Poznaj faceta z czterema ramionami, z których dwiema ktoś inny kontroluje w VR

Wizerunek mężczyzny wymieniającego piłkę ręką w plecaku uzbrojonym w roboty. Keio University Graduate School of Media Design, University of Tokyo

Yamen Saraiji ma cztery ręce, a dwie z nich go przytulają.

Kończyny obejmujące Saraiji są długie, chude i zrobotyzowane, i są połączone z plecakiem, który ma na sobie. Ramiona są w rzeczywistości kontrolowane zdalnie przez inną osobę, która nosi gogle Oculus Rift VR, za pomocą których mogą zobaczyć świat z perspektywy Saraiji (kamery połączone z plecakiem zapewniają dobry widok) i dzierżą ręczne kontrolery, aby kierować nie-człowiekiem ramiona i połączone ręce.

Po uścisku ramiona robota uwalniają Saraijiego. Następnie prawa ręka przybija mu piątkę, a Saraiji się uśmiecha.

Saraiji, adiunkt w tokijskiej Wyższej Szkole Projektowania Mediów na Uniwersytecie Keio, kierował rozwojem tego projektu robotycznych ramion na plecaku, zwanego Fusion, w celu zbadania, w jaki sposób ludzie mogą współpracować, aby kontrolować (lub augment) ciało jednej osoby. Chociaż niektóre działania, które Saraiji pokazuje mi na czacie wideo ze swojego laboratorium w Japonii, są głupie, uważa, że ​​urządzenie może być przydatne do takich rzeczy, jak fizjoterapia i instruowanie ludzi z daleka.

Oprócz przytulania się i przybijania piątki, operator ramion i rąk robota może podnosić przedmioty lub poruszać się wokół ramion i rąk człowieka noszącego plecak. Mechaniczne dłonie można zdjąć i zastąpić paskami, które owijają się wokół nadgarstków osoby noszącej plecak, jeśli chcesz naprawdę zdalnie sterować ramionami. Urządzenie, które Saraiji stworzył wraz z kolegami z Keio University i University of Tokyo, zostanie zaprezentowane na Syggraf Konferencja grafiki komputerowej i interakcji technicznych w Vancouver w sierpniu.

Ramiona robota można przypiąć do nadgarstków użytkownika, dając zdalnemu operatorowi większą kontrolę nad ruchami ramion użytkownika.

Było mnóstwo inne wysiłki aby stworzyć dodatkowe kończyny, które można nosić, i tak naprawdę nie jest to pierwszy raz, kiedy Saraiji robi kończyny robotyczne, które mają przyczepiać się do człowieka: on i większość innych badaczy Fusion zbudowali wcześniej zestaw ramion i dłoni do noszenia, zwany MetaKończyny które noszący kontrolował stopami.

Jednak posiadanie kończyn kontrolowanych przez kogoś innego – kogoś, kto może być w innym pokoju lub innym kraju, a także w VR – jest jednak trochę inne. Saraiji mówi, że chciał zobaczyć, co by się stało, gdyby ktoś inny mógł w pewnym sensie zanurzyć się w twoim ciele i przejąć kontrolę.

Plecak zawiera komputer, który bezprzewodowo przesyła dane między użytkownikiem ramienia robota a osobą kontrolującą kończyny w wirtualnej rzeczywistości. Komputer łączy się również z mikrokontrolerem, informując go, jak ustawić ramiona i dłonie robota oraz jaki moment obrotowy należy przyłożyć do stawów.

Ramiona robota, każde z siedmioma przegubami, wystają z plecaka wraz z połączoną głową. Głowica ma dwie kamery, które pokazują zdalnemu operatorowi, w VR, przekaz na żywo wszystkiego, co widzi noszący plecak. Kiedy operator porusza głową w VR, czujniki śledzą ten ruch i powodują, że głowa robota porusza się w odpowiedzi (może skręcać w lewo lub w prawo, przechylać się w górę i w dół oraz obracać się na boki, mówi Saraiji).

System do noszenia jest zasilany baterią, która wystarcza na około półtorej godziny. Jest dość ciężki, waży prawie 21 funtów.

Oczywiście, to wciąż prototyp, podkreśla Saraiji.

Kiedy z nim rozmawiam, Saraiji zakłada plecak i zaprasza doktoranta do noszenia gogli VR i pomagania zademonstrować, jak to działa. Wypowiadam kilka poleceń, na przykład proszenie operatora kończyny robota, aby coś podniósł. Najpierw grzebie w piszczącą żółtą zabawkę z kreskówkowymi oczami, potem udaje mu się ją złapać i przekazać Saraji; następnie jedna z rąk robota zabiera zabawkę z powrotem i ponownie oddaje ją Saraji. W pewnym momencie Saraiji idzie za facetem operującym ramionami w VR, więc operator może klepnąć się w ramię jednym z palców robota i w skrócie pomasować sobie kark.

Różne przyciski na kontrolerach Oculus Rift umożliwiają różne funkcje palców: operator może jednocześnie poruszać małym, serdecznym i środkowym palcem każdej robotycznej dłoni za pomocą jednego przycisku, podczas gdy kciuk i palec wskazujący mają swoje własne elementy sterujące.

Brat Igo Krebs , główny naukowiec w MIT, który przez dziesięciolecia studiował robotykę rehabilitacyjną, uważa, że ​​projekt nie byłby przydatny w rehabilitacji. Ale może sobie wyobrazić, że może to być pomocne w wielu różnych sytuacjach – na przykład asystować astronaucie w kosmosie lub ratownikowi medycznemu z nieznanym zabiegiem medycznym.

Saraiji mówi, że chciałby przekształcić projekt w rzeczywisty produkt, a on i jego współpracownicy są w trakcie przedstawiania go akceleratorowi startupów z siedzibą w Tokio.

ukryć