TED Dzień 1: Bono Heckles the Stage

Technologia, rozrywka, design , Chris Anderson Ogłoszona na zaproszenie konferencja dla dobrych i wielkich technologii dotarła do Afryki, ale pierwszego dnia o technologii słyszeliśmy bardzo niewiele.

Bono z U2 wziął udział w konferencji Technology, Entertainment, Design w Tanzanii.
Źródło: 3ality

Anderson w jakiś sposób przekonał około tysiąca osób do przyjazdu do wiejskiej Tanzanii.

Wielu książąt Doliny Krzemowej jest tutaj, w tym Google Larry Page , inwestora venture capital John Doerr , oraz Jay Walker, założyciel firmy Linia cenowa oraz Walker cyfrowy . Pojawiła się gwiazda rocka Bono (który zasugerował Andersonowi, że będzie gospodarzem afrykańskiego show). Ale są tu ludzie z 40 krajów, w tym (na szczęście) wielu Afrykanów.

Anderson mówi, że celem serialu jest opowiedzenie historii Afryki, która od niedawna staje się przedsiębiorcza, bogaci, coraz bardziej obeznana z technologią i coraz bardziej stabilna politycznie.

Mówi: To historia, która rozwija się we wsiach, miasteczkach i miastach na całym kontynencie – i jest to historia, która nie jest dobrze znana poza Afryką.

Do tej pory program był zdecydowanie promocyjny. Czułem, że mogłem uczestniczyć w spotkaniu szefów różnych afrykańskich izb handlowych. Rzeczywiście, pierwszy mówca był amerykański szef południowoafrykańskiej Izby Handlowej.

Było kilka spójnych tematów. Po pierwsze, media są moralnie winne za rozpowszechnianie obrazów afrykańskiej biedy, głodu, wojny i rozpaczy. To sprawiło, że poczułem się niecierpliwy. Z pewnością możemy się zgodzić, że chociaż w Afryce są inne, łagodniejsze historie, dziennikarze nie fałszują rzeczywistości, pisząc o biednych, głodnych, bitych i zrozpaczonych Afrykanach?

Ale drugim, ciekawszym tematem – powtarzanym przez każdego mówcę – jest to, że tradycyjna pomoc i dobroczynność, rozprowadzane przez państwa narodowe lub organizacje pozarządowe, zawiodły. Andrew Mwenda, ugandyjski dziennikarz i pracownik socjalny, obecnie pracownik Stanford, wypowiedział się najmocniej w tej sprawie. Przekonująco przekonywał, że 30 lat pomocy zachodniej dla Afryki nie przyniosło żadnych rezultatów. Co więcej, powiedział, że utrzymywanie się afrykańskiego ubóstwa można częściowo wytłumaczyć pomocą. Wyjaśnił, że pomoc przekonała najzdolniejszych Afrykanów do pracy dla skorumpowanych rządów, a nie jako przedsiębiorców, i zniekształciła strukturę zachęt.

Jaki człowiek lub naród, zapytał Mwenda, kiedykolwiek stał się bogaty, wyciągając miskę żebraczą?

O wiele lepiej, powiedział, jest znalezienie ludzi z Zachodu, aby zainwestowali w afrykańskich przedsiębiorców lub firmy, które stworzyłyby bogactwo. Mwenda, podobnie jak inni prelegenci, szczegółowo opisał możliwości inwestycyjne w Afryce. (Połowę spodziewałem się, że prezentacja będzie skierowana bezpośrednio do Doerra i in.)

Ta argumentacja rozwścieczyła jednak Bono, który zaczął oszukiwać Mwendę.

Cholery! krzyknął. To jest głupota.

Bono jest zdecydowanym zwolennikiem inteligentnie zarządzanej pomocy. Kiedy nadeszła jego kolej na przemówienie, powiedział, że obecny dobrobyt Irlandii można tłumaczyć inwestycjami rządowymi w jej mieszkańców, zwłaszcza w edukację. Powiedział, że słuchanie Mwendy jest jak słuchanie afrykańskiej Margaret Thatcher.

Aha, i wszystko, co słyszałeś o wzroście Bono, jest całkowicie prawdziwe: naprawdę jest wyjątkowo niski.

ukryć