211service.com
Roseanna oznacza '76, SM '77
Roseanna Means widzi możliwości tam, gdzie inni mogą dostrzegać bariery, czy to w zawodach sportowych dla kobiet w college'u, czy w opiece zdrowotnej dla kobiet bezdomnych.
Jako studentka Means dołączyła do nowego zespołu kobiecej załogi i wkrótce napotkała problem: zespół nie miał kobiecej szatni. – Musieliśmy się przebrać w łazience kustosza – mówi. Kobiety złożyły petycję do wydziału sportowego i wkrótce dostały swoją szatnię. Oznacza to, że jej sportowe doświadczenie tak bardzo podobało się jej, że założyła Friends of MIT Crew wraz z Jimem Bidigare’em ’78 i Johnem Miller’’’74. Ta grupa, obecnie jedna z największych grup przyjaciół Instytutu, zebrała milion dolarów w ciągu pierwszych 10 lat.
Po tym, jak Means uzyskała tytuł doktora na Uniwersytecie Tufts w 1981 roku, wyjechała na trzy miesiące do Tajlandii, aby pracować z uchodźcami z Kambodży Pol Pota. To był dla mnie moment decydujący o życiu, mówi. Wiedziałem, że chcę pracować z osobami pozbawionymi praw.
Właśnie to zrobiła, pracując w kilku środowiskowych klinikach medycznych po ukończeniu stażu i rezydencji. W 1990 roku rozpoczęła praktykę medycyny wewnętrznej w Massachusetts General Hospital Health Care for the Homeless Clinic. Zauważyłem, że stosunkowo mniej bezdomnych kobiet korzysta z tych klinik, mówi Means. Wierzy, że wiele kobiet bało się, że zostaną zidentyfikowane w klinice, a później celem przemocy na ulicach.
Za zalążkowe pieniądze z lokalnego kościoła, Means założył Women of Means ( www.womenofmeans.org ) w 1999 r. organizacja non-profit pomagająca bezdomnym kobietom. Dziś, z Means jako prezesem i dyrektorem medycznym, grupa składa się z 16 lekarzy ochotników, sześciu płatnych pielęgniarek, koordynatora oraz 20 studentów medycyny i rezydentów. Służą kobietom w 12 schroniskach na terenie Bostonu, zapewniając diagnozy, leki i dostęp do dalszej opieki w razie potrzeby. Jesteśmy pomostem między ulicami a ośrodkami zdrowia, mówi Means, dopóki kobiety nie będą mogły samodzielnie połączyć tych kropek.
Means, która mieszka w Wellesley w stanie Massachusetts, z trzema synami, przeżyła atak czerniaka w 1986 roku i śmierć brata na raka w 1990 roku. Dzielę się swoim człowieczeństwem z ludźmi, którzy zostali spustoszeni, a oni widzą, że zostałem złamany , ale już wszystko w porządku, mówi. Gdybym jutro umarł, wiedziałbym, że dobrze wykorzystałem swoje życie.