211service.com
Kanada idzie naprzód w kwestii podatków węglowych, pozostawiając USA w tyle
Vancouver, Kolumbia Brytyjska
Zwycięstwo sprzeciwiającego się zmianom klimatycznym kandydata republikanów Donalda Trumpa było jednym z dwóch poważnych niepowodzeń dla amerykańskiej polityki klimatycznej na początku tego miesiąca. Drugim była głośna porażka Inicjatywy 732 Stanu Waszyngton, która starała się udowodnić, że wykorzystanie opłat za emisje dwutlenku węgla w celu obniżenia istniejących podatków może zapewnić ponadpartyjny apel o to, co ekonomiści uważają za najbardziej skuteczny mechanizm redukcji emisji gazów cieplarnianych: podatki węglowe.
Stan Waszyngton odrzucił ideę podatku węglowego o 59 procent do 41. Dla kontrastu, tuż za najdłuższą granicą świata, podatki węglowe cieszą się politycznie zróżnicowanym poparciem. Cztery piąte Kanadyjczyków będzie mieszkać w prowincjach z takimi podatkami w 2017 roku, a w 2018 roku wszyscy Kanadyjczycy mogą płacić podatek węglowy.
Zarówno przegrana inicjatywa stanu Waszyngton, jak i rosnący komfort Kanady z cenami emisji dwutlenku węgla mają swoje korzenie w pierwszym podatku węglowym w Ameryce Północnej, wprowadzonym przez rząd prowincji Kolumbii Brytyjskiej w 2008 roku. paliw kopalnych zużywanych w prowincji, a do 2012 r. wzrósł do 30 dolarów kanadyjskich za tonę.
Większość badań akademickich stwierdza, że podatek Kolumbii Brytyjskiej zmniejsza emisje dwutlenku węgla o 5 do 15 procent bez szkody dla wzrostu gospodarczego, a specjalna ulga podatkowa, która ma zrównoważyć jego wpływ na rodziny o niskich dochodach, została zrealizowana. Podatek wydaje się być wysoce progresywny, mówi Mikołaja Rzeki , ekspert w dziedzinie modelowania energetycznego i ekonomicznego na Uniwersytecie w Ottawie.
Podobnie podatek waszyngtoński miał zacząć się w przyszłym roku od 15 dolarów za tonę metryczną (dodając na przykład około 15 centów do każdego galonu benzyny), następnie wzrosnąć do 25 dolarów w 2018 roku, a następnie rosnąć corocznie o kolejne 3,5 procent plus inflacja, aż do osiągnął 100 USD za tonę. Dochody miały obniżyć istniejące podatki i zapewnić ulgi podatkowe dla rodzin o niskich dochodach.
Inicjatywa zyskała silne poparcie oddolne, a także poparcie ze strony ustawodawców demokratycznych i republikańskich, w tym byłego senatora republikańskiego Slade'a Gortona i Joe Fitzgibbona, który przewodniczy komisji środowiska stanowej legislatury. Jednak inicjatywie waszyngtońskiej sprzeciwiły się zarówno interesy paliw kopalnych, jak i grupy poparcia, które faworyzowały wydawanie dochodów z emisji dwutlenku węgla na projekty rozwojowe, aby zapewnić sprawiedliwe przejście na gospodarkę niskoemisyjną.
Tymczasem w Kanadzie politycy wszystkich głównych partii naciskają na podatki węglowe w całym kraju. W zeszłym miesiącu premier Justin Trudeau ogłosił, że jego rząd Partii Liberalnej ustanowi krajowy plan podatku węglowego w 2018 r. . A w zeszłym tygodniu kandydat na lidera oficjalnej opozycji w parlamencie, Kanadyjska Partia Konserwatywna, ujawnił bardziej ambitny podatek węglowy.
