NASA testuje łazik na Księżycu w nowiu

Jeśli astronauci NASA wrócą na Księżyc w ciągu następnej dekady, będą mogli pływać po powierzchni Księżyca w wielkim stylu.

Aleja elektryczna: Nowość NASA Księżycowy elektryczny łazik pomyślnie przeszedł testy terenowe w Arizonie w tym tygodniu.

Obecny plan agencji kosmicznej polega na odesłaniu ludzi z powrotem na Księżyc do 2020 roku, w tym przy użyciu nowego pojazdu eksploracyjnego o nazwie Księżycowy elektryczny łazik (LER) . Mniej więcej wielkości małego pickupa, CZYTAĆ ma 12 obrotowych kół, które umożliwiają łazikowi poruszanie się w dowolnym kierunku i skręcanie za grosze; posiada odchylany kokpit, z którego można z bliska oglądać teren; i działa na bateriach i ogniwach paliwowych.

W tym tygodniu NASA zakończyła testy terenowe łazika w Black Point Lava Flow, AZ, w ramach dorocznego wydarzenia o nazwie Desert Research and Technology Studies ( D-SZCZURY ). Pustynny krajobraz – nierówny teren z wydmami, który podlega burzom piaskowym i gwałtownym wahaniom temperatury – jest idealny do symulacji eksploracji Księżyca.

NASA zaczęła się rozwijać CZYTAĆ w 2007 roku. Teraz jest tak blisko [w pełni] operacyjnej, jak to możliwe, mówi Michael Gernhardt , astronauta i kierownik Laboratorium Fizjologii Środowiska w NASA Johnson Space Center (JSC) w Houston.

Nowy łazik jest pod ciśnieniem, aby astronauci mogli bezpiecznie badać znacznie większą powierzchnię księżyca. Podczas programu Apollo eksploracja była ograniczona odległością, jaką astronauci mogli przejść w skafandrach kosmicznych na wypadek, gdyby ich łazik się zepsuł – około 9,7 km. CZYTAĆ ma zasięg około 241 kilometrów, ponieważ astronauci mogliby bezpiecznie przebywać w środku, dopóki nie zostaną uratowani przez inny łazik – NASA planuje mieć co najmniej dwa na powierzchni jednocześnie.

Nowy łazik waży cztery tony, ma 20-konny silnik i może pokonywać 30-stopniowe zbocza i wspinać się po głazach wielkości metra. To bestia, mówi Rob Ambrose, inżynier robotyki w JSC, który pracuje nad CZYTAĆ .

CZYTAĆ 12 kół jest napędzanych dwoma silnikami elektrycznymi i może obracać się o 360 stopni, dzięki czemu pojazd porusza się na boki, jak krab. Jeśli sprawy się komplikują, ma sposób na wykręcenie się i może unosić nogi w górę iw dół, aby uniknąć kłopotów, mówi Ambrose.

CZYTAĆ to pojazd elektryczny typu plug-in, który wykorzystuje technologie akumulatorów podobne do tych stosowanych w konsumenckim lub komercyjnym pojeździe elektrycznym. Obecnie wykorzystuje akumulator litowo-jonowy o mocy 125 watogodzin na kilogram, ale działający łazik będzie potrzebował akumulatora o mocy 200 watogodzin na kilogram. Wewnątrz pojazdu znajduje się rower treningowy, którego astronauci mogą używać do ładowania akumulatorów.

Testy terenowe w Arizonie były ważne zarówno dla łazika, jak i astronautów. Testy dają nam możliwość doprecyzowania wymagań, których faktycznie potrzebowalibyśmy do eksploracji, scenariuszy misji, takich jak działania naukowe, oraz harmonogramów kontroli misji, mówi Joe Kosmo , kierownik misji D-RATS.

NASA przeprowadziła symulowaną 14-dniową misję, podczas której dwóch członków załogi mieszkało wewnątrz łazika i opuściło go w skafandrach kosmicznych tylko po to, by wykonać symulowane spacery księżycowe. Oprócz oceny osiągów łazika Kosmo mówi, że skupiono się na ocenie warunków dla astronautów. Badacze z projektu D-RATS przetestowali również, w jaki sposób różne scenariusze komunikacji – ciągłe, ograniczone i nie działające w czasie rzeczywistym – wpłynęły na produktywność załogi.

Tak zwane skafandry umożliwiają astronautom wsuwanie się i wysuwanie skafandrów bez konieczności wnoszenia ich do pojazdu, dzięki czemu kabina jest wolna od kurzu i zanieczyszczeń. Właz w tylnej części kabiny otwiera się, a system podtrzymywania życia lub plecak skafandra służy jako drzwi, dzięki którym astronauta może wyczołgać się z skafandra do łazika. Oznacza to również, że astronauci mogą przebrać się w mniej niż 10 minut, co jest niezwykłym wyczynem w porównaniu z sześcioma godzinami potrzebnymi do przeprowadzenia procedury na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

CZYTAĆ Kabina, która służy również jako schron burzowy podczas wydarzeń słonecznych lub pyłowych, może być również usunięta. Astronauci mogą wtedy korzystać z bazy łazika, zwanej Wózek , do eksploracji lub do przewożenia dużych ładunków. Wózek może być prowadzony przez astronautów lub zdalnie sterowany.

Podczas symulowanej misji łazik pokonał łącznie 142 kilometry i przeprowadził symulację ratowania zaginionych członków załogi, używając nowego oprogramowania nawigacyjnego, aby znaleźć zaginionych astronautów w mniej niż godzinę. CZYTAĆ zadokowany z drugim łazikiem, zwanym Sportowiec – zdalnie sterowany pojazd do podnoszenia ciężkich ładunków. Trzeci łazik, zwany K-10, został wykorzystany do eksploracji miejsca testowego kilka miesięcy wcześniej, rozpoznania terenu, mapowania go, zbierania danych i planowania zadań dla CZYTAĆ .

Pomyślnie zakończyliśmy 14-dniową misję i wykazaliśmy, że w tym czasie w księżycowym pojeździe elektrycznym można utrzymać dwóch członków załogi, mówi Kosmo.

ukryć