Na Marsie może być jeszcze więcej podziemnych zbiorników wody w stanie ciekłym

Marsjański biegun południowy widziany przez Mars Express. ESA/DLR/FU Berlin / Bill Dunford

Pod południowym biegunem Marsa mogą znajdować się cztery podziemne zbiorniki wodne. Nowe odkrycia, opublikowane dzisiaj w Astronomia Przyrody sugerują, że na Marsie znajduje się jeszcze więcej złóż wody w stanie ciekłym, niż kiedyś sądzono.

Tło: W 2018 roku grupa włoskich badaczy wykorzystała obserwacje radarowe wykonane przez orbiter Mars Express Europejskiej Agencji Kosmicznej, aby: wykryć jezioro płynnej wody siedzi 1,5 kilometra pod powierzchnią Marsa. Jezioro, które miało około 20 kilometrów długości, zostało znalezione w pobliżu bieguna południowego, u podstawy obszaru gęstego lodu lodowcowego zwanego Południowymi Złożami Warstwowymi. Te obserwacje radarowe zostały wykonane przez instrument o nazwie Mars Advanced Radar for Subsurface and Ionosphere Sounding (MARSIS).

Nowe badanie: Dwa lata później, po nowej analizie kompletnego zbioru danych MARSIS (składającego się z ponad 134 kampanii zbierania danych radarowych), członkowie tego samego zespołu potwierdzili obecność tego akwenu. Znaleźli jednak również dowody na istnienie trzech innych, z których każdy znajduje się mniej niż 50 kilometrów od lokalizacji pierwszego. Nowa analiza wykorzystuje wnioski wyciągnięte z rozróżniania między mokrymi i suchymi warunkami subglacjalnymi w danych radarowych Antarktydy i Grenlandii.

Nowo odkryte łaty wody nie różnią się zbytnio od tych znalezionych w 2018 roku. Ich długość waha się od 10 do 30 kilometrów. Wszystkie zaczynają się na głębokości około 1,5 kilometra pod ziemią, chociaż nadal nie wiadomo, jak głęboko którykolwiek z nich faktycznie biegnie.

Woda: Nie oczekuj, że będziesz mógł pić tę wodę. Jedynym powodem, dla którego był w stanie pozostać płynny pomimo mroźnych temperatur na Marsie, jest to, że prawdopodobnie jest bardzo słony (lub słony). Sole mogą znacznie obniżyć temperaturę zamarzania wody. Złoża wapnia, magnezu, sodu i innych soli znajdują się na całym świecie na Marsie, a wcześniejsze eksperymenty sugerują, że solanki mogą z łatwością tworzyć się tam w subpolarnych regionach. Jest prawdopodobne, że pozwolili tym jeziorom zachować stabilność przez potencjalnie miliardy lat.

Więc co? Dostęp do wody będzie wielkim problemem dla przyszłych kolonistów marsjańskich. Ale nawet gdyby tę wodę można było odsalać, dostęp do niej wymagałby intensywnych odwiertów. Na biegunach marsjańskich jest znacznie więcej lodu powierzchniowego, który jest znacznie łatwiejszy do zebrania.

Zamiast tego najbardziej ekscytującą rzeczą w tych podziemnych jeziorach jest to, że mogą być domem dla życia pozaziemskiego. Możliwe, że, podobnie jak na Ziemi, niektóre organizmy mikrobiologiczne wyewoluowały, aby wytrzymać ekstremalne warunki panujące w tych słonych jeziorach subglacjalnych i stały się domem dla siebie.

Najlepszym sposobem na dalsze zbadanie tego jest bezpośrednie badanie wód. Elena Pettinelli, fizyk z Uniwersytetu Roma Tre w Rzymie i współautorka nowego badania, mówi, że do tego zadania najlepiej nadałaby się platforma lądownika lub łazika. Największym problemem jest oczywiście dotarcie do tych głębin. Jednym ze sposobów obejścia tego problemu mógłby być pomiar aktywności sejsmicznej, który mógłby rzucić światło na pełną głębokość i geometrię zbiorników wodnych oraz rzucić trochę światła na to, które części najprawdopodobniej nadają się do zamieszkania. Jednak obserwacje sejsmiczne nadal nie powiedzą nam niczego ostatecznego na temat istnienia życia na Marsie.

ukryć