Perspektywy dla Internetu Rzeczy

Dostarczone przez BBVA

Szeroko cytowana teza Arthura C. Clarke'a, że ​​„każda wystarczająco zaawansowana technologia jest nie do odróżnienia od magii”, wydaje się szczególnie trafna w dzisiejszych czasach. To, co we wcześniejszych epokach kulturowo interpretowalibyśmy jako magia, jest teraz rzeczywistością zaprojektowaną, zaplanowaną, udokumentowaną i obsługiwaną przez technologów na całym świecie. U podstaw tej rzeczywistości leżą trzy główne powody: części elektroniczne stały się mniejsze i tańsze, świat jest połączony komunikacją, a wiele osób przyjęło cyfrowy styl życia.

Nasze magiczne miotły to roboty sprzątające w domu; nasze magiczne lustra to smartfony wyposażone w wyszukiwarki internetowe, które działają jak wszechwiedzące wyrocznie, odpowiadając na nasze pytania na głos namiastką ludzkiego głosu. Ideą Internetu Rzeczy (IoT) – terminem zaproponowanym przez Kevina Ashtona w 1999 roku – jest to, że informacje dostępne w Internecie nie są tworzone wyłącznie przez ludzi lub systemy komputerowe, ale także przez rzeczywiste fizyczne rzeczy wokół nam takie pojazdy, ubrania, puszki po napojach, a nawet ławkę uliczną. Co więc IoT może zrobić dla ludzi?

Mamy już szeroką gamę opracowań, takich jak ubrania, które monitorują Twoją wydajność biegową za pomocą małego urządzenia elektronicznego pod podeszwą buta. Niektóre „inteligentne miasta” już wdrożyły sieci inteligentnych czujników, aby stworzyć świadome społeczności, które są samoświadome i odpowiednio się dostosowują.

Jednak projektanci produktów podłączonych do sieci stają przed poważnym wyzwaniem technologicznym: jak sprawić, by urządzenia same się zasilały. Chociaż możesz sobie pozwolić na niedogodności związane z koniecznością codziennego ładowania telefonu, poświęcenie tego samego rodzaju codziennej uwagi kolejnym pięciu lub 10 urządzeniom jest zbyt dużym obciążeniem. W tej chwili prawdopodobnie wydałoby ci się to głupie, gdybyś pomyślał, że muszę naładować moje inteligentne buty lub powinienem przełączyć parasol w tryb gotowości.

Niektóre inteligentne urządzenia, zwłaszcza te do noszenia na ciele i na zewnątrz, mogą w naturalny sposób pozyskiwać wystarczającą ilość energii ze swojego otoczenia, aby działać w sposób samowystarczalny przez długi czas. Najbardziej rozpowszechnionymi przykładami są czujniki środowiskowe w miastach i na obszarach zalesionych, które generują energię słoneczną za pomocą ogniw fotowoltaicznych. Bardziej uderzające są jednak urządzenia do noszenia — na przykład buty i sprzęt sportowy — które mogą pobierać energię, która gromadzi się w samych materiałach w wyniku ruchu i zgięcia podczas użytkowania.

Przeczytaj cały artykuł:

• Internet rzeczy: perspektywy i wyzwania

Śledzenie naszych codziennych czynności

Nie możesz zarządzać tym, czego nie mierzysz” to jedno z najbardziej znanych dziś powiedzeń dotyczących zarządzania. Firmy stosują tę zasadę przez cały czas, analizując i porównując dane w całym łańcuchu wartości, aby tworzyć produkty i usługi, które zapewniają najwyższą możliwą wartość przy możliwie najniższych kosztach. Ale czy możemy zrobić to samo w naszym codziennym życiu z opaskami na rękę lub klipsami z wbudowanymi urządzeniami? Czy możemy śledzić wszystkie dane dotyczące naszych codziennych czynności — spania, chodzenia, jedzenia, oddychania — w celu analizy naszych nawyków? A jak możemy wykorzystać wyniki naszych analiz?

ten skwantyfikowana Jaźń Trend pojawił się w postaci popularnych produktów komercyjnych, które wykazują dualizm obiekt/usługa, który jest znakiem rozpoznawczym IoT. Wyzwalaczem jest obiekt fizyczny, który zbiera dane ze środowiska użytkownika. Następnie obiekt wysyła dane do platformy internetowej, głównej usługi, która interpretuje informacje, integruje je z innymi źródłami w celu zwiększenia wartości i raportuje je w przyjaznej dla użytkownika formie.

Cisza żetonów

W 2009 r. Komisja Wspólnot Europejskich wydała dokument „Internet rzeczy: plan działania dla Europy”, w którym zalecono bieżący nadzór nad prywatnością i ochroną przechwyconych danych osobowych, identyfikację potencjalnych zagrożeń oraz tworzenie komitetów i forów monitorować IoT. Komisja położyła szczególny nacisk na linię działania nazwaną „milczeniem chipów”, co wyraża ideę, że jednostki mają prawo do odłączenia się i aby sieci czujników przestały rejestrować i monitorować ich działania.

Paradygmat Internetu Rzeczy stwarza pewne wyzwania. Ale otwiera również świat możliwości, ponieważ ma zastosowanie w wielu sektorach i rynkach, w tym w logistyce i zarządzaniu transportem, połączonych meblach i urządzeniach, systemach monitorowania rolnictwa, inteligentnych ubraniach i akcesoriach, zabawkach, rozrywce i sztuce. Eksperci przewidują, że do końca tej dekady od 20 do 50 miliardów produktów będzie podłączonych do Internetu do końca tej dekady – wszystkie zaprojektowane, aby ułatwić nam życie.

Jesteśmy świadkami dopiero wczesnych etapów historii inteligentnych produktów połączonych z Internetem. Przed nami wiele wyzwań: kwestie bezpieczeństwa i prywatności, potrzeby w zakresie energii i konserwacji produktów, nowe modele relacji produkt-osoba prowadzące do relacji produkt-użytkownik-producent oraz nowe modele biznesowe odzwierciedlające dualizm obiekt/usługa.

Magia zaklętych przedmiotów wreszcie się urzeczywistnia. Oni tu zostaną. I są tutaj, aby nam pomóc, otwierając nowe, fascynujące horyzonty.

Przeczytaj cały artykuł tutaj.

ukryć