211service.com
Odrodzenie społeczności w South Side w Chicago
Bernard Loyd ’83, SM ’85, doktor ’89, SM ’90 18 grudnia 2020 r.
Zdjęcie dzięki uprzejmości
Bronzeville, w południowej części Chicago, ma bogatą przeszłość. Okolica ta, będąca punktem końcowym dla wielu Afroamerykanów przemieszczających się na północ podczas Wielkiej Migracji, stała się znana w połowie XX wieku jako Harlem w Chicago. Nat King Cole, Sam Cooke i Dinah Washington zaczynali w swoich teatrach Regal i Savoy. W pobliskim szpitalu Provident dr Daniel Hale Williams przeprowadził pierwszą udaną operację na otwartym sercu. Sportowcy i pisarze, w tym Jesse Owens, Ralph Metcalfe, Joe Louis, Richard Wright, Lorraine Hansberry i Gwendolyn Brooks, wszyscy nazywali domem Bronzeville.
Doceniam historię okolicy, mówi mieszkaniec Bronzeville Bernard Loyd ’83, SM ’85, PhD ’89, SM ’90, i kocham piękne brązowe kamienie. W domu, który kupiłem, było mnóstwo naturalnego światła. Oczywiście, dodaje, całe światło wynikało po części z faktu, że po latach nieobecności i wandalizmu brakowało całej tylnej ściany posiadłości.
Gdy Loyd odrestaurował swój własny dom, postanowił również ożywić swoją społeczność. Zawsze interesowałem się rozwojem społeczności, mówi. W trakcie mojej dziesięcioletniej kadencji jako student MIT zostałem wyszkolony do rozwiązywania złożonych problemów. W sąsiedztwie, które zostało poddane czerwieni pod linie i rasizmowi, lekceważeniu przez przywódców politycznych oraz dziesięcioleciom zaniedbań i dezinwestycji kapitału, rewitalizacja społeczności jest tak złożonym problemem, jak nigdy dotąd.
Po zdobyciu stopni licencjackich i magisterskich na MIT w dziedzinie aeronautyki i astronautyki, Loyd kontynuował studia magisterskie w MIT Sloan School of Management, a następnie spędził kilkanaście lat jako konsultant w McKinsey. Teraz, gdy zdecydował się skoncentrować na wyzwaniach na moim własnym podwórku, jest założycielem i prezesem Urban Juncture, przedsiębiorstwa społecznego, które założył w 2003 roku, aby zrewitalizować pozbawione inwestycji społeczności w Chicago. Dzięki projektowi Build Bronzeville organizacja opiera się na lokalnej kulturze i społeczności oraz zachęca do rozwoju małych firm.
Forum w Bronzeville gościło poetę i autora Haki Madhubuti (tylny rząd, środek) na dyskusję panelową.
ZDJĘCIE UPRZEJMOŚCIJeden z aspektów projektu, Bronzeville Cookin’, celebruje kuchnie i kultury diaspory afrykańskiej, z jedną restauracją, inkubatorem oraz działającą do tej pory farmą na dachu i ogrodem społeczności. Dobre jedzenie jest sercem każdej społeczności, a z biznesowego punktu widzenia restauracje są pracochłonne. To przekłada się na lokalne miejsca pracy, mówi Loyd.
Innym aspektem Build Bronzeville jest sąsiedzki targ o nazwie Boxville, składający się z kolorowych kontenerów o zmienionym przeznaczeniu, na których małe firmy mogą pakować swoje towary. Popularne miejsce spotkań na świeżym powietrzu od 2017 roku, nadal gromadzi mieszkańców podczas pandemii Covid-19, organizując targi zasobów społeczności zdystansowanych społecznie i cotygodniowe zajęcia fitness. Głównym sklepem Boxville jest Bike Box, warsztat naprawy rowerów, który został otwarty w 2014 roku, wspierając wydajny i przyjazny dla klimatu środek transportu. Warsztat naprawy rowerów nie potrzebuje dużo miejsca ani kapitału, mówi Loyd, a mimo to zaspokaja żywotną potrzebę tej społeczności.
Najambitniejszym dotychczas projektem Urban Juncture jest Forum. Zbudowana w 1897 r. dawna sala taneczna i miejsce spotkań zamknęły swoje podwoje w 1970 r., popadły w ruinę i zostały przeznaczone do rozbiórki. Jednak w 2019 roku budynek został wpisany do Krajowego Rejestru Miejsc Zabytkowych, co pozwala na skorzystanie z większej liczby źródeł inwestycji i ulg podatkowych. Loyd stara się zebrać 15 milionów dolarów, aby przywrócić przestrzeń do świetności jako elastycznego miejsca występów.
Pracuję tak samo ciężko w Bronzeville, jak w McKinsey i MIT, mówi Loyd, ale czuję się inaczej. Ponieważ widzę efekty swojej pracy w wyglądzie mojego sąsiedztwa i poprawie życia sąsiadów, sprawia, że prowadzenie Urban Juncture wcale nie przypomina pracy.