Prowincjonalni przywódcy wykonali już większość ciężkiego podnoszenia. Dwie największe zachodnie prowincje Kanady będą obowiązywać podatki węglowe od 1 stycznia, kiedy Alberta podąży za prowadzeniem Kolumbii Brytyjskiej z 20 CAD za tonę metryczną podatek węglowy ma wzrosnąć do 30 dolarów w 2018 roku. A od marca kanadyjskie wschodnie giganty, Ontario i Quebec będą licytować kredyty węglowe na podstawie rynek cap-and-trade że Kalifornia wystartowała w 2012 roku.
Krajowy plan podatku węglowego Trudeau zachęca pozostałe prowincje do prowadzenia własnych programów i nakazuje, aby wszystkie osiągnęły minimalną cenę emisji dwutlenku węgla, która wzrośnie z 10 dolarów kanadyjskich w 2018 roku do 50 dolarów kanadyjskich w 2022 roku.
Konserwatywny parlamentarzysta Michael Chong chce podnieść podatki węglowe do 130 CAD za tonę metryczną w 2030 r., zapewniając pewność polityczną, którą jego zdaniem firmy muszą planować inwestycje. I podczas gdy niektóre prowincje, takie jak Quebec i Ontario, wykorzystują dochody z emisji dwutlenku węgla do finansowania programów, Plan Chonga odzwierciedla neutralność przychodów z podatku węglowego Kolumbii Brytyjskiej. Każdy ostatni cent zostanie wykorzystany na wprowadzenie jednej z największych obniżek podatku dochodowego w historii Kanady, obiecuje Chong.
Podczas gdy niektórzy politycy Partii Konserwatywnej postrzegają podatki węglowe jako niewykonalne, biorąc pod uwagę obietnice prezydenta-elekta USA Donalda Trumpa, że zrezygnuje z polityki klimatycznej USA, Chong mówi, że cięcia podatku dochodowego finansowane z podatków węglowych wyglądają równo. jeszcze strategiczne po zwycięstwie Trumpa. „To jasne, że plan Trumpa polega na znacznym obniżeniu… podatków dochodowych. Aby utrzymać naszą konkurencyjność, musimy dopasować te cięcia, mówi Chong.
Chong przekonuje, że jego ambitny podatek w wysokości 130 USD za tonę węgla może sam w sobie spełnić obietnicę Kanady w ramach porozumienia paryskiego dotyczącą ograniczenia emisji o 30 procent do 2030 r. w porównaniu z poziomem z 2005 r. Proponuje zatem ograniczenie istniejących przepisów dotyczących emisji dwutlenku węgla, takich jak normy wydajności pojazdów i normy dotyczące dwutlenku węgla, które nakazują wychwytywanie dwutlenku węgla w nowych elektrowniach węglowych.
Sondaże ujawniają jednak wysoki poziom sprzeciwu opinii publicznej wobec podatków węglowych. Ta niepopularność może zagrozić premier Alberty, Rachel Notley. Producenci piasków roponośnych, tacy jak Shell, Cenovus Energy i Suncor Energy zwróć jej podatek , który zapewnia rabaty, które łagodzą jego wpływ na eksport paliw kopalnych. Jednak niskie ceny ropy naftowej zdziesiątkowały gospodarkę prowincji. Dwie trzecie Albertańczyków sprzeciwia się podatkowi, według sondaży z ostatniego miesiąca .
Mark Jaccard, ekonomista ds. energii w Uniwersytet Simona Frasera która pomogła stworzyć podatek Kolumbii Brytyjskiej, widzi 50/50 szans, że skromny podatek węglowy Notley sprawi, że nie zostanie wybrana. Jaccard mówi, że może pójść w drugą stronę, jeśli polityczny atak Donalda Trumpa na politykę klimatyczną zainspiruje do dalszych działań klimatycznych ze strony głównych stanów USA. Może to obejmować więcej stanów, w tym Waszyngton i Oregon, które połączą siły z Kalifornią, Quebekiem i Ontario na ich rosnącym rynku emisji dwutlenku węgla.