Upadek Wikipedii

Szósta najczęściej używana strona internetowa na świecie nie jest prowadzona w sposób podobny do innych z pierwszej dziesiątki. Nie jest obsługiwana przez wyrafinowaną korporację, ale przez zbiór wolontariuszy bez przywódców, którzy zazwyczaj pracują pod pseudonimami i często sprzeczają się ze sobą. Rzadko próbuje nowych rzeczy w nadziei, że zwabi odwiedzających; w rzeczywistości niewiele się zmieniło w ciągu dekady. A jednak każdego miesiąca w samej tylko angielskiej wersji Wikipedii wyświetla się 10 miliardów stron. Kiedy ma miejsce ważne wydarzenie informacyjne, takie jak zamachy bombowe w Boston Marathon, złożone, szeroko pozyskiwane wpisy pojawiają się w ciągu kilku godzin i ewoluują z minuty na minutę. Ponieważ nie ma innego takiego bezpłatnego źródła informacji, wiele serwisów internetowych opiera się na Wikipedii. Wyszukaj coś w Google lub zadaj Siri pytanie na swoim iPhonie, a często otrzymasz ciekawostki z encyklopedii i dostarczone jako proste fakty.

Jednak Wikipedia i jej deklarowana ambicja zestawienia sumy całej ludzkiej wiedzy są w tarapatach. Wolontariusze, którzy zbudowali okręt flagowy projektu, anglojęzyczną Wikipedię – i muszą bronić jej przed wandalizmem, oszustwami i manipulacjami – skurczyli się o ponad jedną trzecią od 2007 roku i nadal się kurczą. Pozostali uczestnicy wydają się niezdolni do naprawienia błędów, które uniemożliwiają Wikipedii stanie się encyklopedią wysokiej jakości według jakiegokolwiek standardu, w tym własnego projektu. Wśród znaczących problemów, które nie są rozwiązywane, jest przekrzywiony zasięg witryny: jej wpisy o Pokemonach oraz kobiece gwiazdy porno są obszerne, ale jego strony dotyczące powieściopisarek lub miejsc w Afryce subsaharyjskiej są pobieżne. Wiarygodne wpisy pozostają nieuchwytne. Spośród 1000 artykułów, które wolontariusze projektu oznaczyli jako tworzące rdzeń dobrej encyklopedii, większość nie uzyskuje nawet średnich wyników jakości Wikipedii.

Ta historia była częścią naszego wydania z listopada 2013 r.

• Zobacz resztę numeru
• Subskrybuj

Główne źródło tych problemów nie jest tajemnicą. Luźny kolektyw prowadzący dziś witrynę, szacowany na 90 procent mężczyzn, prowadzi miażdżącą biurokrację z często szorstką atmosferą, która odstrasza nowych przybyszów, którzy mogą zwiększyć udział w Wikipedii i poszerzyć jej zasięg.

Kiedy Wikipedyści dokonali swojego najbardziej imponującego wyczynu, jakim była organizacja zbiorowa bez przywódców, nieświadomie wprawili w ruch spadek uczestnictwa, który nęka dziś ich projekt.

W odpowiedzi Fundacja Wikimedia, 187-osobowa organizacja non-profit, która opłaca infrastrukturę prawną i techniczną wspierającą Wikipedię, organizuje swego rodzaju misję ratunkową. Fundacja nie może nakazać społeczności wolontariuszy zmiany sposobu jej działania. Jednak dzięki ulepszeniu witryny i oprogramowania Wikipedii ma nadzieję skierować encyklopedię na bardziej zrównoważoną ścieżkę.

Kampania fundacji przyniesie pierwsze od lat poważne zmiany w witrynie, która jest kapsułą czasu z wcześniejszych, bardziej niezgrabnych czasów Internetu, daleko od dominujących obecnie łatwych w użyciu witryn społecznościowych i komercyjnych. Wszystko, czym Wikipedia jest, było całkowicie odpowiednie w 2001 roku i od tego czasu staje się coraz bardziej przestarzałe, mówi Sue Gardner, dyrektor wykonawczy fundacji, która mieści się na dwóch ponurych piętrach budynku w centrum San Francisco z uszkodzoną windą. To w dużej mierze nasza próba, by dać się złapać. Ona i założyciel Wikipedii, Jimmy Wales, twierdzą, że projekt musi przyciągnąć nowy tłum, aby osiągnąć postęp. Największym problemem jest różnorodność redaktorów, mówi Wales. Ma nadzieję, że zwiększy się liczba redaktorów zajmujących się tematami, które wymagają pracy.

