211service.com
Najlepsze twarda literatura science fiction wszech czasów
Jak ogłosiliśmy wcześniej, Przegląd technologii opublikuje TR:SF , zbiór oryginalnych opowiadań science fiction, jesienią. Wszystkie historie będą twardą science fiction z bliskiej przyszłości, inspirowaną rodzajami pojawiających się technologii, które widzimy w naszych relacjach na Przegląd technologii .
Chociaż nie jesteśmy przeciwni, powiedzmy, sporo kosmiczna opera lub Nowa fala , skupiamy się na twardej science fiction w TR:SF , ponieważ tego typu opowieści, zakorzenione w czołówce nauki i techniki (choć z różnym stopniem licencji artystycznej), są najczęściej cytowane przez naukowców i inżynierów jako inspiracja do podejmowania konkretnych projektów, a nawet całych karier.
Nawet jeśli historia później udowodni, że jest to całkowicie oderwane od podstaw, dobra, trudna historia science fiction sprawia, że myślisz, że to może się wydarzyć! Z pewnością tak jest w przypadku każdej z naszych dziesięciu ulubionych twardych książek science fiction, wymienionych w porządku chronologicznym. Myślisz, że coś się pomyliliśmy? Jakie są twoje ulubione? Mówi nam w komentarzach poniżej.
- Dwadzieścia tysięcy mil podmorskiej żeglugi (Jules Verne, 1870) Verne napisał niektóre z najwcześniejszych dzieł rozpoznawalnych jako science fiction (mimo że termin science fiction nie wejdzie do kultury popularnej przez kolejne 60 lat). Dwadzieścia Tysięcy Ligi s jest prawdopodobnie jego najbardziej proroczym dziełem, przewidującym wojnę podwodną (nie na darmo pierwszy atomowy okręt podwodny o nazwie Łodzik ), nurkowanie, a nawet paralizator.
- Maszyna czasu (H.G. Wells, 1895) W tej książce jest trochę autoplagaryzmu, ponieważ zasady działania tytułowej maszyny są prawie bezpośrednio zaczerpnięte z wcześniejszego opowiadania napisanego przez Wellsa, zatytułowanego Chroniczni Argonauci , wydana w 1888, siedem lat wcześniej Maszyna czasu . Mimo to książka z 1895 roku zasługuje na uznanie za spopularyzowanie idei, że podróże w czasie mogą odbywać się przy użyciu metod naukowych i technologicznych, a nie magicznych środków stosowanych w wcześniejsze historie o podróżach w czasie . Jego opis podróży w czasie w czterowymiarowym wszechświecie był zapowiedzią przemysłu chałupniczego w teoretyczny czas, przestrzeń maszyny, które pojawiły się wśród fizyków w ostatnich dziesięcioleciach.
- Ja robotem (Isaac Asimov, 1950) Asimov faktycznie wynalazł słowo robotyka w 1941 roku, a ten zbiór opowiadań kanonizował jego najsłynniejsze dzieło literackie, Trzy Prawa Robotyki (Robot nie może skrzywdzić człowieka lub poprzez bezczynność pozwolić wyrządzić krzywdę człowiekowi. Robot musi wykonywać polecenia wydawane mu przez ludzi, z wyjątkiem sytuacji, w których takie polecenia byłyby sprzeczne z pierwszym prawem. Robot musi chronić swoją egzystencję, o ile taka ochrona nie jest sprzeczna z pierwszym lub drugim prawem. prawa.) Chociaż Asimov był bardzo niejasny w kwestii tego, jak faktycznie działały pozytroniczne mózgi jego robotów, idea maszyny działającej doskonale, ale zachowującej się dziwnie z powodu nieoczekiwanych interakcji między jej instrukcjami, stałaby się aż zbyt znajomy do późniejszych pokoleń programistów walczących z subtelnymi błędami oprogramowania.
- Jeźdźca fali uderzeniowej (John Brunner, 1975) Oryginalna powieść cyberpunk, poprzedzająca Gibsona Neuromancer o dziewięć lat (a nawet słowo cyberpunk o piątej.) Trzeba przyznać, że nie ma w niej oświetlonej neonami wirtualnej rzeczywistości cyberprzestrzeń , ale to czy mieć hakera, który w globalnej sieci komputerowej rozpętuje małego głupka — samoreplikujący się program, który Brunner nazwał robakiem. W 1982 r. badacze z Xerox PARC zauważyli, że prawdziwa praca wykonywali obliczenia rozproszone, co było uderzająco podobne do fikcyjnego dzieła Brunnera, a do 1988 r. pierwszy robak, który został wypuszczony na wolność, był szczęśliwie przeżuwanie przez tysiące komputerów we wczesnym Internecie.
