Ups! Kalifornijski program kompensacji emisji dwutlenku węgla może przedłużyć żywotność kopalń węgla.

Wypalanie metanu w miejscu wydobycia paliwa. Obrazy Getty

Kalifornijski program ograniczenia emisji klimatycznych może mieć niezamierzony skutek w postaci wydłużenia żywotności kopalń węgla lub zachęcenia rolników do przestawienia się na uprawy, które wytwarzają znacznie więcej gazów cieplarnianych.

Ryzyko takich przewrotnych zachęt w raczkującym stanowym programie kompensacji emisji dwutlenku węgla jest jednym z najbardziej alarmujących ustaleń w nowej gazecie przez naukowców z Uniwersytetu Kalifornijskiego, Berkeley, Stanford i innych instytucji. I to tylko najnowszy dowód na to, że takie programy mogą znacznie zawyżyć osiągnięte redukcje emisji, a nawet nieumyślnie zwiększyć całkowite zanieczyszczenie klimatu.

Kompensacja emisji dwutlenku węgla jest kluczową częścią kalifornijskiego systemu limitów i handlu, który wyznacza zaostrzony limit ilości gazów cieplarnianych, które przemysł może emitować. Najwięksi truciciele klimatyczni w stanie mogą kupować lub sprzedawać uprawnienia, które umożliwiają im generowanie określonych poziomów emisji na tym rynku handlu uprawnieniami do emisji dwutlenku węgla. Lub mogą zakupić ograniczony zestaw kredytów kompensacyjnych od właścicieli gruntów, rolników i innych firm w całym kraju, które zmieniły swoje praktyki w sposób, który mógłby uniknąć emisji lub wyssać równoważną ilość dwutlenku węgla poprzez, powiedzmy, zatrzymanie wyrębu lub sadzenie drzew .

Ale jeśli ta druga strona w rzeczywistości nie zmniejszyła zanieczyszczenia klimatu tak bardzo, jak twierdziła – lub, co gorsza, nie zwiększyła – oznacza to, że podczas gdy ręce wymieniane na pieniądze nadal rosły.

Kalifornijska Rada ds. Zasobów Powietrznych (ARB) specjalnie zaprojektowała swój system offsetowy, aby uniknąć znanych problemów wcześniejszych systemów. Zamiast oceniać projekty na zasadzie indywidualnej, opracowali szersze protokoły, które określają, jakie rodzaje projektów są kwalifikowalne i jak należy oszacować ich redukcje emisji. System ustanowił określone standardy dla projektów kompensacyjnych w leśnictwie, produkcji zwierzęcej, uprawie ryżu i wydobyciu węgla, między innymi.

Ale w raport opublikowany online wcześnie rano w poniedziałek , naukowcy doszli do wniosku, że to znormalizowane podejście może nadal znacznie zawyżać redukcje emisji, a nawet je zwiększać.

Zwiększenie zysków z węgla

Weźmy na przykład wydobycie węgla.

Proces wydobycia węgla uwalnia również metan, gaz cieplarniany, który w ciągu pierwszych dwóch dekad jego istnienia w atmosferze ma ponad 80-krotnie większy efekt cieplarniany niż dwutlenek węgla. Gaz może wyciekać jeszcze przez lata po zamknięciu kopalni.

W zależności od kopalni operatorzy mają kilka możliwości postępowania z gazem: uwolnienie go do atmosfery; wychwytywanie go i wstrzykiwanie do rurociągu w celu wykorzystania go do produkcji energii; utlenianie go w systemach wentylacyjnych ; lub rozpalenie go, co oznacza podpalenie go na miejscu.

Te trzy ostatnie są ulepszeniami w stosunku do prostego uwalniania z perspektywy klimatycznej, ponieważ każdy proces przekształca gaz w dwutlenek węgla, który ponownie ma mniejszy wpływ na ocieplenie niż metan. Tak więc kalifornijski program kompensacyjny pozwala zanieczyszczającym kupować kredyty od spółek węglowych na podjęcie któregokolwiek z tych kroków.

W artykule podkreślono garść obaw dotyczących tego, czy kalifornijski protokół metanowy może zawyżać emisje, których udało się uniknąć w kopalniach, albo poprzez uznanie redukcji, które i tak by miały miejsce, albo przez przeszacowanie bazowych emisji takich projektów.

Ale stwarza również możliwość, że program może pomóc kopalniom pozostać otwartymi dłużej, a nawet rozwinąć, poprzez zwiększenie zysków przemysłu, który w przeciwnym razie znajduje się pod rosnącą presją finansową. Gazeta stwierdza, że ​​sprzedaż kredytów może zwiększyć zyski z wydobycia węgla nawet o 17% przy 10 USD za tonę, czyli nieco poniżej obecnej ceny, lub podwoić je w niektórych kopalniach, jeśli cena wzrośnie do 50 USD.

Dodatkowym niebezpieczeństwem jest to, że program zachęci branżę do jeszcze silniejszego lobbowania przeciwko przepisom wymagającym zaostrzenia, ponieważ nie kwalifikuje się jako offset, jeśli jest to wymagane przez prawo, mówi Danny Cullenward, współautor artykułu i współpracownik naukowy w Instytucja Carnegie.

W artykule podkreślono podobne obawy dotyczące uprawy ryżu, która również powoduje znaczne emisje metanu. Program kalifornijski zapewnia kredyty za zmianę praktyk w celu obniżenia emisji, takich jak osuszanie pól wcześniej w sezonie. Ale artykuł zauważa, że ​​może to niechcący skłonić rolników do przestawienia się z uprawy kukurydzy, która nie produkuje prawie tego samego poziomu metanu na akr, na uprawę ryżu, aby ubiegać się o kredyt.

