Rio de Janeiro tworzy cyfrową mapę jednej z największych faweli w Brazylii

W miarę postępującej urbanizacji wszędzie w miastach będą rosły nielegalne i nieplanowane osiedla. Technologia cyfrowa może pomóc mieszkańcom w dostępie do potrzebnych im usług.

Nieplanowana osada w Rocinha, Rio de Janeiro, Brazylia. Waszyngton fajardo

za pomocą

• Fabio Duarte strona archiwum
• Carlo Ratti strona archiwum
• Waszyngton fajardo strona archiwum

28 kwietnia 2021

Odnalezienie drogi przez Rocinha w Rio de Janeiro nie jest łatwe. Budynki są gęsto i turbulentnie rozmieszczone w sposób, który przeczy tradycyjnym systemom identyfikacji, takim jak nazwy i numery ulic. Rocinha to fawela , jedno z największych wśród setek nieplanowanych osiedli, które powstały na obrzeżach brazylijskich miast od XIX wieku. Ponad 5% populacji kraju żyje obecnie w takich społecznościach, jak 100 000 osób w samej Rocinha.

Wyzwanie związane z poruszaniem się po Rocinha zrodziło kreatywne rozwiązania, takie jak przyjazny listonosz program: firmy dostarczają paczki do centralnego punktu nadania, a zespół mieszkańców Rocinha — jedyni kurierzy na tyle zaznajomieni z tym obszarem, aby poruszać się po jego labiryntowych ulicach — zabiera ich przez resztę drogi.

Ta historia była częścią naszego wydania z maja 2021 r.

• Zobacz resztę numeru
• Subskrybuj

Przy niewielkiej pomocy formalnej lub administracji oraz niewielkich możliwościach ekonomicznych mieszkańcy faveli zmagają się z niezdrowymi warunkami życia i częstą przemocą. Gruba ściana segregacji społecznej oznacza, że ​​zasoby miejskie – w tym elektryczność i czysta woda – muszą podążać krętymi, niepewnymi ścieżkami, aby dostać się do środka. Średnia długość życia w favelas to tylko 48 , który jest o 20 lat niższy od średniej krajowej.

Wiele zrobiono z oszałamiającym rozwojem miast na świecie, ale niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, jak właściwie wygląda większość rozwoju miast. Narodziny i migracje koncentrują się w krajach rozwijających się, a z wyjątkiem Chin większość nowej tkanki miejskiej ma charakter nieformalny – bardziej slumsów niż drapaczy chmur. Mimo wszystkich naszych futurystycznych marzeń, miasto przyszłości prawdopodobnie nie będzie się zbytnio różniło od Rocinha.

W XX wieku rząd brazylijski próbował zlikwidować favelas i zastąpić je bardziej formalnymi mieszkaniami komunalnymi, ale buldożery nie nadążały za masową migracją do miast, która spowodowała puchnięcie tych osiedli.

Mimo wszystkich naszych futurystycznych marzeń, miasto przyszłości prawdopodobnie nie będzie się zbytnio różniło od Rocinha.

Inne rządy i urbaniści również próbowali zapobiegać powstawaniu takich osiedli lub je rozbierać, gdy to robią, ale okazało się to stratną strategią. Więcej niż 2 miliardy ludzi na całym świecie szacuje się, że obecnie w nich mieszkają.

Na początku XXI wieku miasto Medellín w Kolumbii rozpoczęło proces rozrachunku, który zainspirował świat. W górach ukształtowały się osady, a miasto zobowiązało się służyć tym społecznościom tak, jak każdej innej. Zaczęło się od zbudowania sieci kolejek linowych, wznoszących się nad terenem, który od dawna dzielił miasto.

Wysiłki zmierzające do wykorzenienia tych społeczności ustąpiły miejsca inkorporacji; rząd wybrał je jako miejsca dla nowych bibliotek i parków publicznych. ten Model Medellina , pomimo pewnych niedociągnięć, od tego czasu stał się złotym standardem w Ameryce Łacińskiej i na całym świecie.

Dwadzieścia lat po tym, jak Medellín zaczął stosować to innowacyjne podejście, nowa technologia wyposaża nas w jeszcze potężniejszy zestaw narzędzi. Dziś miasto Rio de Janeiro i Senseable City Lab firmy MIT po raz pierwszy pracują razem nad cyfrową mapą całej Rocinha.

