211service.com
Poznaj Domo
Kiedy Aaron Edsinger miał 12 lat, zniecierpliwił się rodzinnym telewizorem, który miał toporną tarczę i nie miał pilota. Zbudował więc mechaniczną rękę, która pozwalała mu zmieniać kanały z kanapy.
Aaron Edsinger, SM ’01, PhD ’07, pracuje z Domo, prototypowym robotem domowym.
Teraz Edsinger, SM ‘01, PhD ‘07, jest głównym badaczem odpowiedzialnym za Domo, robota zaprojektowanego do pomocy osobom starszym i niepełnosprawnym w takich zadaniach, jak regały z artykułami spożywczymi. Przyszłość robotów wiąże się z dostosowywaniem się do zmian w otoczeniu, mówi 34-letni pracownik naukowy z Laboratorium Informatyki i Sztucznej Inteligencji w MIT.
Do podstawowych elementów robotów należą czujniki przesyłające sygnały rejestrujące bodźce, siłowniki przekształcające energię w ruch oraz oprogramowanie sterujące działaniami. W przypadku robotów z hali produkcyjnej te czynności są powtarzalne, ale Domo nie jest kucykiem do jednej sztuczki. Mogę pracować z Domo przez pół godziny i nigdy nie robić tego samego dwa razy, mówi Edsinger. On i jego współpracownicy opracowali algorytmy, które pozwalają Domo umieszczać nieznane przedmioty na półce lub w filiżance. Nie chodzi o to, że roboty nigdy wcześniej nie dostosowywały się w czasie rzeczywistym, mówi. Nowością jest to, jak szeroko Domo dostosowuje się w locie.
Domo odziedziczył wiele po dwóch zaprojektowanych przez MIT przodkach: Kismet, który został stworzony do interakcji z ludźmi i Cog, który został zaprojektowany do uczenia się o przedmiotach poprzez szturchanie ich ręką. (Edsinger pracował nad obydwoma; Cog był sercem jego pracy magisterskiej). Domo ma możliwości śledzenia twarzy Kismet, więc jego ogromne niebieskie oczy mogą podążać za ludźmi i zachęcać do interakcji. Od Cog, Domo otrzymał ramę ramion, a także siłowniki amortyzujące, zwane szeregowymi siłownikami elastycznymi, stosowane w 22 z 29 przegubów.
Domo reaguje głównie na polecenia werbalne, ale rejestruje również sygnały fizyczne. Powiedz Domo, tutaj, a robot skupi swój wzrok na głośniku, wyciągając rękę, by odebrać przedmioty. Chwyć Domo za ramię, gdy sięga do półki, i zatrzymuje się. Kilkanaście komputerów pomaga robotowi interpretować jego otoczenie. Dane przepływają przez połączenie Ethernet do głównego komputera, który kontroluje ciało Domo.
Edsinger mówi, że współpraca człowieka z robotem może mieć wielką wartość: Osoba może mieć świetne umiejętności planowania i percepcji, ale być może nie ma wielkich zdolności fizycznych. Robot i osoba mogą pracować razem jako zespół.