211service.com
Ogromne wysiłki Chin na rzecz oczyszczania wody morskiej wysychają
Teren zakładu odsalania wody morskiej, który mógłby dostarczać do jednej trzeciej wody zużywanej przez gospodarstwa domowe Pekinu, znajduje się około 200 kilometrów na południowy wschód od spieczonej stolicy Chin. W 2014 r. chińskie państwowe media informowały, że instalacja, która ma być zlokalizowana nad brzegiem Zatoki Bohai, zostanie ukończona do 2019 r., co przyczyni się do trzech milionów ton świeżej wody dziennie dla zdolności odsalania, które Chiny chcą zbudować do 2020 r. .
Od tego czasu planowanie tego obiektu było proste: zostało zatwierdzone przez agencję rozwoju prowincji i wymienione jako jeden z głównych projektów w chińskiej inicjatywie budowy supermiasta wokół Pekinu, ale wciąż nie jest pewne, kiedy budowa zostanie zaczynać.
Po początkowym boomie — od 2006 do 2010 roku, według rządowych statystyk, zdolność odsalania wody w Chinach rosła każdego roku o prawie 70 procent — Chiny nie osiągnęły celu, jakim było produkowanie od 2,2 do 2,6 miliona ton odsalonej wody dziennie do 2015 roku. Według Chińskiego Stowarzyszenia Odsalania, całkowita moc zainstalowana w Chinach wynosiła 1,03 miliona ton dziennie.
Chiny daleko odbiegają od swoich celów w zakresie codziennej produkcji odsalonej wody.
Chiny mogą wiele skorzystać na bogatszych zasobach słodkiej wody. Statystyki rządowe pokazują, że do 2030 r. niedobór wody w chińskich obszarach przybrzeżnych osiągnie 21,4 miliarda metrów sześciennych, pomimo wysiłków na rzecz ochrony wody i ogromnego projektu South-North Water Diversion Project, który pompuje 25 miliardów metrów sześciennych wody rocznie z rzeki Jangcy w południowe Chiny na północ chińską równinę dwiema trasami, z których każda ma ponad 1000 kilometrów długości. Spośród 669 największych chińskich miast co najmniej 400 już cierpi z powodu niedoboru wody. Bezpieczeństwo wody stanowi również podstawę gospodarki, ponieważ według China Water Risk 93% produkcji energii w Chinach opiera się na wodzie.
Jednak ambicje Chin związane z wprowadzeniem większej mocy odsalania w Internecie są pełne wyzwań. Ze względu na energochłonny charakter odsalanie jest drogie – podczas gdy większość Chińczyków płaci mniej niż 50 centów za tonę wody z kranu, średnia cena wody odsolonej w Chinach wynosi od 75 centów do 1,20 dolara za tonę. Oznacza to, że woda jest trudna do sprzedania dla miejskich władz wodnych, a samorządy często niechętnie angażują się w budowę zakładów odsalania.
Kiedy jest susza, lokalni urzędnicy i przedsiębiorstwa przychodzą do nas i mówią: „Chcemy odsalać wodę morską”, mówi Wang Zhi, dyrektor Kluczowego Laboratorium Nauki o Membranach i Technologii Odsalania na Uniwersytecie w Tianjin. Ale jeśli w przyszłym roku będzie wystarczająca ilość opadów, najpierw porzucą ten pomysł i zainwestują swoje pieniądze w inne rzeczy.
Rzeczywiście, zapotrzebowanie na odsalanie wody morskiej rośnie i maleje, ponieważ poziomy lokalnych wód powierzchniowych i gruntowych zmieniają się z roku na rok, wstrzymując przyszłe projekty. Istnieją również rozbieżności między podażą a popytem na istniejące elektrownie. Faza pilotażowa proponowanego zakładu dla Pekinu produkuje obecnie od 3000 do 5000 ton świeżej wody dziennie dla lokalnego generatora opalanego węglem – mimo że został zbudowany do produkcji 50 000 ton dziennie.
Szybki rozwój całej branży odsalania wody morskiej w Chinach nie nastąpi, jeśli większość odsolonej wody morskiej nie trafi do miejskich sieci wodociągowych, mówi Fan Zhifeng, starszy inżynier w dziale odsalania wody morskiej w Shanghai Electric. Ale obecnie tak nie jest.
Starając się nadać priorytet i tak już kurczącym się zasobom słodkiej wody, rząd chiński kilka lat temu wprowadził nową politykę: nowe wodochłonne zakłady przemysłowe na obszarach przybrzeżnych nie mogą czerpać lokalnych wód powierzchniowych i są zobowiązane do zapewnienia własnych dostaw wody. W rezultacie ponad 60 procent odsolonej wody produkowanej w Chinach jest przeznaczone do użytku przemysłowego, często w postaci pojedynczych instalacji dla generatorów lub rafinerii ropy naftowej wzdłuż wschodniego wybrzeża kraju.
W przypadku północnych Chin projekt South-North Water Diversion Project sprawił, że odsalanie wody morskiej wydaje się mniej pilne. Niektórzy chińscy urzędnicy i naukowcy kwestionowali trwałość projektu, ponieważ zmusił on setki tysięcy ludzi do relokacji i wzbudził obawy związane ze środowiskiem, takie jak zniszczenie ekologii południowych rzek. Wybór między odsalaniem a transferem wody jest skomplikowany, ponieważ odsalanie musi być również zaprojektowane tak, aby zminimalizować negatywny wpływ na życie morskie poprzez rozcieńczanie i dyfuzję stężonej słonej wody odprowadzanej z powrotem do morza po wydobyciu świeżej wody, mówi John. Lienhard, dyrektor Centrum Czystej Wody i Czystej Energii na MIT.
Wyczuwając, że odsalanie jest branżą opartą na technologii, Chiny wezwały do co najmniej 70 procent krajowych innowacji w zakresie urządzeń do odsalania. To jeszcze daleko. Według dokumentu rządowego opublikowanego w 2012 r. spośród 756 patentów związanych z odsalaniem zarejestrowanych w Chinach tylko 15 procent miało chińską własność intelektualną.
Chińscy naukowcy twierdzą, że najpierw używają zagranicznego sprzętu, a następnie przeprowadzają własne badania, aby nadrobić zaległości. W pierwszej fazie importujemy, a potem robimy to sami, mówi Xie Lixin, zastępca dyrektora laboratorium odsalania na Uniwersytecie w Tianjin, które szczyci się badaniami nad prawie wszystkimi głównymi technologiami odsalania, w tym destylacją i odzyskiem energii.
Dla zagranicznych firm, które widzą potencjał Chin jako rynku odsalania, oznacza to, że sytuacja nie jest różowa. Zlokalizowana na obrzeżach Tianjin elektrownia Beijiang Power and Desalamination Plant jest największym zakładem odsalania wody w Chinach. Został zaprojektowany przez Israel Desalation Enterprises lub IDE Technologies. Wiele chińskich firm udaje się do fabryki, aby spróbować naśladować projekt, mówi Wang Shuangcheng, dyrektor generalny chińskiego biura IDE Technologies. To duży rynek, więc myślą, dlaczego miałby być zdominowany przez kilka zagranicznych firm?