Jak użytkownicy mediów społecznościowych odszyfrowali symulowaną wiadomość od istot pozaziemskich?

W 1961 r. mała grupa naukowców spotkała się w obserwatorium radioastronomicznym Green Bank w Zachodniej Wirginii, aby omówić poszukiwania pozaziemskiej inteligencji. Jednym z organizatorów był Frank Drake, który wykorzystał konferencję do zaprezentowania swojego słynnego obecnie równania Drake'a opisującego prawdopodobieństwo inteligentnego życia w innym miejscu we wszechświecie. Ale Drake wykorzystał też okazję do przeprowadzenia mniej znanego eksperymentu.

Pytanie, które zadał, było następujące. Jeśli ludzkość otrzymała wiadomość od gwiazd, jak moglibyśmy ją rozszyfrować, skoro nie mamy wspólnego języka? Podobnie, jeśli chcemy wysłać wiadomość, jak powinniśmy ją skomponować?

Aby zbadać ten problem, Drake stworzył własną wiadomość i wezwał uczestników konferencji do jej odszyfrowania. Otrzymał jedną odpowiedź napisaną tym samym kodem, wyraźnie wskazującą, że wiadomość została zrozumiana. Później wiadomość opublikowała amatorska elektronika, a około rok później Drake otrzymał list z poprawnym rozwiązaniem od czytelnika tego magazynu.

To wskazuje na ciekawy pomysł. Jeśli kiedykolwiek otrzymamy wiadomość od gwiazd, jedną z opcji byłoby opublikowanie jej za pośrednictwem mediów społecznościowych i wykorzystanie połączonej mocy mózgu świata do jej odszyfrowania.

W zeszłym roku jeden badacz przetestował ten pomysł, robiąc dokładnie to. Rene Heller z Instytutu Maxa Plancka ds. Badań Układu Słonecznego w Niemczech stworzył symulowaną wiadomość od obcej cywilizacji i udostępnił ją na Twitterze i Facebooku, aby świat mógł ją rozszyfrować. We wtorek 26 kwietnia 2016 r. przesłałem fałszywą wiadomość SETI do mediów społecznościowych na Twitterze i Facebooku i nazwałem ją SETI Decrypt Challenge, powiedzmy Heller.

Dziś publikuje wyniki tego eksperymentu, pokazujące, jak ludzie połączyli siły, by złamać pozornie obcy kod.

Wyzwanie, jakie postawił Heller, polega na wyobrażeniu sobie, że Ziemia otrzymała wiadomość w postaci serii impulsów radiowych ze stałego, nierozpoznanego źródła około 50 lat świetlnych od Ziemi. Impulsy te zostały odebrane w wąskim paśmie wokół częstotliwości elektromagnetycznej 452,13 MHz, czyli częstotliwości pi razy większej od częstotliwości emisji neutralnych atomów wodoru.

Heller umieścił wersję dźwiękową wiadomości tutaj . I pytanie, które zadaje: co mówi ta wiadomość?

Heller skonstruował wiadomość przy użyciu technik, które były już używane w przesyłaniu wiadomości do pozaziemskich inteligencji. Wiadomość składa się z wielu obrazków, które można skonstruować, układając dane w tablicę o określonych wymiarach.

Wymiary te wynoszą 359 na 757 pikseli (obie liczby pierwsze) i są określone na początku wiadomości sekwencjami 757 0s i 359 1s. To koduje pierwszą stronę wiadomości, która w przeciwnym razie jest pusta. W sumie wiadomość zawiera siedem stron (kolejna liczba pierwsza).

Następna strona to lista liczb od 0 do 756, która wykorzystuje standardowy system kodowania danych zwany little endian, który definiuje takie rzeczy, jak dane zapisywane od lewej do prawej i tak dalej.

Trzecia strona zawiera w ten sam sposób pierwsze 757 liczb pierwszych. Strona druga (proste liczenie) i trzecia (liczby pierwsze) miały na celu ustalenie, że mówimy o systemie binarnym i że używamy liczb do opisu i interpretacji obrazów, mówi Heller.