To, czy tak się stanie, zależy od tego, czy wystarczająca liczba ludzi nadal wierzy w koncepcję współpracy online dla większego dobra — ideał, który napędzał Wikipedię na początku. Ale próba jest kluczowa; Wikipedia ma znaczenie dla znacznie większej liczby osób niż jej redaktorzy i studenci, którzy nie mieli czasu na przeczytanie przydzielonych im książek. Więcej niż kiedykolwiek korzysta z informacji tam znalezionych, zarówno bezpośrednio, jak i za pośrednictwem innych usług. Tymczasem Wikipedia albo zabiła alternatywy, albo zepchnęła je w dół w wynikach wyszukiwania Google. W 2009 roku Microsoft zamknął Encartę, która opierała się na treści z kilku piętrowych encyklopedii. Encyclopaedia Britannica, która pobiera 70 dolarów rocznie za dostęp online do swoich 120 000 artykułów, oferuje tylko garść bezpłatnych wpisów oklejonych banerami i wyskakującymi reklamami.

Nowi niemile widziani
Kiedy Wikipedia została uruchomiona w 2001 roku, nie miała być samodzielnym źródłem informacji. Wales, handlowiec finansowy, który stał się przedsiębiorcą internetowym, a Larry Sanger, świeżo upieczony doktor filozofii, założył witrynę, aby wzmocnić Nupedię, darmową encyklopedię internetową założoną przez Walię, która opierała się na wkładach ekspertów. Po roku Nupedia zaoferowała dziwną kolekcję tylko 13 artykułów na takie tematy, jak Wergiliusz i tradycja skrzypcowa Donegal. Sanger and Wales mieli nadzieję, że Wikipedia, gdzie każdy może rozpocząć lub zmodyfikować wpis, szybko wygeneruje nowe artykuły, które eksperci będą mogli następnie dokończyć.

Kiedy zobaczyli, jak entuzjastycznie ludzie przyjęli ideę encyklopedii, którą każdy może edytować, Wales i Sanger szybko uczynili Wikipedię swoim głównym projektem. Pod koniec pierwszego roku miała ponad 20 000 artykułów w 18 językach, a jej rozwój szybko przyspieszał. W 2003 r. Walia utworzyła Wikimedia Foundation, aby obsługiwać serwery i oprogramowanie, które obsługują Wikipedię oraz zbierać pieniądze na ich wsparcie. Jednak kontrola nad zawartością witryny pozostała w rękach społeczności nazywanej Wikipedystami, która w ciągu następnych kilku lat skompilowała encyklopedię większą niż jakakolwiek wcześniej. Bez żadnej tradycyjnej struktury władzy opracowali wyrafinowane przepływy pracy i wytyczne dotyczące tworzenia i utrzymywania wpisów. Ich jedynym prawdziwym ukłonem w stronę hierarchii było wybranie małej grupy administratorów, którzy mogli mieć specjalne uprawnienia, takie jak usuwanie artykułów lub tymczasowe blokowanie innych redaktorów. (Obecnie w angielskiej Wikipedii jest 635 aktywnych administratorów).

Dla wielu projekt wydawał się śmieszny lub szokujący. Wikipedia odziedziczyła i przyjęła kulturowe oczekiwania, że ​​encyklopedia powinna być autorytatywna, wyczerpująca i oparta na racjonalnym duchu Oświecenie . Ale odrzuciło wieki akceptowanych metod, aby to osiągnąć. W ustalonym modelu rady doradcze, redaktorzy i współpracownicy wybrani spośród najwyższych szczebli intelektualnych społeczeństwa sporządzili listę wszystkiego, co warto wiedzieć, a następnie stworzyli niezbędne wpisy. Wikipedia unikała centralnego planowania i nie zabiegała o konwencjonalną wiedzę ekspercką. W rzeczywistości jego zasady skutecznie zniechęcały ekspertów do wnoszenia wkładu, biorąc pod uwagę, że ich praca, podobnie jak każda inna, mogła zostać nadpisana w ciągu kilku minut. Wikipedia była napędzana przez przekonanie, że artykuły powinny się szybko nawarstwiać, w nadziei, że jeden… Dzień Borgezjański kolekcja obejmowałaby wszystko na świecie.