- Fontanny raju (Arthur C. Clark, 1979) Jeśli kiedykolwiek zbudujemy winda kosmiczna —kabel wysokiego napięcia o długości 100 000 km zawieszony na przeciwwadze na wysokiej orbicie okołoziemskiej aż do powierzchni Ziemi, co pozwoliłoby ludziom wjeżdżać na orbitę windą samochodową — ludzie będą patrzeć wstecz na tę książkę tak, jak wyglądają projektanci atomowych łodzi podwodnych Wracając 20 000 mil podmorskiej żeglugi . Chociaż Clark nie wymyślił koncepcji windy kosmicznej, wykonał kilka rzeczywistych obliczeń pokazujących, jak taka konstrukcja może działać, a nawet spekulował, że włókno węglowe byłoby idealnym materiałem na kabel windy. Dwadzieścia lat później nanorurki węglowe były sercem NASA pierwsze poważne studium na kosmicznych windach.
- Cyteen (C.J. Cherryh, 1988) Osadzona w surowym świecie, którego osadnicy mają kruche relacje z Ziemią, ta książka analizuje próbę przeforsowania klonowanie ludzi poza stworzeniem duplikatu genetycznego. Naukowcy próbują odtworzyć osobowość jednego z najcenniejszych obywateli swojego społeczeństwa, tworząc podobne doświadczenia z dzieciństwa, podczas gdy Cherryh zręcznie bada debatę między naturą a wychowaniem.
- Trylogia marsjańska (Kim Stanley Robinson, 1992-1996) Ta opowieść o kolonizacji Marsa zaczyna się w 2026 roku i kończy dwieście lat później, terraformowanie Marsa w dużej mierze ukończone, a ludzkość stawia pierwsze kroki w przestrzeni międzygwiezdnej. Zawiera szczegółowe opisy codziennego życia kolonistów i zwraca szczególną uwagę na geografia Marsa , jest tak blisko, jak ktokolwiek z nas zbliży się do chodzenia po czerwonej planecie. (Jeśli jakiś czas po przeczytaniu tego staniesz się prawdziwym badaczem Marsa, możesz mnie odszukać i zbesztać mnie za mój brak wiary w ciebie. Będzie to coś do powiedzenia innym ludziom w domu starców.)
- Wiek diamentów (Neal Stephenson, 1995) Jest to opowieść o zubożałej młodej dziewczynie, która przypadkowo wchodzi w posiadanie jednego z najbardziej wyrafinowanych urządzeń, jakie kiedykolwiek stworzono — podręcznika edukacyjnego, który może dostosować się do niemal każdej sytuacji, w której znajduje się jego czytelnik. tworząc elementarz i cały świat, w którym żyje dziecko, Stephenson doskonale ukierunkował Eric Drexler wizja nanotechnologia molekularna , gdzie mikroskopijne maszyny regularnie dokonują niemal cudów.
- Koniec tęczy (Vernor Vinge, 2006) Kiedy po raz pierwszy przeczytałem tę książkę, pomyślałem, że rok 2025 był nierealistycznie optymistyczny dla rodzaju technologii rozszerzonej rzeczywistości, która jest sercem książki. Za pomocą gogli cyfrowe informacje z Internetu są nakładane na świat wokół użytkownika. Profil w sieci społecznościowej osoby może pojawić się obok jej głowy lub cały krajobraz może zostać odwzorowany w jakimś fantastycznym świecie, w którym potwory i smoki są namalowane na samochodach i samolotach. Ale prawdziwy świat technologia nadrabia znacznie szybciej niż się spodziewałem.
- Żarzenie się (Greg Egan, 2008) Jej odległa przyszłość i tło cywilizacji obejmującej całą galaktykę, normalnie stawia tę książkę zdecydowanie w kategorii kosmiczna opera , ale Egan — który przyczynił się do powstania historii science fiction Przegląd technologii w poprzednio napisał książkę, która może służyć jako elementarz ogólnej teorii względności i astrofizyki. Duża część akcji toczy się w dziwacznym, przedindustrialnym świecie, w którym postacie muszą szybko wymyślić zaawansowaną fizykę, aby uniknąć katastrofy. <