211service.com
Rosyjskie plany kosmiczne po transferze
Po ostatniej misji wahadłowca kosmicznego załogowy program kosmiczny USA uziemiony, rosyjski statek kosmiczny Sojuz jest jedyną drogą w kosmos dla astronautów NASA. A w bezprecedensowym porozumieniu dla NASA amerykańscy podatnicy dostarczą teraz rosyjskiemu rządowi dodatkową gotówkę potrzebną do zbudowania załogowego pojazdu nowej generacji, który zastąpi 40-letniego Sojuz.
Makieta rosyjskiego statku kosmicznego nowej generacji została zademonstrowana na paryskich targach Air and Space Show w czerwcu. Źródło: Anatolij Zak
Podobnie jak w 1993 roku, kiedy rosyjska agencja kosmiczna nagle znalazła się na miejscu kierowcy utkniętego w martwym punkcie programu stacji kosmicznych prowadzonego przez USA, dostarczając kluczowe elementy placówki z ich własnego martwego projektu Mir-2, moskiewscy urzędnicy kosmiczni ponownie nie mogą uwierzyć w swoje szczęście. Wycofanie amerykańskiego wahadłowca kosmicznego przed jego wymianą oznacza dla Rosji lukratywną umowę na transport wszystkich załóg na Międzynarodową Stację Kosmiczną w ciągu najbliższych kilku lat.
Jednak, gdy urzędnicy rosyjskiej agencji kosmicznej świętują tę niespodziankę, liderzy rosyjskiego przemysłu kosmicznego dalecy nie spoczą na laurach – posuwają się naprzód z planami nowego statku kosmicznego i wyrzutni. Jednak za kulisami RKK Energia, główny krajowy wykonawca załogowych lotów kosmicznych, wszedł na kurs kolizyjny ze swoją macierzystą agencją – Roskosmos – w sprawie przyszłej strategii.
Mamy niefortunną sytuację z naszym statkiem kosmicznym nowej generacji – mówi Aleksandr Derechin, zastępca generalnego projektanta w RKK Energia. Roskosmos chce dużego 23-tonowego statku kosmicznego [w miejsce Sojuza], który również potrzebowałby nowej potężnej rakiety i nowego miejsca startu na dalekowschodnich obrzeżach kraju. Ale od ponad czterech lat ten ambitny plan stał się dużym obciążeniem dla rosyjskiego programu kosmicznego, przekonuje Derechin.
Podczas gdy oficjalny harmonogram przewiduje pierwszy start nowej rakiety Rus-M z budowanego jeszcze kosmodromu Wostocznyj w 2015 r. oraz pierwszą załogową misję z tego miejsca w 2018 r., wielu ekspertów z branży uważa tę oś czasu za szalenie nierealistyczną. . W okresie przygotowań do Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014 kraj może być zmuszony do wyboru między wielomiliardowymi inwestycjami w obiekty olimpijskie w Soczi lub w nowe centrum kosmiczne. Eksperci ci uważają, że obecna rosyjska strategia może przesunąć datę narodzin zastąpienia Sojuz o lata, jeśli nie dekadę. Krytycy wskazują na nieustanny rozwój rodziny rakiet Angara, zapoczątkowanej na początku lat dziewięćdziesiątych i pozostającej kilka lat z dala od swojej dziewiczej misji.
W międzyczasie RKK Energia obserwowała nerwowo, jak NASA wspiera kilka niedrogich przedsięwzięć komercyjnych mających na celu przenoszenie astronautów w kosmos. Widząc pojawienie się tych prywatnych statków kosmicznych jako konkurencję, RKK Energia opracowała własną przyspieszoną strategię, która pozwoli ominąć wielki plan kosmiczny rosyjskiej agencji kosmicznej. Firma zaproponowała, aby latać usprawnioną, 12-tonową wersją załogowego statku kosmicznego nowej generacji na pokładzie gotowej rakiety Zenit z istniejącej wyrzutni w Bajkonurze w Kazachstanie.
Roskosmos do tej pory odrzucał to tańsze i szybsze podejście, woląc trzymać się pierwotnego planu, na który nalegał rząd. Pomimo tej porażki, alternatywny pojazd startowy RKK Energia, oparty na Zenit, pojawił się ponownie w zeszłym miesiącu na Paris Air and Space Show.
Zenit, po raz pierwszy wprowadzony na rynek w 1985 roku, to dwustopniowa rakieta, która wykorzystuje ciekły tlen i naftę i jest w stanie dostarczyć do 13 ton ładunku na orbitę okołoziemską. Zenit nadal pozostaje krytyczną częścią rosyjskiej floty kosmicznej, a RKK Energia oparła wiele swoich projektów załogowych statków kosmicznych na możliwościach rakiet opartych na Zenit.
Anatoly Zak jest niezależnym pisarzem i ilustratorem specjalizującym się w eksploracji kosmosu. Jest wydawcą RussianSpaceWeb.com , źródło na temat historii i najnowszych wydarzeń w byłym programie kosmicznym ZSRR.