Postęp był szybki. Sama anglojęzyczna Wikipedia miała około 750 000 wpisów pod koniec 2005 r., kiedy to boom w mediach i wzrost liczby uczestników sprawił, że projekt przeszedł przez linię od osobliwości Internetu do części codziennego życia. Mniej więcej w tym czasie Wikipedyści dokonali swojego najbardziej imponującego wyczynu, jakim była organizacja kolektywna bez przywódców – która, jak się okazuje, wprawiła w ruch spadek partycypacji, który jest dziś problemem dla ich projektu. W pewnym momencie w 2006 roku uznani redaktorzy zaczęli odczuwać, że kontrola nad witryną wymyka się im z rąk. W miarę wzrostu liczby nowych wkładów — w dobrych intencjach i nie tylko — zadanie pilnowania ich wszystkich pod kątem jakości zaczęło wydawać się niemożliwe. Ze względu na wyższy publiczny profil Wikipedii i zaangażowanie w umożliwienie każdemu współuczestnictwa, nawet anonimowego, wiele aktualizacji było czystym wandalizmem. Incydenty głośne, takie jak opublikowanie zniesławiającego artykułu oszukańczego o dziennikarzu John Seigenthaler podniósł poważne pytania o to, czy crowdsourcing encyklopedii lub cokolwiek innego może kiedykolwiek działać.

Jak zwykle w przypadku Wikipedystów, odpowiedź wyłoniła się z mieszanki serdecznych dyskusji, żmudnych kłótni i internetowych meczów wrestlingowych – ale była to wyrafinowana. Najbardziej aktywni wolontariusze projektu wprowadzili szereg nowych narzędzi do edycji i procedur biurokratycznych mających na celu zwalczanie złych edycji. Stworzyli oprogramowanie, które pozwalało innym redaktorom szybko przeglądać najnowsze zmiany i odrzucać je lub upominać ich autorów jednym kliknięciem myszy. Umieszczają luźne automatyczne boty, które mogą cofnąć wszelkie niepoprawnie sformatowane zmiany lub takie, które mogą być wandalizmem i wysyłać komunikaty ostrzegawcze do naruszających ich redaktorów.

Nowe, trudne środki zadziałały. Wandalizm został opanowany, a oszustwa i skandale stały się mniej powszechne. Świeżo ustabilizowana i wciąż rosnąca pod względem zakresu i jakości, encyklopedia została osadzona na firmamencie sieci. Dziś angielska Wikipedia zawiera 4,4 miliona artykułów; jest 23,1 miliona więcej w 286 innych językach. Ale te ostrzejsze zasady i bardziej podejrzana atmosfera, która im towarzyszyła, miały niezamierzone konsekwencje. Nowi użytkownicy Wikipedii dokonujący pierwszych, wstępnych zmian — i nieuniknionych błędów — byli mniej skłonni do pozostania w pobliżu. Bycie wwalonym parą przez nową wydajną, bezosobową maszynę do montażu nie było zabawne. Liczba aktywnych redaktorów anglojęzycznej Wikipedii osiągnęła najwyższy poziom w 2007 r., przekraczając 51 000 i od tego czasu spada, ponieważ podaż nowych została zdławiona. Zeszłego lata tylko 31 000 osób można było uznać za aktywnych redaktorów.

Kategoryzuję od 2007 do teraz jako fazę schyłkową Wikipedii, mówi Aaron Halfaker, doktorant na Uniwersytecie Minnesota, który pracował dla Fundacji Wikimedia jako wykonawca i w tym roku opublikował najbardziej szczegółową ocenę problemu. Wygląda na to, że Wikipedia dusi się o ten zasób nowych redaktorów.

