Siła burzy

Pixabay

Naukowcy od dziesięcioleci wiedzą, że burze są często silniejsze w przypadku wysokich stężeń aerozoli — cząstki unoszące się w powietrzu są zbyt małe, aby można je było zobaczyć gołym okiem. Błyskawice są częstsze na trasach żeglugowych, gdzie frachtowce emitują cząstki do powietrza, niż w otaczającym oceanie. A najintensywniejsze burze w tropikach nadciągają nad lądem, gdzie poziom aerozolu jest podwyższony zarówno przez zjawiska naturalne, jak i wywołane przez człowieka.

Teraz naukowcy z MIT, wykorzystując wyidealizowane symulacje dynamiki chmur, odkryli, że nisko położone chmury o wysokim stężeniu aerozoli z mniejszym prawdopodobieństwem uwalniają wodę w postaci deszczu. Zamiast tego ich woda odparowuje, tworząc wilgotną warstwę, która ułatwia szybkie unoszenie się powietrza przez atmosferę w postaci silnych, wrzących burzą prądów wstępujących.

Po umieszczeniu tej wilgotnej warstwy stosunkowo nisko w atmosferze masz bąbel ciepłego i wilgotnego powietrza, który może służyć jako ziarno burzy, mówi student Tristan Abbott, który jest współautorem artykułu na temat badań wraz z adiunktem nauka o atmosferze Tim Cronin. Mówią, że ten mechanizm porywania wilgoci, jak go nazywają, można włączyć do modeli pogody i klimatu, aby pomóc przewidzieć, jak aktywność burzy w regionie może się zmieniać wraz ze zmieniającymi się poziomami aerozolu.

Możliwe, że oczyszczając zanieczyszczenia, miejsca mogą doświadczać mniej burz, mówi Cronin.

ukryć