Marionetka robota może nauczyć się chodzić, jeśli jest podłączona do ludzkich nóg

Joao Ramos, adiunkt na Uniwersytecie Illinois Uniwersytet Illinois

Ludzie nie muszą wcześniej widzieć schodów, aby wiedzieć, co to jest – lub jak się po nich wspinać. Ale dla robota mogą stanowić problem nie do pokonania.

UNIWERSYTET W ILLINOIS

Jednym z potencjalnych rozwiązań jest nakłonienie robotów do naśladowania sposobu, w jaki udaje nam się tak bez wysiłku poruszać. To jest założenie badanie przez naukowców z University of Illinois i MIT opublikowanych dzisiaj w Science Robotics.

Stworzyli interfejs człowiek-maszyna, który mapuje ruchy operatora na robota. Działa poprzez śledzenie ruchów (skoków, chodzenia lub stąpania), gdy stopy operatora poruszają się po płycie wyposażonej w czujniki ruchu. System śledzi również ruchy ciała operatora, używając kamizelki również połączonej z czujnikami. Dane przechwycone z tułowia i nóg są następnie mapowane na robota dwunożnego (w szczególności na mniejszą wersję robot hermes opracowany przez MIT).

System działa w obie strony: pozwala również operatorowi poczuć, co czuje robot. Jeśli uderzy w ścianę lub zostanie szturchnięty, to odczucie jest przekazywane z powrotem do osoby po drugiej stronie za pomocą dotykowej informacji zwrotnej. Dzięki temu osoba może się odpowiednio dostosować, stosując większy lub mniejszy nacisk zgodnie z wymaganiami. Według João Ramosa, adiunkta na Uniwersytecie Illinois i współautora artykułu, ta informacja zwrotna obejmuje środki bezpieczeństwa, które automatycznie odcinają zasilanie, jeśli robot doświadcza niebezpiecznego poziomu siły.

Obecna konfiguracja jest w tej chwili dość podstawowa. Wymaga dużo okablowania, ma pewne opóźnienia w komunikacji i przechwytuje tylko niektóre dość proste ruchy. Jest również ograniczony do określonych zadań, a nie jest uogólnionym systemem dla wszystkich ruchów. Jest to jednak krok w kierunku bardziej mobilnych i użytecznych robotów.

Największym wyzwaniem w robotyce jest umożliwienie robotom poruszania się autonomicznie. Jak mówi Mike Mistry, który studiuje robotykę na Uniwersytecie w Edynburgu, mówi Mike Mistry, który studiuje robotykę na uniwersytecie w Edynburgu, mówi Mike Mistry, który studiuje robotykę na Uniwersytecie w Edynburgu, i mówi, że to zgrabnie omija fakt, że wykorzystując moc ludzkiego umysłu do odbierania sensorycznych informacji o świecie, przetwarzają one, a następnie odnoszą się do systemu kontroli zadań takich jak równoważenie lub kroczenie. nie był zaangażowany w to badanie.

Bukiety | kim

Wirtualne połączenie z człowiekiem może pomóc robotom w reagowaniu na katastrofy lub inne sytuacje, które zagrażają życiu ratowników. Naukowcy twierdzą, że system taki jak ten mógłby zostać wykorzystany do pomocy w robotycznych operacjach sprzątania, takich jak ten po katastrofie elektrowni jądrowej Fukushima Daiichi w Japonii w 2011 roku. bezpieczną odległość. I chociaż obecnie w proces ten nie jest zaangażowane uczenie maszynowe, Ramos uważa, że ​​dane przechwycone z systemu mogą zostać wykorzystane do pomocy w szkoleniu autonomicznych robotów .

Za 50 lat będziemy mieli w pełni autonomiczne roboty. Ale ludzka kontrola oferuje wiele możliwości, których jeszcze nie zbadaliśmy, więc w międzyczasie sensowne jest łączenie robotów i ludzi, aby jak najlepiej wykorzystać oba, powiedział.

ukryć