Listy absolwentów

Zamienniki mosiężnych szczurów
Dziękujemy za artykuł w numerze z lipca/sierpnia 2006 o mosiężnych szczurach sprzedawanych w serwisie eBay za maksymalnie 1200 dolarów. Byłem członkiem komitetu pierścieniowego w 1999 roku i wiem o dwóch rzeczach, które mogą pomóc absolwentom próbującym zastąpić mosiężnego szczura. Po pierwsze, niektórzy producenci zapewniają ubezpieczenie pierścieni. Postanowiliśmy zapewnić tę usługę klasie ‘99: jeśli zgubisz swój pierścionek, możesz kupić jednorazowy zamiennik od Jostens za 50 USD. Byłem bardzo wdzięczny, że to zrobiliśmy, ponieważ wkrótce po ukończeniu studiów zostawiłem pierścionek na blacie w szpitalnej łazience, a kiedy wróciłem, już go nie było.

Po drugie, wielu producentów pierścionków przechowuje swoje formy przez lata – Jostens jest jednym z nich. Jestem przekonany, że klasa ałunu ‘99 może mieć pierścionek wykonany z oryginalnej formy. Jednorazowy cykl produkcyjny może wzrosnąć, ale prawdopodobnie nadal byłby on tańszy niż eBay, a Ty otrzymujesz swój prawdziwy pierścionek klasowy. (Czy jest tutaj okazja biznesowa?) Zdaję sobie sprawę, że producenci przychodzą i odchodzą, a niektórzy starsi alumni mogą nie mieć tej opcji, ale warto sprawdzić, czy możesz zidentyfikować oryginalnego producenta pierścionków. Od wielu lat informacje o dostawcy pierścionków są dostępne na stronie internetowej Stowarzyszenia Absolwentów pod adresem alum.mit.edu/as/shopping/index.html. W przeciwnym razie zlokalizowanie kogoś, kto był w komitecie pierścieniowym, może być najlepszym sposobem, aby dowiedzieć się, kto był producentem.
Jen Lykens '99
Portland , I

Straciłem mosiężnego szczura w marynarce. Wróciłem do MIT na studia podyplomowe i chciałem dostać dyplom, ale zamiast tego skontaktowałem się z firmą, która wyprodukowała pierścionek na mój rok studiów, 1989. Powiedzieli mi, że przechowują formy przez 50 lat. Podpisałem swój oryginalny pierścionek; nowy ma moje imię zapisane czcionką odręczną.
Michael S. Quintana ‘89, SM ‘98, SM ‘98
Richland , WA

Liderzy Wydziału
Uroczysta kolacja, która odbędzie się 30 września w Walker Memorial i dwie wzmianki w numerze lipcowo-sierpniowym są powiązane. Na stronie M13, profesor Earl Miller jest wymieniony w Reverse-Engineering the Brain, a na stronie M56, w podpisie pod zdjęciem, wspomniany jest również profesor Ed Bertschinger. Obydwaj są odbiorcami Profesorii Rozwoju Kariery Class of 1956.

Oczywiście rektorat, w którym podejmowane są te decyzje, robi dobrą robotę przy wyborze przyszłych kierowników wydziałów.
Walter Frey ‘56
Auburndale , MA

Mając nasze zdanie
Czytając twoją historię o zabieraniu głosu przez doktorantów w sprawach Instytutu (How MIT Decides, MIT News, czerwiec 2005) przywodzi na myśl jeden z wcześniejszych wydarzeń, w których doktoranci mieli pewien wpływ na decyzje administracyjne.

We wczesnych latach 80-tych w jednym pomieszczeniu wydziału fizyki (6-218, jeśli dobrze pamiętam), znajdującym się na antresoli między zwykłymi piętrami, mieszkało od 15 do 20 absolwentów fizyki, którzy nie dołączyli jeszcze do grup badawczych lub nie posiadali własnej powierzchni biurowej. Miejsce tętniło ludźmi 24 godziny na dobę, co generowało koleżeństwo i bardzo pozytywną atmosferę. Wyobraź sobie nasz szok, gdy usłyszeliśmy, że pokój zostanie zajęty i przekształcony w laboratorium komputerowe / gabinet. Po długich dyskusjach postanowiliśmy wysłać listy protestacyjne do katedry, a także do kierownictwa Instytutu, wskazując na poważne problemy, z jakimi musielibyśmy się zmierzyć, gdybyśmy musieli opuścić salę. Ku naszemu miłemu zaskoczeniu zdecydowano, że zamiast po prostu eksmitować nas, przydzielono nam trzy pokoje w Budynku 20, do którego się przeprowadziliśmy.

Co ciekawe, po spędzeniu tam kilku lat dowiedzieliśmy się, że te nowe pokoje zostaną przeniesione do innego, wspanialszego projektu; przyznano dużą dotację na biologię, a stare baraki miały zostać przebudowane na nowe biura i laboratoria. Tym razem jednak skontaktował się z nami nasz własny oddział, wskazując, jak wielkie wrażenie wywarły na Instytucie nasze wcześniejsze starania o utrzymanie 6-218. Podpowiedź była jasna, a ci z nas, którzy byli tam jeszcze z dawnych czasów, połączyli siły z młodszymi studentami, aby rozpocząć kolejną akcję pisania listów, w wyniku której otrzymaliśmy miejsce w trzech biurach w budynkach 6 i 8. W obu przypadki, w których musieliśmy się przecież przenieść, przynajmniej nas wysłuchano i przyznano pewne rozsądne wynagrodzenie, co sprawiło, że my, studenci, poczuliśmy się niesamowicie wzmocnieni.
Christian Schön, SM ‘82, doktor ‘88
Bonn , Niemcy

Kontakt z MIT News
E-mail [email protected]

Pisać MIT News, One Main Street,

7. piętro, Cambridge MA 02142

Faks 617-475-8043

ukryć