Badanie Halfakera, które przeprowadził z kolegą z Minnesoty i badaczami z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley i Uniwersytetu Waszyngtońskiego, przeanalizowało dzienniki aktywności publicznej Wikipedii. Wyniki malują liczbowy obraz społeczności zdominowanej przez biurokrację. Od 2007 roku, kiedy nowe kontrolki zaczęły gryźć, prawdopodobieństwo, że zmiana nowego uczestnika zostanie natychmiast usunięta, stale rosło. W tym samym okresie wzrósł odsetek tych usunięć dokonywanych przez narzędzia automatyczne, a nie przez ludzi. Nic dziwnego, że dane wskazują również, że nowicjusze o dobrych intencjach znacznie rzadziej będą nadal edytować Wikipedię dwa miesiące po pierwszej próbie.

W swoim artykule na temat tych odkryć naukowcy sugerują aktualizację motta Wikipedii, Encyklopedia, którą każdy może edytować. Ich wersja brzmi: Encyklopedia, którą każdy, kto rozumie normy, udziela sobie kontaktów towarzyskich, unika bezosobowego muru półautomatycznego odrzucenia i nadal chce dobrowolnie poświęcić swój czas i energię, może edytować.

Ponieważ Wikipedia nie zdołała uzupełnić zasobów redaktorów, jej nachylenie w kierunku tematyki technicznej, zachodniej i zdominowanej przez mężczyzn utrzymuje się. W 2011 r. badacze z University of Minnesota i trzech innych szkół wykazali, że artykuły, nad którymi pracowały głównie redaktorki płci żeńskiej – które prawdopodobnie były bardziej interesujące dla kobiet – były znacznie krótsze niż te, nad którymi pracowali głównie redaktorzy-mężczyźni lub mężczyźni i kobiety w równym stopniu. Inne badanie z 2011 r., przeprowadzone na Uniwersytecie Oksfordzkim, wykazało, że 84 procent wpisów oznaczonych lokalizacją dotyczyło Europy lub Ameryki Północnej. Antarktyda miała więcej wpisów niż jakikolwiek kraj w Afryce czy Ameryce Południowej.

Ulepszenie
Zapytana o spadek liczby redaktorów, Gardner ostrożnie wyjaśnia, że ​​traktuje to tylko jako środek ostrożności, ponieważ nie ma dowodów, że szkodzi Wikipedii. Ale po kilku minutach omawiania tego problemu staje się jasne, że wierzy, że Wikipedia potrzebuje pomocy. Jako dziennikarka zawodowa, która przed objęciem obecnego stanowiska kierowała działalnością internetową Canadian Broadcasting Corporation, Gardner sięga po analogię z redakcji, aby wyjaśnić, dlaczego trend ma znaczenie. Wikipedyści przypominają mi starego, chrupiącego faceta od biurka, który zna przewodnik po stylu wstecz, mówi. Ale gdzie są chętni reporterzy młodych? Nie wyprowadzasz tego starego, chrupiącego faceta z biurka o trzeciej nad ranem, żeby nakrył ogień. To dla nowego faceta, który ma dużo energii i potencjału. W Wikipedii nie mamy wystarczającego napływu młodych reporterów.

W 2012 roku Gardner utworzył dwa zespoły — obecnie nazywane Growth i Core Features — aby spróbować odwrócić spadek, wprowadzając zmiany w witrynie Wikipedii. Jednym z pomysłów badaczy, inżynierów oprogramowania i projektantów z tych grup był przycisk „Dziękuję”, odpowiedź Wikipedii na wszechobecny Facebook „Lubię to”. Od maja redaktorzy mogą kliknąć przycisk Dziękuję, aby szybko podziękować innym za dobry wkład. Po raz pierwszy otrzymali narzędzie przeznaczone wyłącznie do dostarczania pozytywnych opinii na temat poszczególnych zmian – mówi Steven Walling, menedżer produktu w zespole ds. rozwoju. Jak mówi, zawsze istniały narzędzia do reagowania na negatywne zmiany za pomocą jednego przycisku. Ale nigdy nie było sposobu, aby po prostu powiedzieć: „Cóż, to było całkiem dobre, dzięki”. Grupa Walling skupiła się na ułatwieniu życia nowym redaktorom. Jeden z testowanych pomysłów oferuje nowicjuszom sugestie, nad czym należy popracować, kierując ich do łatwych zadań, takich jak redagowanie artykułów, które tego potrzebują. Mamy nadzieję, że da to ludziom czas na zdobycie pewności siebie, zanim złamią zasadę i doświadczą trudnej strony Wikipedii.

