Niewykorzystany potencjał

Wyciąg z Przekształcania światła słonecznego w moc, z wydania czerwcowego 1938 r Przegląd technologii .

Ogromną potencjalną moc energii słonecznej ujawniają pomiary, które pokazują, że ciepło słoneczne dociera do Ziemi w strefie umiarkowanej w średnim tempie około 4 000 000 kalorii na jard kwadratowy dziennie. W ciągu trzech miesięcy największego nasłonecznienia akr ziemi otrzymuje bezpośrednio od słońca ilość ciepła odpowiadającą spaleniu około 250 ton wysokogatunkowego węgla. Ten pomiar wskazuje, że niezakłócone promieniowanie słoneczne, całkowicie przekształcone w użyteczną energię, wytworzyłoby około jednego konia mechanicznego na jard kwadratowy.

Ta historia była częścią naszego wydania z lipca 2013 r.

• Zobacz resztę numeru
• Subskrybuj

Energia ta determinuje nasz klimat, powoduje wiatry, prądy oceaniczne i opady oraz wywołuje reakcje fotochemiczne, dzięki którym część energii jest magazynowana w roślinach. W ten sposób energia słoneczna jest ostatecznym źródłem naszych paliw — drewna, węgla, ropy i gazu — a także energii pochodzącej z wiatru lub spadającej wody. Jednak zapasy energii paliwowej w węglu, ropie naftowej i gazie, choć wielkie, nie są niewyczerpane. Dlatego niezwykle ważne jest zbadanie i opracowanie alternatywnych źródeł ogrzewania i energii.

Ze względu na ogromną ilość dostępnej energii słonecznej, praktycznym problemem nie jest znalezienie sposobów wykorzystania jej z wysokim procentem wydajności, ale raczej znalezienie metod, które będą wystarczająco tanie, aby energia słoneczna była ekonomicznie użyteczna.

Było wiele prób, w których lustra były wykorzystywane do skupiania światła słonecznego jako źródła energii dla silników cieplnych, ale chociaż niektóre z nich odniosły sukces techniczny, były nieopłacalne ekonomicznie. Problem ekonomicznego zbierania ciepła słonecznego jest kłopotliwy.

Badania nad aparaturą elektryczną do wykorzystania energii słonecznej sugerują trzy podejścia. Są to ogniwa fotoelektryczne próżniowe lub wypełnione gazem, termostosy i aparaty do warstw granicznych, takie jak ogniwo z tlenku miedzi i miedzi. Żaden z nich nie został z powodzeniem przystosowany do przetwarzania energii słonecznej na cele energetyczne. Chociaż wszystkie są notorycznie nieefektywne, nie można zakładać, że dalsza wiedza i jej zastosowanie może nie zmienić całkowicie sytuacji. Jeśli tak, możliwości są ogromne.

Dziś jednak widać, że potrzeba znacznie więcej informacji, aby można było pomyślnie zaplanować konkretne zastosowania. Z drugiej strony ignorancja jest obecnie tak ogromna, że ​​istnieje możliwość, iż rozwój w tym kierunku może zastąpić wiele innych sposobów konwersji energii i stanowić niewyczerpane źródło taniej energii.

ukryć