Przyszłość gier: przygoda z gorącymi ziemniakami

Nie jest tajemnicą, że Nintendo Wii zmieniło krajobraz gier. Pytanie brzmi, co będzie dalej.

Sony od jakiegoś czasu tworzy gry na aparaty, a Microsoft pracuje nad podobnym systemem. Ale jest wielu ludzi, którzy sądzą, że żadne z tych podejść nie zmieni gry (ahem).

Zamiast tego najbardziej ekscytujące odkrycia pochodzą ze świata telefonów komórkowych lub innych sieci czujników, w których inżynierowie testują nową generację gier, w które można grać w dowolnym miejscu, w którym znajduje się telefon komórkowy lub sieć bezprzewodowa. Te gry uwzględniają lokalizację, angażują wielu graczy, szybką aktywność fizyczną i gestykulację podobną do Wii.

Tak zwane gry wszechobecne generują zupełnie nowy zestaw wyzwań – i to nie tylko dla osób, które w nie grają. Muszą współpracować z wieloma typami danych wejściowych – iPhone musi być w stanie grać przeciwko Nexusowi One. Wymagają szybkiego komunikowania się wielu graczy, więc urządzenia te muszą się ze sobą synchronizować.

Aby sprawdzić, jak takie gry mogą działać i jakie problemy generują, Ioannis Chatzigiannakis i kilku kolegów z Uniwersytetu w Patras w Grecji stworzyli grę o nazwie Hot Potato. Gra działa tak:

Gorący ziemniak to rodzaj wirtualnego timera, który jest przekazywany między urządzeniami mobilnymi trzymanymi przez graczy. Podczas gry gorący ziemniak odlicza do zera, gdy wybucha. Kiedy tak się dzieje, osoba, która go trzyma, jest poza domem. Gra powtarza się, aż zostanie tylko jeden gracz. Gracze mogą rzucać gorącym ziemniakiem innemu graczowi, zbliżając się i wykonując rzut ręką (trzymając urządzenie).

Odsunięcie się zbyt daleko od innych graczy zwiększa szanse na wygenerowanie nowego gorącego ziemniaka na twoim urządzeniu. To trzyma graczy razem. Dopóki jeden z nich nie otrzyma gorącego ziemniaka, w takim przypadku opłaca się odsunąć od niego, aby nie mógł go w ciebie rzucić.

Chatzigiannakis i spółka stworzyli grę przy użyciu urządzenia sieciowego Sun's Spot z czujnikami, które ma procesor 180 MHz ARM 9 z 512 KB pamięci RAM i 4 MB Flash. Jest zgodny z IEEE 802.15.4 i opiera się na transceiverze CC2420 Chipcon do komunikacji. Urządzenie posiada dwa przyciski, osiem diod LED oraz szereg czujników takich jak akcelerometr, termistor i czujnik światła.

Dziś zespół ujawnia wyniki testów gry, w tym ankiety użytkowników. I wygląda na to, że działa dobrze. Mówią, że gracze bardzo pozytywnie zareagowali na grę.

Jeśli chodzi o ograniczenia wrażenia z gry, mówią: do 14 graczy może jednocześnie uczestniczyć w sesji gry w całkowicie rozproszonym środowisku; powyżej tego limitu w grę wchodzą nieodłączne czynniki technologiczne, które uniemożliwiają płynną rozgrywkę.

Hot Potato w żadnym wypadku nie jest pierwszą wszechobecną grą. Ale inne, takie jak CatchBob!, SupaFly i Human Pacman, miały ograniczony wpływ. To obszar, który czeka na swoją przełomową grę.

Hot Potato brzmi jak zabawa i potencjalny spinner pieniędzy. Ale teraz nadchodzi trudna część: ostateczne testy beta, aby usunąć wszelkie ostre krawędzie produktu, a następnie sprzedaż i marketing.

Czy ktoś ma aplikację na iPhone'a?

Nr ref.: arxiv.org/abs/1002.1099 : The Hot Potato Case: Wyzwania w wszechobecnych grach wieloosobowych opartych na sieciach czujników mobilnych ad hoc i eksperymentalnej ocenie gry prototypowej

ukryć