211service.com
Spiskowcy zgadzają się: zmiany klimatyczne to kolosalna przykrywka
Grupa socjologów kierowana przez Stephana Lewandowsky'ego opublikowała badanie komentarzy na blogach internetowych, z których wynika, że osoby zaprzeczające zmianom klimatu są silnie skłonne do myślenia konspiracyjnego. To, że negujący klimat są również miłośnikami spisku, może wydawać się jednym z tych odkryć, z których często wyśmiewa się socjologów (ludzie zakochani robią głupie rzeczy, podsumowuje badanie). Ale tło tego badania jest w rzeczywistości bardziej interesujące niż jego konkluzja.
Opublikowano w Czasopismo Psychologii Społecznej i Politycznej , nowy papier, Nawracająca furia: dyskurs konspiracyjny w blogosferze, opiera się na analizie komentarzy na blogu w odpowiedzi na poprzedni artykuł autorów, Recursive Fury: Conspiracist Ideation in the Blogosphere — samo w sobie kontynuację ich oryginalnego badania, NASA sfingowała lądowanie na Księżycu — dlatego nauka (klimatyczna) to mistyfikacja: anatomia umotywowanego odrzucenia nauki, opublikowane w Nauka psychologiczna Innymi słowy, komentatorzy reagujący (w większości ze złością) na dwa badania myśli konspiracyjnej oskarżyli autorów o udział w masowym spisku.
Myślenie wierzących w spisek jest oczywiście z natury rekurencyjne: wszystkie dowody, które przeczą ich tezie, są po prostu kolejnymi dowodami potwierdzającymi nikczemne ukrywanie ich w pracy. ten Raport Komisji Warrena , który na 888 wyczerpujących stronach jednoznacznie pokazał, że Lee Harvey Oswald działał sam, zabijając prezydenta Johna F. Kennedy'ego, potwierdził, że za morderstwem w rzeczywistości stało CIA, Kuba lub mafia. ten najnowszy raport na temat globalnego ocieplenia od Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu jest — aha! — dowodem na to, że mroczny organ jednego rządu światowego, Komisja Trójstronna, albo Hillary Clinton, dopuszcza się oszustwa Wielkiego Globalnego Ocieplenia.
Nawiasem mówiąc, to ostatnie zdanie było tytułem dokument z 2007 roku na brytyjskim kanale 4, który znalazł się na krótkiej liście w kategorii najlepszy film dokumentalny w brytyjskiej telewizji Broadcast Awards w 2008 roku. Myśl spiskowa czasami popłaca.
Brytyjska gazeta Telegraf skompilował się pomocnie lista najczęściej cytowanych teorii zmian klimatycznych to pokazuje, jak myślą ekumeniści negują: wśród czołowych teorii znajduje się spisek przeciwko Stanom Zjednoczonym, spisek przeciwko Azji i spisek przeciwko Afryce. Rozległy prawicowy spisek lub mroczny spisek z lewicy. Być może moim ulubionym jest pogląd, że zmiany klimatyczne zostały wymyślone przez Margaret Thatcher w ramach jej kampanii na rzecz rozbicia brytyjskich związków węglowych.
W marcu National Geographic , publikacja, która nie słynie z poruszania kontrowersyjnych tematów, opublikowała okładkę o luzie zatytułowaną Wojna z nauką. Założeniem tej historii było to, że zaprzeczanie (w sprawie zmian klimatycznych, szczepień, organizmów modyfikowanych genetycznie itd.) i leżące u ich podstaw konspiracyjne przekonania nigdy nie były silniejsze. Nie jestem tego taki pewien; hiszpańska inkwizycja , na przykład, nic nie zdradza w ferworze ani fantazji dzisiejszym paranoicznym irracjonalistom. Ale jasne jest, że coraz więcej ludzi wycofuje się w obliczu niepokojących dowodów naukowych, które są sprzeczne z ich głęboko zakorzenionymi przekonaniami, do nie do zdobycia intelektualnych światów, które sami stworzyli.
Geograficzny pisarz Joel Achenbach wspomina o pracy Dan Kahan z Yale Law School , który prześledził związek między poziomem wiedzy naukowej a akceptacją antropomorficznej zmiany klimatu. Co zaskakujące, lepsze zrozumienie zasad naukowych nie zwiększa prawdopodobieństwa uznania faktów globalnego ocieplenia; po prostu sprawia, że masz silniejsze poglądy w jednym lub drugim kierunku.
Umiejętność korzystania z nauk ścisłych promowała polaryzację klimatu, a nie konsensus, pisze Achenbach. Używamy dowodów naukowych, aby wzmocnić wnioski, które wypływają z naszych przekonań, naszej osobowości i naszego światopoglądu. Dobrze zaprojektowany eksperyment nie pasuje do a światopogląd . Najlepiej rozumie to Thomas Pynchon, największy współczesny powieściopisarz paranoi. Jest coś pocieszającego – jeśli chcesz – religijnego – w paranoi, napisał Pynchon w: Tęcza Grawitacji . Alternatywą jest anty-paranoja, w której nic nie jest z niczym połączone, stan, którego niewielu z nas może długo znosić.