Przełamując nowy grunt

W latach 30. XIX wieku, jako młody profesor William i Mary badający zielony margiel piaskowy, złoże używane jako nawóz, William Barton Rogers został zasypany paczkami gleby z Wirginii w odpowiedzi na jego artykuły na temat składu gleby w Rejestrze rolników. W obliczu znacznie większej liczby próbek, niż był w stanie przeanalizować, wynalazł urządzenie do analizy Marla i węglanów w ogóle, które rolnicy mogli zbudować i wykorzystać.

William Barton Rogers i idea MIT
Autor: AJ Angulo
Wydawnictwo Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa, 2008, 55,00 USD

Incydent jest typowy dla naukowca, który później znalazł MIT. Intensywnie zainteresowany zarówno teorią, jak i praktyką, Rogers przeprowadził szczegółowe badania empiryczne dotyczące składu gleby i opracował teorie formowania się gór – i znalazł odbiorców dla swojej pracy zarówno wśród rolników z Wirginii, jak i europejskich naukowców. Podczas gdy geolodzy w tamtych czasach byli podzieleni między zbieraczy faktów Bacona i teoretyków Humboldta, Rogers umiejętnie radził sobie w konfliktach między tymi grupami.

Ta historia była częścią naszego wydania z września 2009

• Zobacz resztę numeru
• Subskrybuj

Troska [Rogersa] o skrzyżowanie praktycznego, teoretycznego i technologicznego stała się cechą charakterystyczną jego planu dla MIT, pisze AJ Angulo w William Barton Rogers and the Idea of ​​MIT, który opisuje, jak idee Rogersa rozwijały się w trakcie kontrowersyjnych debat naukowych. i szkolnictwo wyższe. Czy geolodzy będą głównie obserwowali i klasyfikowali, czy też teoretyzowali? Czy elitarni naukowcy zdominowaliby postęp wiedzy, czy też profesjonalne organizacje zdemokratyzowałyby naukę? Czy edukacja naukowa nadal będzie kładła nacisk na recytację tekstów, czy też przeważy nowe podejście eksperymentalne?

Praca Rogersa w dziedzinie geologii, chemii, edukacji i założenie wczesnych profesjonalnych organizacji naukowych umieściła go w splocie tych fascynujących konfliktów, umożliwiając Angulo splot wielu wątków w historii nauki i edukacji sprzed wojny secesyjnej. Jeden z rozdziałów analizuje rolę Rogersa w promowaniu teorii doboru naturalnego Darwina poprzez publiczne debaty z Louisem Agassizem z Harvardu w 1860 roku. Rogers, obdarzony retoryką, zastosował staranne rozumowanie i połączył dowody dotyczące skamieniałości znalezionych w różnych formacjach geologicznych na całym świecie, aby przeciwstawić się twierdzeniu Agassiza, że ​​odrębne gatunki były stworzony przez lokalną boską interwencję.

Rok po tych debatach Rogers otrzymał statut założenia MIT, jednej z pierwszych szkół kładących nacisk na pracę laboratoryjną dla uczniów. Tam poświęciłby resztę życia na rozwój instytucji, która zachowała równowagę między teorią a praktycznością. Krótko przed tym, jak Rogers upadł i zmarł na podium podczas ostatniego przemówienia inauguracyjnego, w 1882 roku, ogłosił, że program nauczania Instytutu zamyka szeroki rozdział między teorią a praktyką: Teraz w każdej wykonanej tkaninie, w każdej hodowanej strukturze, są one ściśle połączone w jeden system blokujący.

Ten przegląd kariery Rogersa obejmuje i odkrywa wiele na temat profesjonalizacji i amerykanizacji nauki i nauczania przedmiotów ścisłych. Jego doświadczenia życiowe mówią nam coś nowego o tym, jak powstał MIT [i] co naukowcy myśleli o nauce i profesjonalizacji, mówi Angulo.

ukryć