Nic takiego jak dama

Na przełomie wieków po podłogach laboratoriów MIT zatarło się niewiele sukienek. Ale w 1898 roku, kiedy żony z wydziału i pracowników MIT zaczęły spotykać się na herbatę i rozmowę, szelest materiału musiał być wyraźny. W 1913 roku nieformalne spotkania – w których uczestniczyła wówczas pani Richard C. Maclaurin (Alice), żona szóstego prezydenta MIT – przekształciły się w formalną organizację o nazwie Matrony Technologii, prekursorkę dzisiejszej Ligi Kobiet.

Oryginalna opiekunka: Alice Maclaurin, żona szóstego prezesa MIT, pomogła formalnie założyć Matrony Technologii w 1913 roku.

Pierwsi członkowie matron byli powszechnie znani z imion swoich mężów; ich własne były często pomijane lub umieszczane w nawiasach. I na pozór ich role również mogły wydawać się nawiasem.

Skromnym celem Matron była promocja… wspólnoty społecznej. W związku z tym spotykali się na brydż, ćwiczenia chóralne, dyskusje na temat bieżących wydarzeń, a czasem na herbatę z udziałem mówców. (Przy herbacie na początku 1951 r. gość z lekarzem wygłosił przemówienie na temat życia w napięciu; w następnym miesiącu członek prezentował afrykańskie zdjęcia.) Nadążanie za technologią było również w programie, o czym świadczy ulotka z wydarzenia z połowy lat 50. : Czy możesz sobie wyobrazić upieczenie ciasta w zaledwie trzy minuty!? Można to zrobić – to najnowsza rzecz w urządzeniach do gotowania – kuchenka mikrofalowa.

Ale deklarowany cel grupy nie zaczyna uchwycić jej bogatego dziedzictwa. W miarę jak społeczność MIT zmieniała się na przestrzeni dziesięcioleci, zmieniały się również potrzeby, które Matrons zidentyfikowały i starały się zaspokoić.

Krótko po tym, jak Stany Zjednoczone przystąpiły do ​​I wojny światowej w 1917 roku, Matrony zorganizowały Pracownię Technologii Pomocy Wojennej. Wojskom zagranicznym powiązanym z MIT rozdawali odzież, żywność i podstawowe artykuły pierwszej potrzeby: szaty rekonwalescencyjne, piżamy, ochraniacze na zapalenie płuc i 391½ par kapci. Ich przesyłki skłoniły jednego szczęśliwego odbiorcę do napisania Swetry itp., wywołując wielką radość. Tylko uczelnia techniczna to robi. Wszyscy zazdrośni. Nie przestawaj wysyłać.

W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, kiedy liczba studentów zagranicznych na MIT wzrosła, Matrony ponownie podjęły działania, organizując komitety, konwersacje po angielsku i zakwaterowanie w imieniu studentów. W 1958 roku założyli Giełdę Mebli, oferując wszystkim studentom niedrogie meble ufundowane przez lokalne rodziny i instytucje.

Na początku Matrony dostrzegły potrzebę, aby żony uczniów miały również poczucie wspólnoty i celu. Więc w 1922 stworzyli podobną grupę dla tych kobiet, znaną jako Damy Technologii. Ale chociaż Damy również skłaniały się ku pracy społecznej, zawsze pamiętały, dlaczego są w MIT: żeby wspierać swoich mężów.

Aby potwierdzić to wsparcie, Damy wręczyły certyfikaty członkom, których mężowie kończyli szkołę. Jedna z wersji głosiła, Sprawdzona Mistrzyni Przyjazności, Doktor Pacjenta i Silnej Pomocy, dzięki której sumiennej wierze i wysiłkom postęp jej Męża w nauce w Massachusetts Institute of Technology był wspierany, rozwijany i ułatwiany, został… odznaczony stopniem honorowym i Honorowa Dama. Dyplom przyznany przez Damy w 1970 roku nosił nazwę PhT, co oznaczało Push Hubby Through.

W 1975 roku Matrony Technologii zmieniły nazwę na Ligę Kobiet; 11 lat później liga otworzyła swoje drzwi dla wszystkich kobiet w społeczności MIT, zamężnych lub nie. Obecna przewodnicząca ligi, Kate Baty, uważa, że ​​może być pierwszą przewodniczącą, która nie jest żoną wydziału lub członka personelu. (Jej mąż zdobył trzy stopnie MIT.)

Chociaż pierwsze Matrony Technologii mogły być zaskoczone, widząc ewolucję ról kobiet, prawdopodobnie byliby również dumni z tego, że dzisiejsza Liga Kobiet podtrzymuje wiele tradycji swojej poprzedniczki. Nadal sponsoruje prelekcje – w tym coroczne panele Aging Successfully, w których bierze udział personel medyczny MIT, oraz Critical Issues, na których omawiane są takie tematy, jak The Greening of MIT – i nadal prowadzi Giełdę Mebli. Od 1995 roku liga organizuje również coroczną Noc Mody, pozwalając studentom wybrać ubrania odpowiednie na rozmowy kwalifikacyjne i zimową pogodę. I nadal spotyka się w pokoju Emmy Rogers, tuż za szczytami filarów podtrzymujących front budynku 10 – pokoju przeznaczonego do użytku przez Matrony Technologiczne w 1916 roku.

Podobnie jak jej przodek, liga szczyci się spełnianiem zmieniających się potrzeb społeczności. Na pytanie Baty, co przewiduje w swojej przyszłości, odpowiada: nie przewiduję zmian, bo nie wiem, co się wydarzy na świecie. Cokolwiek się stanie, Liga Kobiet będzie na czele, odpowiadając i oferując wsparcie.

ukryć