Może się to wydawać drobnymi zmianami, ale fundacja nie jest w stanie zmusić społeczności do wspierania większych zmian. Nic nie ilustruje tego lepiej niż wysiłek wprowadzenia podejścia do edycji tekstu, które większość ludzi zna: to, które można znaleźć w codziennych programach do edycji tekstu.

Od początku Wikipedii edycja wymagała używania wikitekstu, języka znaczników bolesnego dla niewprawnego oka. Sprawia to, że pierwsze zdanie wpisu Wikipedii dla Stanów Zjednoczonych wygląda tak:

„Stany Zjednoczone Ameryki” („USA” lub „USA”), powszechnie określane jako „Stany Zjednoczone” („USA” lub „USA”) i „Ameryka”, to [[republika federalna]]{wydawca =Św. Martin’s Press }{isbn=978-0812211672} składający się z 50 [[U.S. stan|stany]] i [[okręg federalny (Stany Zjednoczone)|okręg federalny]].

Po latach planowania fundacja w końcu zaprezentowała Edytor Wizualny, interfejs, który ukrywa wikitekst i oferuje to, co widzisz, edycję. Został wprowadzony w lipcu w ramach testów obejmujących całą witrynę, spodziewając się, że wkrótce stanie się stałym elementem.

Ale w pokręconym świecie encyklopedii każdy może edytować, nie jest skrajną opinią, że ułatwianie edycji to strata czasu. Cechy oddanego redaktora-wolontariusza – Gardner wymienia wybredny, przewrotny i intelektualnie pewny siebie – nie są tymi, które zachęcają do akceptacji zmian, takich jak Edytor wizualny.

Po tym, jak fundacja uczyniła Visual Editor domyślnym sposobem edycji wpisów, Wikipedyści zbuntowali się i narzekali na błędy w oprogramowaniu. We wrześniu ankieta społecznościowa Request for Comment wykazała, że ​​nowy interfejs powinien być domyślnie ukryty. Fundacja początkowo odmówiła, ale we wrześniu wybrany przez społeczność administrator opublikował modyfikację kodu Wikipedii, aby ukryć Edytor wizualny. Fundacja poddała się. To sprawiło, że Visual Editor zgodził się, a nie zrezygnował – co oznacza, że ​​flagowy projekt mający na celu pomoc nowicjuszom jest w rzeczywistości niewidoczny dla nowicjuszy, chyba że przejrzą ustawienia konta, aby włączyć nowy interfejs.

Wielu przeciwników edytora wizualnego kwestionuje pomysł, że pomoże on Wikipedii. Nie sądzę, żeby to było lekarstwo, którego szuka fundacja, mówi Oliver Moran, irlandzki inżynier oprogramowania, który dokonał tysięcy zmian od 2004 roku i jest głównym administratorem. Podobnie jak niektórzy inni wokalni Wikipedyści, uważa za protekcjonalne stwierdzenie, że wikitekst odstrasza niektórych ludzi. Spójrz na coś takiego jak Twitter, mówi. Ludzie od razu odbierają hashtagi i znaki @. Wiele krytyki Edytora wizualnego jest również poparte poczuciem, że dowodzi on, że fundacja jest szczęśliwa z jednostronnych zmian w rzekomo wspólnym projekcie. Moran mówi, że Edytor wizualny został wdrożony bez wystarczającego wkładu ze strony ludzi, którzy zapewniają ochotniczą pracę, na której opiera się Wikipedia.

Poproszony o zidentyfikowanie prawdziwego problemu Wikipedii, Moran przytacza biurokratyczną kulturę, która ukształtowała się wokół zasad i wytycznych dotyczących wnoszenia wkładu, które z biegiem lat stały się labiryntem. Strona wyjaśniająca politykę o nazwie Neutralny Punkt Widzenia, jeden z pięciu filarów fundamentalnych dla Wikipedii, ma prawie 5000 słów. To jest prawdziwa bariera: pełzanie polityki, mówi. Ale niezależnie od roli, jaką odgrywa w trudach Wikipedii, trudno sobie wyobrazić jakiekolwiek wysiłki mające na celu przycięcie jej biurokracji. Musiałby być kierowany przez Wikipedów, a najbardziej aktywni wolontariusze zaczęli polegać na biurokratycznych zaklęciach. Cytując WP: NPV (polityka neutralnego punktu widzenia) lub grożenie podjęciem sprawy ARBCOM (komitetu arbitrażowego ds. rozstrzygania sporów) w sposób, który sugeruje, że wiesz dużo o takich arkanach, jest łatwiejsze niż prowadzenie bardziej merytorycznej dyskusji.

