Stały rytm

Jennifer czeka

Korytarze WMBR są ciche – puste od DJ-ów, którzy powinni przeszukiwać półki w poszukiwaniu idealnej piosenki, inżynierowie dbają o to, aby sprzęt transmitował na cały obszar Bostonu. Kampusowa stacja radiowa MIT zamknęła swoje drzwi w piwnicy Walker Memorial w marcu 2020 r., Kiedy Instytut wysłał pracowników i studentów do domu na początku pandemii Covid-19. Chociaż kampus został ponownie otwarty w ograniczonym zakresie na lata 2020–21, studio transmisyjne pozostało zamknięte dla większości DJ-ów przez ponad rok.

Ale 178 studentów i inne osoby zaangażowane w prowadzenie WMBR nie miały zamiaru pozwolić, aby ta kilkudziesięcioletnia instytucja zmalała. Nadal możesz słuchać 88,1 FM 24 godziny na dobę i dawać czadu przy pop-punkowo-rockowym show Śniadanie Mistrzów lub warble wraz z Americana, country i bluegrass of FM Droga —wszystkie nagrane i zmontowane z bezpiecznych domów DJ-ów i przesłane do Briana Sennetta ’13, MEng ’15, gospodarza klasycznego show Muzyka Dead People oraz dyrektor techniczny WMBR.

Kiedy kampus został zamknięty, wspomina Sennett, ktoś mądry powiedział: „Zabierz cały sprzęt, którego potrzebujesz, aby wszystko działało. To trochę potrwa”.

Sennett dołączył do WMBR jako student drugiego roku w 2010 roku i jest jednym z 40 absolwentów wciąż aktywnych na stacji, która dla wielu stała się rodziną. To uczucie ma wiele wspólnego z ciągłym zaangażowaniem absolwentów – i dlaczego jego członkowie połączyli siły, aby upewnić się, że stacja i jej kultura nie padną ofiarą pandemii.

Wpływ pokoleniowy

WMBR to grupa składająca się wyłącznie z wolontariuszy, głównie studencka, wspierająca eklektyczną gamę programów. Członkowie społeczności bez przynależności do MIT pracują razem ze studentami, absolwentami i profesorami, a wszyscy są kierowani przez dyrektora generalnego studentów MIT, obecnie Julię Arnold.

MIT ma kampusową stację radiową od późnych lat czterdziestych, ale nie zaczęła używać swoich obecnych listów wywoławczych – co oznacza Walker Memorial Basement Radio – aż do 1979 roku. Wtedy to Jon Pollack, SM ’79, gospodarz Pociąg jazzowy , ukończył. Krótko związany ze stacją jako doktorant, Pollack powrócił w 1987 roku i od tamtej pory jest tam do dziś.

Po prostu naprawdę to lubię, mówi. Dlatego zostałem. W tym momencie jest częścią mnie.

Lista członków zespołu WMBR ujawnia daty ukończenia studiów od 1979 do 2020 roku. Ta głęboka wiedza pomogła stacji pozostać na dobrej drodze, ponieważ zmieniała się technologia i gusta.

W epoce covid-19 dla wielu członków trudno było przegapić transmisję na żywo. Ale przystosowali się.

Jako dyrektor techniczny Sennett pomógł w przejściu od pracy w studio do pracy w domu w 2020 roku. Teraz, po siedmiu latach pełnienia funkcji kierowniczej, zaczął szkolić Gillian Roeder ’24, aby przejęła ją do końca jesiennego semestru 2021 roku.

Cieszę się, że między pokoleniami dochodzi do tego rodzaju przechodzenia pochodni, mówi Jacob Miske ’20, gospodarz Niezwykłe podstawy , gdzie gra mieszankę starszej i nowszej muzyki undergroundowej i kontrkulturowej. To jest coś, o co martwiłem się w przypadku covid – że wiele tradycji studenckich grup kulturowych zostało zaciemnionych przez ten martwy okres.

Dowody na tradycje WMBR są wyryte na okładkach płyt i płyt CD w obszernej bibliotece muzycznej stacji. Muzyka klasyczna, jazz, heavy metal, blues, rock — każdy gatunek, jaki można sobie wyobrazić, mieści się na półkach sięgających od podłogi do sufitu.

Zapisujemy, kto co gra na każdej płycie, mówi Marianna Parker ’00, jedna z trzech rotujących prowadzących alt-rockowego show Król Ghidorah . Mógłbym pójść do biblioteki płyt i wziąć płytę z 1988 roku i zobaczyć, że John to grał, Sue to grał.

