Pomoc dla autyzmu

Znasz te spojrzenia – spojrzenie, które mówi, że się nudzę, albo uśmiech, który oznacza „Mów dalej”. Jednak wiele osób z autyzmem ma trudności z odczytaniem cichych wskazówek, które mówią nam, jak zachowywać się w rozmowie. Ci, którzy przegapią takie wskazówki, mogą zachowywać się niewłaściwie – na przykład nucić, gdy nadejdzie czas, aby przestać mówić, mówi Rana el Kaliouby, współpracownik z tytułem doktora w Media Lab w MIT. Wraz z kolegami Aleą Teeters, absolwentką i profesor Rosalind Picard, el Kaliouby opracowuje narzędzie do nauczania, które ma pomóc.

Rana el Kaliouby i jej aparat. (Dzięki uprzejmości Rany el Kaliouby)

Prototyp ESP, czyli protezy inteligencji emocjonalno-społecznej, składa się z małej kamery montowanej na szyi i komputera zamocowanego na pasku. Osoby z autyzmem mogą używać urządzenia do poznawania twarzy, obserwując siebie.

Podczas rozmowy kamera samoobsługowa filmuje twarz użytkownika. Komputer analizuje ruchy oczu, brwi, ust i głowy i wnioskuje, co one oznaczają. Następnie generuje wykres wskazujący, kiedy osoba nosząca wydaje się być skoncentrowana, myśląca, zgadzająca się, nie zgadzająca się lub wyrażająca zainteresowanie lub zdezorientowanie. Użytkownik może pobierać filmy i oglądać je obok wykresów.

Nagrywanie twarzy innych osób również może być pomocne, mówi el Kaliouby, ale niezaproszone kamery naruszają prywatność innych. Mówi, że chociaż kwestią otwartą jest, czy osoby z autyzmem wyrażają ten sam rodzaj mimiki, co inni, mogą najlepiej nauczyć się związku między twarzami a emocjami, zaczynając od własnych. Ci, którzy odczuwają niepokój, patrząc na twarze, mogą czuć się najbardziej komfortowo obserwując siebie. Rodzice i przyjaciele mogą również nosić self-camery i udostępniać swoje filmy do oglądania. Przyszłe wersje systemu mogą wykorzystywać dwie self-camery, z których każda komunikuje się ze sobą bezprzewodowo, aby dostarczać instrukcje w czasie rzeczywistym. ESP jednej osoby może wysłać wiadomość – traci zainteresowanie – do innej osoby, która może ostrzec jej użytkownika, powiedzmy, wiadomością szeptaną przez słuchawkę.

Zespół testuje teraz, czy jego urządzenie pomaga dobrze funkcjonującym nastolatkom z autyzmem poprawiać z czasem ich umiejętności społeczne.

ukryć