Nie oznacza to, że wszyscy Wikipedyści nie zgadzają się z oceną Wikimedia Foundation dotyczącą problemów witryny i jej pomysłów na ich rozwiązanie. Jednak nawet oddolne inicjatywy mające na celu pomoc Wikipedii nie mogą uciec przed tendencją społeczności do grzęzną w tonie wpatrywania się w pępek.

W lipcu 2012 roku niektórzy redaktorzy założyli stronę o nazwie WikiProject Editor Retention z myślą o stworzeniu miejsca do burzy mózgów na temat pomocy nowoprzybyłym i tworzenia bardziej przyjaznej atmosfery. Dzisiaj najbardziej żywe części strony dyskusyjnej tego projektu to narzekania na zastraszanie przez administratorów, debaty na temat tego, czy Wikipedia stała się cholernym domem wariatów i spory, w których pojawiają się oskarżenia, takie jak Zarejestrowałeś dzisiaj konto tylko po to, żeby mnie zaatakować?

Dobro publiczne
Chociaż Wikipedia ma znacznie mniej aktywnych redaktorów niż w czasach swojej świetności, liczba i długość jej artykułów wciąż rośnie. Oznacza to, że wolontariusze, którzy pozostali, mają więcej do zrobienia, a Gardner mówi, że potrafi wyczuć efekty: Anegdotycznie, społeczność montażystów ma poczucie, że jest trochę oblężona i przepracowana. 2011 Ankieta przez Wikimedia Foundation zasugerował, że bycie aktywnym redaktorem wymagało już znacznego zaangażowania czasowego. Z 5200 Wikipedystów ze wszystkich edycji językowych projektu, 50 procent wnosiło więcej niż godzinę dziennie, a 20 procent redagowało przez trzy lub więcej godzin dziennie. Jak mówi Halfaker, systemy przeciwdziałania nadużyciom Wikipedii są prawdopodobnie wystarczająco skuteczne, aby kontrolować wandalizm, ale może ucierpieć bardziej złożona praca polegająca na ulepszaniu, rozszerzaniu i aktualizowaniu artykułów: gdy pracuje mniej osób, wykonuje się mniej pracy.

Kiedy pojawia się temat jakości, każdy związany z Wikipedią często wskazuje, że tak jest Praca w toku . Ale takie zastrzeżenia nie mają większego znaczenia, gdy wykorzystuje się zawartość projektu. Kiedy wyszukiwarka Google umieszcza zawartość Wikipedii w polu faktów, aby odpowiedzieć na zapytanie, lub Apple Siri używa jej do odpowiedzi na pytanie, informacje są przedstawiane jako wiarygodne. Użytkownicy Google są proszeni o zgłaszanie nieścisłości, ale tylko wtedy, gdy zauważą, a następnie klikną łatwy do przeoczenia link do opinii/więcej informacji. Nawet wtedy opinie trafiają do Google, a nie do samej Wikipedii.

Jimmy Wales, obecnie zwykły Wikipedysta, ale wciąż wpływowy na redaktorów i Fundację Wikimedia, odrzuca sugestie, że projekt będzie się pogarszał. Uważa jednak, że nie może się znacznie poprawić bez napływu nowych redaktorów, którzy mają różne zainteresowania i akcenty. Kiedy spojrzysz na artykuł o standardzie USB, zobaczysz, że jest on naprawdę niesamowity i kluczowy dla naszych kompetencji jako społeczności maniaków technologii, ale spójrz na wpis o kimś znanym w socjologii lub elżbietańskich poetach, który jest dość ograniczony i krótki i można by je ulepszyć, mówi. To się nie wydarzy, dopóki nie zdywersyfikujemy społeczności. Wales ma nadzieję, że edytor wizualny zrobi to, przyciągając ludzi, którzy są podobni do tych, którzy już redagują witrynę, ale mają zainteresowania wykraczające poza męskie i tech-centryczne – jak to ujmuje, maniaków, którzy nie są maniakami komputerowymi. Przyznaje jednak, że martwi się, że uproszczenie edycji Wikipedii może zamiast tego potwierdzić, że projekt nie przemawia do osób, które nie są maniakami komputerowymi.

