Królestwo Cieni

W 1932 roku genialny młody fizyk ze Szwajcarskiego Federalnego Instytutu Technologii w Zurychu miał kłopoty. Wolfgang Pauli, który siedem lat wcześniej rozwinął fizykę kwantową, formułując zasadę wykluczania Pauliego, niedawno rozwiódł się i cierpiał na depresję. Pił nadmiernie, a dzielnice czerwonych latarni nie były mu obce. Kiedy jego ojciec zaproponował wizytę słynnemu psychologowi z Zurychu Carlowi Jungu, Pauli się zgodził.

Rozszyfrowanie kosmicznej liczby: Dziwna przyjaźń Wolfganga Pauliego i Carla Junga
Artur I. Miller, PhD ‘65
W. W. Norton, 2009, $27.95

I tak rozpoczął się długi związek, który jest tematem Artura I. Millera Rozszyfrowanie kosmicznej liczby: Dziwna przyjaźń Wolfganga Pauliego i Carla Junga . Pauli znajdował się w fatalnej sytuacji psychologicznej, mówi dr Miller, który studiował fizykę na MIT i jest emerytowanym profesorem University College London. Jak ujął to Jung: Kiedy [Pauli] przyszedł do mnie po raz pierwszy, był w takim stanie paniki, że nie tylko on, ale i ja poczuliśmy wiatr wiejący z zakładu dla obłąkanych!

Ta historia była częścią naszego wydania z listopada 2009

• Zobacz resztę numeru
• Subskrybuj

Ponad 20 lat temu Miller natknął się na książkę, której współautorami byli dwaj mężczyźni. Wiedział, że Jung jest wielkim odkrywcą mistycyzmu i alchemii – przedmiotów, od których unikali twardogłowi, racjonalistyczni fizycy z początku XX wieku. Ale tutaj dołączył gigant fizyki. W książce Pauli omawia XVII-wiecznego astronoma i mistyka Johannesa Keplera, który z wielką pasją zagłębia się w alchemię i mistycyzm, mówi Miller. Kim był prawdziwy Pauli?

Prawdę mówiąc, trudno powiedzieć. Pauli przerwał swoją analizę z Jungiem w 1934 roku i trzymał w tajemnicy przyjaźń, która z niej wyrosła. Ale ci dwaj mężczyźni często jedli obiad w rezydencji Junga nad Jeziorem Zuryskim, długo rozmawiając o snach Pauliego; fizyka, psychologia i jak mogą być powiązane; nawet ESP i UFO. Mechanika kwantowa całkiem dobrze radzi sobie z ustaleniem, że wszyscy składamy się z atomów i cząsteczek, które są martwą materią, więc jak to jest, że jesteśmy więksi niż suma naszych części? To właśnie zainteresowało Pauliego i Junga, mówi Miller. Nigdy tak naprawdę nie odpowiedzieli na zadane pytania, ale dyskutowali o rzeczach, o których naukowcy zwykle nie dyskutują.

Dla Junga fizyka kwantowa stała się ważna w rozważaniu synchroniczności lub znaczących zbiegów okoliczności, które, jak sądził, tworzyły powiązanie między fizyką a psychologią. Obaj mężczyźni byli bardzo zainteresowani tym, czy istnieje kosmiczna liczba, która wyjaśnia wszystko we wszechświecie, i poświęcili wiele dyskusji kandydatom takim jak 3, 4 i 137. W swoim badaniu tego, co Miller mówi, że Pauli nazwał królestwo cieni między mistycyzmem a fizyki, każdy traktował swoją dziedzinę równie poważnie, jak swoją.

W 1945 roku Pauli otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za odkrycie zasady wykluczenia. Zmarł w 1958 roku na raka trzustki w pokoju 58 – w pokoju 137 szpitala Czerwonego Krzyża w Zurychu.

Nigdy nie sądziłem, że będę czytać alchemię, mistycyzm i religię Wschodu, mówi Miller. Nadal jestem racjonalistą w dziedzinie nauki. Ale w kosmosie jest tak wiele rzeczy, których nie rozumiemy. Więc może powinniśmy poszerzyć nasze umysły.

ukryć