Sekwestracja węgla: za mało, za późno?

Badania naukowe sugerują, że aby powstrzymać zmiany klimatyczne, miliardy ton dwutlenku węgla muszą zostać wychwycone z setek elektrowni zasilanych paliwami kopalnymi w ciągu najbliższych kilku dekad – i to tak szybko, jak to możliwe. Bez wychwytywania i sekwestracji dwutlenku węgla na dużą skalę (CCS) inne środki – w tym rozwój energii odnawialnej i jądrowej – nie zapobiegną katastrofalnym skutkom klimatycznym w nadchodzącym stuleciu i później (zob. Zagadka wychwytywania dwutlenku węgla ).

Ta elektrownia węglowa w Saskatchewan jest pierwszą elektrownią węglową na skalę komercyjną, która wychwytuje i zakopuje większość emisji dwutlenku węgla.

Technologie CCS stają się coraz bardziej wyrafinowane i wydajne, a kilka projektów na pełną skalę jest wprowadzanych do sieci. Jednocześnie naukowcy ostrzegli w zeszłym tygodniu w Austin w Teksasie na największej na świecie konferencji poświęconej CCS, że technologia pozostaje ekonomicznie praktyczna tylko w kilku sytuacjach.

Najbardziej znaczącym postępem w ostatnim czasie było otwarcie 110-megawatowej elektrowni węglowej i CCS w Saskatchewan, zwanej Boundary Dam, zbudowanej przez prowincjonalne przedsiębiorstwo SaskPower (patrz Po pierwsze, komercyjna elektrownia węglowa zakopuje swój CO2). Michael Monea, prezes SaskPower, inicjatyw wychwytywania i składowania dwutlenku węgla, mówił na konferencji z niemal religijnym zapałem o projekcie, który wychwytuje 90 procent dwutlenku węgla. Zbuduj ich więcej, zbuduj większe, a będzie to miało wpływ na świat – wierzę w to, powiedział.

Roślina ta wykorzysta CO2, który wychwytuje, aby wydobyć więcej ropy z ziemi, w procesie zwanym ulepszonym odzyskiem ropy lub EOR. Sprzedaż dwutlenku węgla dla EOR jest kluczowym mechanizmem finansowania wczesnych projektów CCS, ale to zastosowanie pochówku węgla ma tendencję do utrwalania problemu.

Mamy szczęście, że w ogóle mamy te jednostki komercyjne, mówi Gary Rochelle, inżynier chemik z University of Texas w Austin, który pracuje nad projektem wychwytywania dwutlenku węgla na elektrownia węglowa na południe od Houston . Kilka osób wystąpiło i podejmuje ryzyko, a EOR umożliwia im to.

CCS nakłada duże koszty kapitałowe i kary za energię: instalacja CCS w Saskatchewan kosztowała 800 milionów dolarów i zużywa 21 procent mocy elektrowni węglowej w celu wypłukania dwutlenku węgla i skompresowania go do postaci płynu do zakopania. Jednak praca Rochelle i innych stale zmniejsza ilość potrzebnej do tego energii i opracowują wiele nowych sposobów usuwania dwutlenku węgla. Monea dodała, że ​​dzięki wnioskom wyciągniętym z pionierskiego obiektu kolejna instalacja do wychwytywania dwutlenku węgla mogłaby zostać zbudowana za 20-30 procent mniej.

Chiny i Stany Zjednoczone odpowiadają za około połowę światowych emisji gazów cieplarnianych. Chociaż Chiny nie mają projektów CCS na skalę komercyjną, podobnie jak inne kraje, mają w toku kilka projektów pilotażowych. W Stanach Zjednoczonych kilka projektów o znacznej skali jest na ukończeniu, w tym projekty w Port Arthur w Teksasie i Mobile w stanie Alabama. Największa z nich to 565-megawatowa elektrownia węglowa i CCS w Kemper w stanie Mississippi. Jest podobna do Boundary Dam, ale jest pięć razy większa i zbliża się do ukończenia, prawie dwukrotnie przekraczając przewidywany koszt 2,5 miliarda dolarów. Wykorzysta również dwutlenek węgla do wydobycia ropy.

Wydaje się, że potrzebna jest jakaś polityka, która określiłaby cenę emisji dwutlenku węgla, aby przyspieszyć rozwój CCS. Nic nie zmusza przemysłu paliw kopalnych, a przemysł węglowy niechętnie widzi więcej kosztów nałożonych na jego produkt.

Pomimo bezwładności Julio Friedmann, zastępca sekretarza ds. czystego węgla w Biurze Energii Kopalnej w Departamencie Energii USA, twierdzi, że inne poprawki polityki mogą wiele osiągnąć. Tak jak istniejące zasady pozwalają przedsiębiorstwom użyteczności publicznej pobierać od klientów dodatkowe opłaty za instalację odnawialnych źródeł energii, takich jak energia wiatrowa i słoneczna, przyszłe zasady mogą zrobić to samo w przypadku projektów związanych z sekwestracją dwutlenku węgla. Cena emisji nie jest jedynym sposobem, aby to zrobić, powiedział Friedmann.

W pewnym sensie bardziej optymistycznie patrzę na Chiny, mówi Jiemin Lu, geolog z University of Texas w Austin. Jeśli najwyższy szczebel zdecyduje się zrobić coś na większą skalę, zostanie to szybko wdrożone, a zasoby zostaną zebrane bardzo szybko. Tak więc, aby sprostać temu wyzwaniu na taką skalę, będzie to skuteczniejsze w tego rodzaju systemie politycznym. Na Zachodzie zawsze będzie impas.

Tymczasem fakty na ziemi – iw powietrzu – są dość ponure. Jak dotąd nie osiągnęliśmy prawie niczego w zakresie ograniczania emisji, które śledzą górny limit dla przyszłych scenariuszy emisji. Rzeczywiście, w ciągu ostatniej dekady światowa gospodarka faktycznie uległa rekarbonizacji – wróciła do węgla, mówi David Victor, profesor stosunków międzynarodowych i dyrektor Laboratorium Prawa Międzynarodowego i Regulacji na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Diego.

ukryć