211service.com
Testy genetyczne kończą się niepowodzeniem w badaniach leków na dużych pacjentach
W ostatnich latach warianty DNA w dwóch różnych genach powiązano z tym, ile pacjent potrzebuje rozcieńczalnika krwi. Badacze opracowali algorytmy pozwalające przewidzieć odpowiednią dawkę na podstawie tych genów oraz cech, takich jak waga i wiek. Ale teraz nowe badania sugerują, że te formuły mogą w rzeczywistości nie pomagać lekarzom w ustaleniu właściwej dawki.
Leki rozrzedzające krew mogą być trudne do przepisania, ponieważ każdy pacjent może reagować inaczej w zależności od swoich cech fizycznych, diety i innych przyjmowanych leków. Na podstawie tych informacji lekarze dostosowują dawkę tak, aby była wystarczająco wysoka, aby zapobiec krzepnięciu, ale nie tak wysoka, aby powodowała krwawienie wewnętrzne. Po podaniu dawki początkowej, badania krwi mogą pomóc lekarzowi dostroić się do najlepszej dawki.
Istnieje nadzieja, że lekarze mogą lepiej trafić we właściwą dawkę, obserwując geny, o których wiadomo, że wpływają na reakcję pacjenta na leki – podejście zwane farmakogenetyką. Wielu ekspertów promowało to podejście, a niektóre małe próby pacjentów dały nadzieję, pisze Bruce Furie , specjalista Harvard w zakresie zaburzeń krwawienia i krzepnięcia, w redakcyjny w New England Journal of Medicine. Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków zmieniła nawet etykietę jednego rozcieńczalnika krwi, aby odnotować skutki tych wariantów genów. Genetyka odpowiedzi na rozrzedzenie krwi jest również często wykorzystywana jako przykład tego, jak analiza genomu może być użyteczna z medycznego punktu widzenia (patrz Dlaczego mamy prawo do genetyki konsumenckiej ).
Ale inni sprzeciwiali się naciskowi na włączenie testów genowych do recept na leki rozrzedzające krew, ponieważ nie przeprowadzono wystarczająco dużych badań, aby udowodnić, że ma to znaczenie w znalezieniu odpowiedniej dawki dla pacjentów (zob. Zwiększanie dostępu do medycyny genomowej). Trzy badania opublikowane we wtorek w NEJM sugerują, że to ostrożne podejście może mieć rację.
Dwa z studia odkryli, że testowanie genów nie ma wpływu na to, jak dobrze lekarz może znaleźć odpowiednią dawkę. Trzeci znaleziony że testy genetyczne oferują tylko niewielką poprawę: pacjenci otrzymywali odpowiednią dawkę tylko o siedem procent częściej, jeśli testy genetyczne zostały włączone do ich dawkowania. i jedno ze studiów odkryli, że analiza genetyczna nawet błędnie dawkowała pacjentom afroamerykańskim.
Zastrzeżeniem dla negatywnych wniosków z tych badań jest to, że niektórzy pacjenci nie mieli dostępnych danych genetycznych przed pierwszą dawką. W takich przypadkach informacje genetyczne były dostępne kilka dni po podaniu pierwszej dawki i były wykorzystywane w połączeniu ze standardowymi ocenami w celu dostosowania dawki.
Więc co to znaczy, że to plakatowe dziecko farmakogenetyki powinno tak słabo radzić sobie w dużych próbach? National Institutes of Health, który sfinansował jedno z badań, nie uważa, że nadszedł czas, aby porzucić pomysł, że testy genetyczne mogą pomóc w podejmowaniu decyzji dotyczących leków, ale twierdzi, że te pomysły wymagają takich samych testów, jak inne strategie leczenia:
Odkrycia te podkreślają znaczenie opracowania i oceny testów farmakogenetycznych u pacjentów z różnych środowisk rasowych i etnicznych [powiedział Gary Gibbons, dyrektor Narodowego Instytutu Serca, Płuc i Krwi w NIH w wydane oświadczenie. ] Jesteśmy optymistycznie nastawieni do perspektyw spersonalizowanej, precyzyjnej medycyny, ale musimy upewnić się, że poddajemy te podejścia takim samym rygorystycznym testom, jak wszelkie inne testy prognostyczne lub strategia leczenia klinicznego.
Ale nawet jeśli wykaże się, że testy genetyczne przyczyniają się do niektórych decyzji dotyczących używania narkotyków, czy koszty nowej technologii będą warte ulepszeń medycznych? W badaniu, w którym stwierdzono niewielką poprawę dawkowania u pacjentów poddanych testom genetycznym, przyrost był tak mały, że niektórzy eksperci mówią przewyższają go dodatkowe koszty i wysiłek klinik w celu wykonania tych testów.