania się po swoim świecie, ale nawet jeśli metodologia badawcza jest solidna, będzie rażącą przesadą twierdzenie, że to właśnie widział delfin.