Szybsza sieć bezprzewodowa

Przesyłanie dużych ilości danych przez Internet do urządzeń bezprzewodowych wiąże się z kluczowym problemem: Protokół kontroli transmisji (TCP) używany do wysyłania i odbierania danych może być niepotrzebnie powolny.

Prędkość mobilna: Fasp-AIR po raz pierwszy pojawi się na wolności jako aplikacja na iPhone'a zaprojektowana do przyspieszania przesyłania multimediów przez sieci bezprzewodowe.

Firma o nazwie Surowy ogłosił teraz alternatywny protokół zaprojektowany w celu przyspieszenia prędkości transmisji bezprzewodowej. Nazywany fasp-AIR, zawiera nowe zastrzeżone podejścia do rozwiązywania problemów związanych z przesyłaniem danych, które są charakterystyczne dla komunikacji bezprzewodowej. Oryginalny protokół fasp jest już używany do zwiększania regularnych transferów internetowych. Wykorzystano go m.in. do przyspieszenia transferu plików z Nowej Zelandii do USA podczas produkcji filmu Avatar.

Główny problem z protokołem TCP, który został zaprojektowany zanim połączenia bezprzewodowe z Internetem stały się powszechne, polega na tym, że nie rozróżnia on pakietów danych, które są tracone z powodu przeciążenia sieci, a tymi, które są tracone z powodu słabego połączenia bezprzewodowego. sygnał. TCP automatycznie ogranicza prędkość przesyłania danych, gdy widzi upuszczone pakiety, aby przeciążenie nie przytłaczało sieci. Jest to w porządku, gdy pakiety są tracone z powodu przeciążenia, ale gdy problemem jest słaby sygnał, powoduje to niepotrzebny spadek prędkości transferu, który może spowodować, że pobieranie i wysyłanie może być przeszukiwane.

W przypadku niektórych aplikacji, takich jak przesyłanie strumieniowe wideo i telefonia internetowa, można użyć alternatywy, takiej jak User Datagram Protocol (UDP), który nie zawraca sobie głowy potwierdzeniem, że wszystkie dane dotarły w nienaruszonym stanie. Ceną prędkości UDP są porzucane pakiety danych – wynik znany każdemu, kto zniósł obniżoną jakość strumienia wideo lub rozmowy telefonicznej na granicach zasięgu sieci bezprzewodowej.

Fasp-AIR osiąga większe prędkości niż TCP, ale nie powoduje odrzucania pakietów, dzięki czemu nadaje się do przesyłania danych, które muszą dotrzeć w całości i w nienaruszonym stanie. Spadek wydajności, jaki obserwujemy w przypadku fasp-AIR, jest niemal liniowy, mówi dyrektor generalny Aspera, Michelle Munson. Tak więc 10-procentowa utrata dostępnej przepustowości oznacza, że ​​nadal uzyskujemy szybkości transferu, które wynoszą 90 procent określonych.

Początkowo fasp-AIR będzie dostępny jako aplikacja na iPhone'a, która umożliwia dostęp do włączonych serwerów. Fasp-AIR wymaga, aby zarówno klient, jak i serwer korzystały z oprogramowania opracowanego przez firmę Aspera. Aspera ma nadzieję, że w przyszłości programiści wprowadzą fasp-AIR bezpośrednio do swoich aplikacji. Obecnie licencjobiorcami Aspera są Amazon i kilka innych dużych firm internetowych.

Fasp-AIR z pewnością nie jest jedynym nowatorskim podejściem stosowanym do przyspieszenia przesyłania danych bezprzewodowych. Jon Crowcroft, profesor Marconi systemów komunikacyjnych na Uniwersytecie w Cambridge, mówi, że niektórzy operatorzy bezprzewodowi używają serwera proxy między siecią bezprzewodową a przewodową, aby inteligentnie dostosowywać się do zmieniających się warunków sieciowych. Pozwala to ominąć problem, czy alternatywa TCP, taka jak FaspAIR, ogranicza przepustowość w przeciążonej sieci.

Ponieważ algorytmy Aspery są zastrzeżone, Crowcroft twierdzi, że nie można stwierdzić, czy fasp-AIR jest ogromną wygraną w porównaniu z innymi rozwiązaniami. Zauważa jednak, że jeśli fasp-AIR zawiera, jak twierdzą jego twórcy, algorytm, który może rozróżnić, czy pakiety są odrzucane z powodu przeciążenia sieci, czy po prostu dlatego, że sygnał bezprzewodowy jest słaby, fasp-AIR stanowi praktyczne rozwiązanie. Nie wiem, w jaki sposób dowiadują się, w jakim scenariuszu się znajdują, mówi Crowcroft i to jest sprytne rozwiązanie.

Własne rozwiązanie tego problemu przez firmę Crowcroft, po raz pierwszy wdrożone w Vodafone prawie dziesięć lat temu, polegało na skonfigurowaniu serwerów proxy, które łączyły sieć bezprzewodową z przewodową siecią szkieletową danych i głosu, tak aby mogły monitorować cały ruch TCP. Dzięki temu serwer proxy mógł powiedzieć poszczególnym urządzeniom, kiedy znajdują się w stratnej części zasięgu sieci bezprzewodowej. To nie jest ogólne rozwiązanie, mówi Crowcroft. Jeśli [Aspera] ma ogólne rozwiązanie, życzę im powodzenia.

Inna firma sieci bezprzewodowej, Meraki z siedzibą w San Francisco, stosuje podobne podejście, mapując wykorzystanie i straty sieci, a następnie wykorzystując te informacje do optymalizacji na poziomie poszczególnych routerów bezprzewodowych.

Odkryliśmy, że gdy jest prawidłowo wdrożony, 802.11n może być cholernie szybki, nawet przy standardowym ruchu TCP, mówi Kiren Sekar, kierownik ds. marketingu produktów w Meraki. Sekar postrzega podejście Meraki jako uzupełnienie działań takich jak fasp-AIR.

Jedną z kwestii, której fasp-AIR nie rozwiązuje, jest ograniczona przepustowość istniejących sieci, problem, który dotknął części sieci 3G AT&T, głównie z powodu przytłaczającego ruchu danych iPhone'a. Sieci są już w nadmiarze, nawet bez dobrego wykorzystania [takiego jak to, co można osiągnąć dzięki fasp-AIR], mówi Munson. Rzeczy takie jak fasp-AIR wywrą presję na AT&T i nie wiem, do czego to doprowadzi.

Munson wyobraża sobie, że w przyszłości dostawcy usług bezprzewodowych będą mogli korzystać z bardziej zaawansowanych protokołów przesyłania danych, aby pobierać wyższe opłaty za szybsze dostarczanie dużych plików. Perspektywa ta rodzi jednak widmo naruszenia zasad neutralności sieci, zgodnie z którymi wszystkie dane powinny być traktowane jednakowo przez dostawców usług internetowych. BitTorrent już wykorzystuje słabości protokołu TCP, otwierając wiele połączeń jednocześnie, zauważa Munson.

Jeśli jedna aplikacja jest zachłanna, nie ma możliwości w ramach TCP wymusić ograniczenia przepustowości [w tej aplikacji], mówi Munson. Jednak podczas korzystania z fasp-AIR można kontrolować przepustowość na zasadzie przepływ po przepływie, dzięki czemu jedna aplikacja nie może obejść się, obserwując wszelkie ograniczenia.

ukryć