Naukowcy z naszego zespołu niosą skanery 3D wąskimi uliczkami i w dół pochyłych wzgórz, mając nadzieję na uchwycenie każdego centymetra sąsiedztwa o powierzchni 1,5 kilometra kwadratowego. Co sekundę generowanych jest około 300 000 punktów danych.

Dane ze skanu 3D Rocinha w Rio de Janeiro.

FBIO DUARTE

Koszt przeskanowania całej społeczności Rocinha wyniesie mniej niż 60 000 USD, co naszym zdaniem zwróci się z nawiązką dzięki udostępnieniu przydatnych aplikacji dla jej mieszkańców. Dzięki dokładnej mapie Rocinha miasto mogłoby łatwiej zapewnić dostęp do usług publicznych, takich jak zbieranie wody i odpadów, ulepszać alejki oraz tworzyć place i miejsca publiczne.

Skany te mogą być również wykorzystywane do tworzenia rekordów nieruchomości, którymi można zarządzać i nimi handlować w łańcuchu bloków, aby uniknąć biurokracji i zmniejszyć koszty przenoszenia tytułów. Zdajemy sobie sprawę, że budowanie takiego systemu ze skanów 3D może budzić obawy o prywatność danych. Jeśli jednak uda nam się rozwiązać ten problem, mieszkańcy faveli będą mogli kupować i sprzedawać nieruchomości łatwiej niż w jakimkolwiek formalnym systemie rejestru nieruchomości.

Lepsza znajomość fizycznego układu fawel może również poprawić warunki życia. Projektanci miejscy mogą wykorzystać te dane, aby zdecydować, gdzie zainstalować schody lub jakie konstrukcje usunąć, aby wpuścić więcej powietrza, słońca lub światła.

Warto przypomnieć, że większość miast zrodziła się z nieformalności.

Najwyraźniej długoterminowym rozwiązaniem najbardziej palących problemów, z jakimi borykają się mieszkańcy faveli, jest zajęcie się problemami społecznymi, które w pierwszej kolejności prowadzą do powstania tych osiedli. Każdy naród ma swoje własne wyzwania. Brazylia musi zmniejszyć nierówności społeczne, Europa Zachodnia musi przemyśleć imigrację z dawnych kolonii, a narody na całym świecie powinny przygotować się na wzrost migracji związanej z klimatem.

To, jak zdecydujemy się odpowiedzieć na fawele, dzielnice nędzy i obozy uchodźców w ciągu najbliższych kilku lat, określi postawy polityczne i kulturowe, które determinują ich długofalową przyszłość. Warto więc przypomnieć, że większość miast zrodziła się z nieformalności.

Powiązana historia

Od lat staram się wrócić do klasy średniej

Czego się nauczyłem: samoakceptacja jest pierwszym trudnym krokiem.

Wiele części Paryża było w ten sposób, aż do interwencji Baron Haussmann , którego XIX-wieczna przebudowa była możliwa dzięki sile militarnego siłacza. Pięćdziesiąt lat temu Singapur wciąż był miastem nędzy. W Nowym Jorku było kiedyś więcej nielegalnych osiedli niż gdziekolwiek indziej w USA, ale fale gentryfikacji pozwoliły nam zapomnieć o tej bałaganiarskiej historii.

Droga do miasta jutra biegnie przez Rocinha. Nasze decyzje podejmowane w tym pokoleniu — ignorowanie, wykorzenianie lub integracja — pomogą w podjęciu decyzji o losach nienarodzonych miliardów w nadchodzących latach. Mieszkańcy Faveli są już ekspertami w zarządzaniu nieformalnością — niektórzy mapowali swoje społeczności za pomocą pióra i papieru na długo przed rozpoczęciem pracy ze skanerami 3D. Współpracując z nimi, możemy znaleźć nową równowagę między siłami odgórnymi i oddolnymi, które kształtowały miasta od ich powstania.

Fábio Duarte i Carlo Ratti są badaczami w MIT Senseable City Lab. Washington Fajardo jest sekretarzem urbanistyki miasta Rio de Janeiro.