Podczas gdy ich poprzednicy zapewniają przewodnictwo muzyczne, uczniowie czerpią jeszcze większe korzyści z pracy od łokcia do łokcia z absolwentami i członkami społeczności. Na przykład Miske zainspirował się Dave Goodmanem, gospodarzem programu politycznego WMBR Dźwięk i wściekłość . Goodman, wieloletni profesjonalista radiowy, nie uczęszczał na MIT, ale od 30 lat współpracuje z WMBR.

Dzięki swojemu programowi i rozmowie z nim zmotywował mnie do wyjścia i zaangażowania politycznego podczas prawyborów w 2016 i 2020 r. – mówi Miske.

Jeśli chodzi o Parker, która po krótkiej przerwie podyplomowej od 2012 roku zgłosiła się na ochotnika do WMBR, a obecnie jest lekarzem, ma nadzieję, że jej podróż zawodowa zachęci studentów, których poznaje za pośrednictwem stacji.

Nie byłem przedmedykiem. Poszedłem i zrobiłem kilka innych rzeczy, a potem wróciłem do szkoły medycznej, mówi Parker. Mam nadzieję, że widzą we mnie osobę, która obrała nieco inną drogę i widzą drogę na swoją przyszłość.

FCC to granica

Parker jest również związany z WMBR jako prezes Technology Broadcasting Corporation (TBC), podmiotu, który posiada licencję FCC stacji i dba o jej długoterminową kondycję finansową i prawną. Ta korporacja, składająca się ze studentów, profesorów i absolwentów, jest jedną z rzeczy, które odróżniają WMBR od innych stacji radiowych uczelni. Podczas gdy codzienne operacje są w 100% wspierane przez darowizny słuchaczy, większe projekty – takie jak przeniesienie nadajnika FM do wyższego budynku na Kendall Square – mają wsparcie TBC i MIT.

Choć WMBR jest niezwykły w swoim systemie wsparcia, jest jeszcze bardziej niezwykły w swoim programowaniu.

Poza tym, że jesteśmy zgodni z FCC, tak naprawdę nie mamy żadnych zasad dotyczących tego, co mogą zrobić DJ-e, mówi Parker.

Sennett dowiedział się o tym pierwszego dnia, kiedy został zwerbowany do stacji przez kolegę skrzypka z MIT Symphony Orchestra.

Powiedziała: „Nie wiem, czy w ogóle interesujesz się radiem, ale mam program w WMBR i gram muzykę klasyczną i death metal” – wspomina Sennett. A ja powiedziałem: „W tym samym programie?”. A ona odpowiedziała: „Tak. To właśnie robimy w WMBR”.

Wiele innych stacji radiowych ma swego rodzaju tablicę programową, która decyduje o tym, co zostanie wyemitowane, mówi Valentina Chamorro ’16, prowadząca pokaz poezji Soczewica i Kamień . WMBR po prostu tego nie ma. To ogromna platforma, do której wszyscy mamy dostęp, aby robić, co tylko chcemy, a to niesamowity przywilej.

Brak koleżeństwa i doświadczenia radia na żywo był trudny dla wielu członków w epoce covid-19. Ale dostosowali się, ucząc się nowych umiejętności, takich jak korzystanie z oprogramowania do edycji audio GarageBand. Chociaż niektórzy gospodarze przyznają, że wynik przypomina bardziej podcasty niż radio, to utrzymuje stację przy życiu. Kierownictwo ma nadzieję, że pozostanie otwarta opcja zdalnej produkcji, aby absolwenci mogli przesyłać programy z dowolnego miejsca.

Jednak dla wielu DJ-ów szansa powrotu na stację – przemierzenia stosów i przywitania się z kolegami – nie nadejdzie wystarczająco szybko.

Kiedy przychodzę, a przede mną DJ jest na antenie, czuję się, jakby to był mostek statku, mówi Sennett. Gra muzyka i zaraz nadejdzie Twoja kolej. Przestawiasz przełącznik, aby wejść w powietrze, i zaczynasz grać, a statek jest twoimi rękami. Potem przywitasz się z następną osobą, która wejdzie — z kimś, kogo nie widziałeś od tygodnia. Idą dalej i myślisz: „Teraz statek jest w czyichś rękach. Zrobiłem swoją część.

ukryć