211service.com
Wszystko w tej samej łodzi
Pewnego chłodnego dnia w połowie lat 30., Erwin Schell '12, kierownik kursu zarządzania biznesem w MIT, wyjrzał przez okno swojego biura i zauważył kilku studentów MIT, żeglujących w wyścigu odmrożenia na Charles. Ten widok go zainspirował. Niedługo potem on i George Owen z klasy 1894, który kierował Departamentem Architektury Morskiej, poszli zobaczyć się z Walterem Cromwellem Jackiem Woodem ’17, aby omówić rozpoczęcie programu żeglarstwa MIT. Owen sporządził plany łodzi, którą ostatecznie nazwano Tech Dinghy, a Schell zebrał fundusze na zbudowanie małej floty. Jako pierwszy mistrz żeglarski MIT, Wood przewodniczył następnie tej 48-łodziowej flocie w nowym pawilonie, a MIT był gospodarzem pierwszych międzyuczelnianych zawodów żeglarskich w 1937 roku.
Staffer William Jackson i Walter Brody ’34 wypróbowują oryginalny Tech Dinghy w 1936 roku.
Projekt Owena dla Tech Dinghy był genialny, zawierał zarówno olinowanie kota, jak i slup, aby zmaksymalizować osiągi wysoko wykwalifikowanych żeglarzy, a jednocześnie zapewnić stabilność nowicjuszom. Chociaż łódź ewoluowała – jest teraz w piątej generacji – jej znakomita równowaga pozostaje jej cechą definiującą. W 1953 roku druga generacja pontonu uderzyła w wodę, kadłub z włókna szklanego zastąpił drewniany kadłub Owena. W trzeciej generacji Halsey Herreshoff SM '60 zwiększył wysokość boków, aby zapobiec wchłanianiu wody; w czwartym podwyższył maszt. A w 2004 roku marynarze MIT wprowadzili na rynek piątą generację pontonu, który ma zbiorniki flotacyjne, które ułatwiają naprawianie po wywróceniu.
W typowy dla MIT sposób, Tech Dinghy pojawił się w kilku hackach - pojawiając się w pełni uzbrojony na małej kopule budynku 7, w basenie absolwentów i w fosie kaplicy kampusu. Prezydenci Instytutu, w tym Karl Compton, Paul Gray i Susan Hockfield, pływali na Tech Dinghies. Każdego roku 1200 do 1400 uczniów bierze lekcje żeglarstwa, a jeszcze więcej bierze 37 łodzi z floty na Charles.
Być może najsłynniejszym żeglarzem studenckim, który przejął stery Tech Dinghy, jest John Bertrand, SM ‘72, który wygrał Puchar Ameryki w 1983 roku dla drużyny australijskiej, kończąc 132-letnie panowanie USA. Bertrand przegrał swoją pierwszą próbę zdobycia pucharu w 1970 roku, latem przed przybyciem do MIT. Studiowanie architektury morskiej pod kierunkiem Jerry'ego Milgrama ‘61, SM ‘62, PhD ‘65 – którego nazwał błyskotliwym i szalonym człowiekiem – poszerzył wiedzę Bertranda na temat dynamiki płynów i taktycznego żeglowania na pontonach.
Był członkiem załogi i moim uczniem, wspomina Milgram. Promotorem jego pracy magisterskiej. Pracowaliśmy indywidualnie nad tym, jak można zastosować tę wiedzę teoretyczną do rzeczywistego żeglowania. Porozmawialibyśmy o związku między oporem kadłuba a generowaniem sił bocznych związanych z siłą wywieraną przez żagle i powiedzielibyśmy: Co najlepiej zrobić po halsowaniu, gdy jedziesz na dole z małą prędkością i potrzebujesz przyspieszyć do pełnej prędkości?
Bertrand pamięta, że był zaskoczony lokalnym talentem Charlesa. Początkowo czułem się jak jagnięta na rzeź; lokalne zmiany wiatru i lokalna wiedza pochłaniały wszystko, dopóki nie zacząłem tego rozumieć, wspomina. Tech Dinghy, choć staromodny i powolny, był doskonałą łodzią treningową i regatową, ponieważ łatwo było takielować i żeglować.
MIT pokazał mi wiele sposobów myślenia i rozwiązywania problemów – kontynuuje. Istniała mentalność „da się zrobić”, która była częścią kultury. Nauczyłem się również, jak pracować z kreatywnymi geniuszami, takimi jak Jerry, co było podstawą mojej zdolności do późniejszego zebrania i pracy ze światowej klasy grupą podczas naszego udanego wyzwania o Puchar Ameryki w 1983 roku.
Milgram został poproszony o prowadzenie swojego legendarnego kursu projektowania żaglówek po raz ostatni przed przejściem na emeryturę w sierpniu tego roku. Ostrzega jednak, że zajęcia to nie tylko zabawa i gry. Tak myśli zbyt wielu ludzi, mówi. Potem przychodzą i dowiadują się, że to prawdziwy kurs MIT, z prawdziwą nauką MIT, naprawdę trudnymi rzeczami, a połowa z nich rezygnuje. Myśleli, że będzie fajnie, ale żaglówka to bardzo złożony system o złożonej inżynierii.