211service.com
Krótka historia delfinów US Navy
Delfin zdjęcie dzięki uprzejmości
- Przeczytaj nasze powiązana historia o psach w wojnie
Nieliczne bryły białych budynków przycupnęły w miejscu, gdzie zatoka San Diego styka się z Oceanem Spokojnym: Naval Base Point Loma. W kompleksie znajdują się nie tylko ogromne okręty wojenne, ale także dziesiątki delfinów, lwów morskich i innych stworzeń morskich.
Zwierzęta są częścią programu US Navy Marine Mammal Program, który powstał w 1959 roku, po tym, jak naukowcy odkryli, że delfiny są biegłe w dostarczaniu wiadomości i identyfikowaniu zagrożeń pod wodą. Podczas wojny w Wietnamie delfiny marynarki wojennej o imionach Garth, John, Slan, Tinker i Toad stacjonowały w Cam Ranh Bay, głębokowodnej zatoce na południowym wschodzie kraju, aby zniechęcić wrogich pływaków do atakowania tam kluczowej amunicji.
Ta historia była częścią naszego wydania z listopada 2019 r.
- Zobacz resztę numeru
- Subskrybuj
Aby unikać drapieżników i lokalizować pożywienie, delfiny wykształciły niezwykłe zdolności echolokacyjne. Oceniając swoje podwodne środowisko, wytwarzają głośne impulsy o szerokim spektrum, które brzmią dla ludzi jak kliknięcia. Słuchając echa tych kliknięć, delfiny mogą wykryć trzycalową (ośmiocentymetrową) piłkę z wysokości 584 stóp — z grubsza mówiąc, to piłka tenisowa dwa boiska dalej — i rozróżnić śrut z wiatrówki i ziarna kukurydzy od 50 stóp. Mogą dostrzec takie drobne różnice nawet w kakofonicznych portach, gdzie sztuczny sonar ma problem z odróżnieniem powracającego echa od dźwięków otoczenia łodzi, fal uderzających o brzeg i innych dźwięków.
Te talenty, które naukowcy starają się w pełni pojąć, pomogły również marynarce wojennej w ostatnich wojnach. W 2003 roku marynarka wojenna przeleciała dziewięć swoich delfinów, aby zidentyfikować miny w Umm Qasr, irackim porcie w Zatoce Perskiej — czyniąc je pierwszymi zwierzętami morskimi, które oczyszczą miny w strefie działań wojennych.
Zanim delfiny wpłynęły na mętne wody, marynarka wojenna wysłała bezzałogowe drony sonarowe do mapowania dna morskiego. 80-funtowe (36-kilogramowe) maszyny zidentyfikowały 200 aberracji, zgodnie z artykułem w magazynie Smithsonian z 2003 roku, ale nie potrafiły odróżnić przedmiotów zagrażających od nieszkodliwych organicznych.
Aby ustalić, który z 200 przedmiotów był powodem do niepokoju, marynarka wojenna polegała na delfinach z Zespołu Pierwszego Odprawy Specjalnej. Podczas gdy ich opiekunowie unosili się w pobliżu w czarnych gumowych łodziach, delfiny przemykały przez wodę, polując na miny zasadzone przez siły Saddama Husajna. Kiedy go znaleźli, ostrzegali swoich przewodników, zbliżając się z powrotem do łodzi i dotykając gumowego dysku nosem. Następnie delfiny wracały do podejrzanej kopalni i oznaczały ją linką lub transponderem akustycznym, aby nurek mógł się później rozbroić. W ciągu tygodnia delfiny pomogły marynarce wojennej zidentyfikować i unieszkodliwić ponad 100 min przeciwokrętowych.
Szesnaście lat później — ku rozczarowaniu niektórych grup broniących praw zwierząt, takich jak PETA, które twierdzą, że delfiny nie rozumieją niebezpieczeństwa związanego z ich pracą wojskową — wydaje się, że stworzenia nie zostaną w najbliższym czasie zastąpione przez maszyny.
Nawet jeśli podwodna mina nie jest zasłonięta błotem, wyjaśnia Mark Xitco, dyrektor Naval Marine Mammal Program, system sonaru musi wysłać setki sygnałów, które następnie należy przeanalizować, aby stworzyć dokładny obraz obiektu. Delfin wykonuje to samo zadanie w ułamku sekundy za pomocą kilkudziesięciu kliknięć echolokacji. Kiedy miny zostały zasypane, marynarka wojenna nawet nie zawraca sobie głowy robotami; tylko delfiny są gotowe na wyzwanie. Dla Xitco nie jest to całkowicie zaskakujące. Technologia poprawia się z roku na rok. Robimy niesamowite postępy, zastanawia się. Ale delfiny mają przed sobą miliony lat ewolucji.
Haley Cohen Gilliland jest pisarką z Los Angeles.