Oba te obszary są stosunkowo małymi elementami programu offsetowego Kalifornii. Od lipca projekty metanowe wygenerowały nieco ponad 6 milionów kredytów, podczas gdy projekty uprawy ryżu nie przyniosły żadnych.

Ale artykuł pojawia się po kwietniowym raporcie tego samego głównego autora, Barbara Haga , który kieruje projektem handlu emisjami węgla w Berkeley w Centre for Environmental Public Policy. Okazało się, że kalifornijskie projekty leśne w USA protokół — który stanowi ponad 80% przyznanych do tej pory kredytów — mógł już zawyżyć redukcje emisji o 80 milionów ton dwutlenku węgla. To jedna trzecia całkowitych cięć, które stanowy program ograniczania i handlu miał osiągnąć w następnej dekadzie, i sugeruje, że właściciele ziemscy mogli zarobić setki milionów dolarów na redukcji emisji dwutlenku węgla, co może się nie wydarzyć (patrz Właściciele ziemi zarabiają miliony na cięcia emisji, które mogą nie nastąpić ).

Pomimo tych wszystkich niepewności, Kalifornia jest w dużym stopniu uzależniona od programu kompensacji, aby osiągnąć rzeczywiste redukcje. Nowa gazeta stwierdza, że ​​może reprezentować pełny efekt państwowego programu „limit i handel” do 2020 r., a połowa z tego w ciągu następnej dekady. ARB odmówił komentarza do tego artykułu.

Kalifornijski program offsetowy nie jest jedynym, który wzbudził obawy. A Śledztwo ProPublica opublikowane pod koniec maja , w oparciu o połączenie sprawozdawczości naziemnej i analizy satelitarnej międzynarodowych projektów leśnych, stwierdził, że w każdym przypadku… kredyty węglowe nie zrównoważyły ​​ilości zanieczyszczenia, do której powinny, lub przyniosły korzyści, które były szybko odwrócona lub której nie można było dokładnie zmierzyć, napisała reporterka, Lisa Song.

W międzyczasie, liczne badania podkreślili poważne problemy z wcześniejszym programem prowadzonym przez ONZ, który: udzielił kredytów na projekty redukcji emisji, w krajach rozwijających się. David Victor, profesor stosunków międzynarodowych na UC San Diego, który dokładnie zbadał rynek , oszacował, że aż dwie trzecie kredytów nie odzwierciedlało rzeczywistych redukcji emisji .

Zsumuj to, a pojawiają się bardzo realne pytania o to, jak dokładnie którykolwiek z tych programów mierzy redukcje emisji lub jak dokładnie mogą kiedykolwiek.

Jestem głęboko sceptyczny co do możliwości działania każdego większego programu offsetowego, mówi Victor. Problemem jest nie tylko rozliczanie (choć często jest to trudne), ale także nieodłączna trudność pomiaru scenariusza alternatywnego lub poziomu emisji, który istniałby w innym przypadku.

Brak łatwych rozwiązań

Stanowi to poważne wyzwanie, ponieważ badania klimatyczne konsekwentnie pokazują, że musimy znaleźć sposoby, aby rolnicy, właściciele gruntów i inne firmy usunęli ogromne ilości dwutlenku węgla z atmosfery, aby mieć jakąkolwiek nadzieję na uniknięcie niebezpiecznego poziomu globalnego ocieplenia.

Czy możemy więc uratować te programy?

Dokumenty Hayi zwróciły uwagę na szereg konkretnych zmian, które ARB może wprowadzić, aby ulepszyć swoje metody i protokoły księgowe. Mówi na przykład, że stan może przyjąć znacznie wyższe szacunki dotyczące ilości dodatkowego wyrębu, które po prostu przeniesie się na inne tereny, ponieważ rynek równoważy wszelkie spadki spowodowane przez jednego właściciela ziemi ubiegającego się o kredyty na zachowanie drzew.

Co więcej, w nowym dokumencie zauważono, że organ regulacyjny może podjąć dodatkowe kroki w celu monitorowania możliwości, że program tworzy przewrotne zachęty w niektórych obszarach – takich jak przedłużanie żywotności kopalń węgla – lub przede wszystkim unikanie ryzyka poprzez dyskwalifikację projektów, w których to prawdopodobne.

Technologia też może odgrywać pewną rolę. Niektóre startupy, takie jak Pachamama z San Francisco twierdzą, że mogą pomóc rządowym lub dobrowolnym programom kompensacyjnym w weryfikacji zmieniających się poziomów sekwestrowanych gazów cieplarnianych w lasach za pomocą zdjęć satelitarnych i sztucznej inteligencji. Tymczasem rodzaj maszyn do usuwania węgla opracowywanych przez Carbon Engineering lub Climeworks, który sprzedaje własne kredyty na usuwanie dwutlenku węgla , oferują tę zaletę, że można z całą pewnością określić poziom usuwanych gazów cieplarnianych (chociaż proces ten kosztuje znacznie więcej niż sadzenie drzew). (Zobacz Startupy, które chcą wysysać CO2 z powietrza, nagle przyciągają duże pieniądze.)

Ale nie ma łatwych rozwiązań. Jak zauważają autorzy, płacenie za redukcje zawsze będzie trudniejsze i mniej pewne niż za emisje.

Podstawowym wyzwaniem jest to, że większość zainteresowanych stron naciska na łatwą dostępność tanich offsetów, mówi Victor. Powiązani politycznie emitenci chcą gigantycznej podaży kredytów i uprawnień, aby utrzymać niskie ceny w programie limitów i handlu; właściciele ziemscy, spółki węglowe i rolnicy chcą sprzedać jak najwięcej kredytów; a regulatorzy, przynajmniej na tym etapie, są po prostu chętni do uruchomienia funkcjonującego rynku.

ukryć