Czwarta strona zaczyna się od zdefiniowania dwóch kolejnych liczb. Pierwsza to długość fali używana do przesyłania wiadomości w jednostkach zmodyfikowanej długości Plancka. Ta liczba to 1,6368 x 1034 i pełni rolę swoistej miary przestrzennej.

Druga liczba to 1,1677 x 1052. Jest to miara czasowa, która przy odrobinie starannego przemyślenia i prostej matematyki prowadzi do liczby 50 — odległości cywilizacji transmitującej w latach świetlnych. Ponieważ wiemy, że wiadomość pochodzi od gwiazdy oddalonej o 50 lat świetlnych, nasi kosmiczni przyjaciele mówią nam, że znają również swoją odległość do nas, mówi Heller.

Pozostała część strony czwartej wyświetla sinusoidę, a dokładniej funkcję – sin(x).

Pierwsze dwa wiersze strony piątej kodują liczby 6,048 × 1034 i 4,2038 × 1052. Reprezentują one odległość 2,45 metra w jednostkach zmodyfikowanej stałej Plancka i czas 180 lat w jednostkach miary czasowej. Reszta tej strony wyświetla obraz obcego okazu z wyraźnym wnioskiem, że ma on 2,45 metra wysokości i żyje 180 lat.

Szósta strona pokazuje obraz urządzenia użytego do wysłania transmisji; w rzeczywistości zdjęcie ziemskiego radioteleskopu o nazwie Square Kilometer Array.

Ostatnia strona zawiera dwie liczby odpowiadające odległości około 100 razy większej niż odległość Ziemia-Księżyc i sześć miliardów lat. Wyświetla również obraz czterech obiektów astronomicznych, z których jeden znajduje się obok obrazu kosmity. Wynika z tego, że przedstawia to ojczystą planetę ET, która jest o miliard lat starsza od naszej.

Heller opublikował tę wiadomość w mediach społecznościowych 26 kwietnia 2016 r. i świat nie potrzebował dużo czasu, aby odpowiedzieć. Heller otrzymał pierwsze poprawne rozwiązanie e-mailem następnego dnia, a liczba odpowiedzi wzrosła wraz z rozprzestrzenieniem się wiadomości o wyzwaniu.

6 maja Heller otrzymał największą liczbę odpowiedzi po Codzienna poczta a Huffington Post poinformował o wyzwaniu. W tym momencie grupa na Reddicie opublikowała odpowiedź, która prawdopodobnie zniekształciła wynik, jaki otrzymał po tym Heller. W sumie otrzymał 66 poprawnych rozwiązań, z których dwa pochodziły od uczniów szkół średnich.

To interesująca praca, która ma wyraźne implikacje dla sposobu, w jaki ludzkość powinna radzić sobie z przesłaniem z gwiazd. Społeczność astronomiczna jest już zobowiązana do publicznego publikowania wszelkich wiadomości, które otrzymuje od istot pozaziemskich.

Ale praca Hellera pokazuje, że nie jest to tylko deklaracja wobec ludzi, którzy płacą za astronomię. Pokazuje, że globalna społeczność jest w stanie rozszyfrować taki przekaz i należy dać jej szansę. Dystrybucja w mediach społecznościowych nie tylko oferowałaby skuteczny sposób odszyfrowywania, ale także oferowałaby bezprecedensową możliwość zjednoczenia ludzi na całym świecie we wspólnym wysiłku naukowym i kulturalnym, podsumowuje.

Zgodziliby się z pewnością uczestnicy pierwszego spotkania SETI w Green Bank w 1961 roku.

Nr ref.: arxiv.org/abs/1706.00653 : Odszyfrowywanie wiadomości pochodzących od inteligencji pozaziemskiej przy użyciu siły mediów społecznościowych — wyzwanie SETI Decrypt

ukryć