Rzeczywiście, większe trendy kulturowe prawdopodobnie sprawią, że wyzwaniem będzie odwołanie się do szerszej części społeczeństwa. Ponieważ komercyjne strony internetowe zyskały na znaczeniu, życie online odeszło od otwartych, samorządnych społeczności crowdsourcingowych, takich jak ta, która prowadzi Wikipedię, mówi Clay Shirky, profesor w Interaktywnym Programie Telekomunikacyjnym na Uniwersytecie Nowojorskim. Shirky był jednym z największych propagatorów idei, popularnej w poprzedniej dekadzie, polegającej na zachęcaniu obcych ludzi do spotykania się w sieci i osiągania rzeczy niemożliwych dla konwencjonalnej organizacji. Wikipedia jest dowodem na to, że w tym pojęciu było trochę prawdy. Ale dzisiejsza sieć jest zdominowana przez serwisy takie jak Facebook i Twitter, na których ludzie prowadzą osobiste, egocentryczne kanały. Poza specyficznymi ustawieniami, takimi jak masowe gry wieloosobowe, stosunkowo niewiele osób miesza się we wspólnej wirtualnej przestrzeni. Zamiast tego korzystają z urządzeń mobilnych, które nie nadają się do złożonej pracy twórczej i przedkładają zgrabne, samodzielne aplikacje nad niechlujne, połączone ze sobą strony internetowe. Shirky, który jest doradcą Fundacji Wikimedia, mówi, że ludzie przesiąknięci tym modelem będą mieli trudności ze zrozumieniem, w jaki sposób i dlaczego powinni wnosić wkład do Wikipedii lub innego podobnego projektu. Facebook jest dziś największą kulturą partycypacyjną, ale ich sposób uczestnictwa jest inny, mówi. To agregacja, a nie współpraca.

Gardner zgadza się, że dzisiejsza sieć jest wrogo nastawiona do samoorganizujących się wspólnych wysiłków, porównując ją do miasta, które straciło swoje parki publiczne. Nasz czas spędzamy na coraz mniejszej liczbie coraz większych witryn firmowych – mówi. Potrzebujemy więcej przestrzeni publicznej w Internecie. W rzeczywistości Gardner opuszcza fundację pod koniec roku w poszukiwaniu nowych projektów do pracy nad tym właśnie problemem. Twierdzi, że mimo wszystkich problemów Wikipedia jest jednym z niewielu publicznych parków w sieci, które nie znikną.

Z pewnością ma rację, że Wikipedia nie odchodzi. Według Gardnera fundusze, które Fundacja Wikimedia zbiera co roku na wsparcie witryny, wzrosły z 4 do 45 milionów dolarów. Ponieważ encyklopedia ma niewielką konkurencję, twórcy stron internetowych będą nadal tworzyć usługi, które traktują jej zawartość jako fakt, a zwykli ludzie będą polegać na Wikipedii w celu uzyskania informacji.

Jednak może nie być w stanie zbliżyć się do swojego wzniosłego celu, jakim jest kompilacja całej ludzkiej wiedzy. Społeczność Wikipedii zbudowała system i zasób unikalny w historii cywilizacji. Okazał się on godnym, być może śmiertelnym, pasującym do konwencjonalnych sposobów budowania encyklopedii. Ale ta społeczność stworzyła również bariery, które odstraszają przybyszów potrzebnych do ukończenia pracy. Być może to było zbyt wiele, by oczekiwać, że tłum nieznajomych z Internetu naprawdę zdemokratyzuje wiedzę. Dzisiejsza Wikipedia, nawet ze swoją średnią jakością i słabą reprezentacją różnorodności świata, może być najlepszą encyklopedią, jaką otrzymamy.

ukryć