Wykorzystanie steganografii przez rosyjskich szpiegów to dopiero początek

Jeden ze sposobów, w jaki 10 rosyjskich szpiegów, których Stany Zjednoczone właśnie wysłały do ​​ojczyzny w krótkim czasie szpieg swap komunikowali się z ich opiekunami za pośrednictwem steganografii - akt osadzania tajnych informacji w innym sygnale.

W tym przypadku szpiedzy osadzali wiadomości w obrazach, które następnie umieszczano na publicznych stronach internetowych. Wiadomości nie były zaszyfrowane – po prostu niewidoczne gołym okiem; zagubiony w niekończącym się strumieniu komunikacji przesyłanej codziennie przez sieć.

Oto kwestia steganografii: wdrożenie jej w prawie każdym sygnale, jaki można sobie wyobrazić, nie wymaga wiele — a robienie tego jest zaskakująco trywialne.Istnieje ponad 600 różnych znanych programów steganograficznych, według firmy WetStone Technologies zajmującej się kryminalistyką cyfrową, a ta, z której korzystali rosyjscy szpiedzy, była wykonana na zamówienie.

Rzeczywiście, napisanie programu steganograficznego jest tak łatwe, że Jon McLoone, szef międzynarodowego biznesu i rozwoju strategicznego w Wolfram, napisałem jeden w Mathematica za pomocą zaledwie kilku linijek kodu . Pomocnie wskazuje, że jego wersja, w przeciwieństwie do tej, której używali szpiedzy, prawdopodobnie nie ulegnie awarii .

Ale to dopiero początek: zasady steganografii można zastosować nawet w komunikacji ciągłej, takiej jak konwencjonalne sieci bezprzewodowe. Stosując takie podejście, Krzysztof Szczypiorski i Wojciech Mazurczyk pojąć jak wlać do megabajta na sekundę w otwartej sieci bezprzewodowej.

Steganografię można również zaimplementować w plikach dźwiękowych i protokołach VoIP. Oto scenariusz z Stegano.net , wiodąca witryna poświęcona steganografii: pracownik fabryki sprzętu elektronicznego przesyła plik muzyczny do internetowej witryny do udostępniania plików. W pliku MP3 (płyta Thriller Michaela Jacksona) ukryte są schematy nowego telefonu komórkowego, który będzie nosił markę dużej amerykańskiej firmy. Gdy tajwańscy współpracownicy pracownika pobiorą plik, zaczynają produkować podrabiane telefony komórkowe zasadniczo identyczne z oryginałem – jeszcze zanim amerykańska firma zdąży wprowadzić tę wersję do sklepów.

Steganografia działa, ponieważ możliwe jest ukrycie tajnych danych we wszystkich zmarnowanych lub mniej istotnych fragmentach dowolnej komunikacji. Wszystkie pliki mają tak zwane najmniej znaczące bity - są częścią dowolnej liczby binarnej, która po zgubieniu, robi najmniej, aby zmienić wartość wartości, którą reprezentuje . (Przez analogię, najmniej znacząca cyfra dziesiętnej liczby całkowitej 43,218 to 8, a jeśli ją zgubisz, prawie nie zmieniłeś wartości tej liczby dla większości celów.)

Te bity są szczególnie jednorazowe, gdy masz do czynienia z plikami, które muszą być tylko postrzegane przez człowieka - wyrzucanie lub mieszanie tych bitów jest podstawą większości technologii kompresji, na której polegamy, aby ułatwić przesyłanie multimediów, ponieważ po prostu nie zauważamy, że zaginęły.

W pewnym sensie więc wiele najlepszych kryjówek dla tajnych informacji w naszych sieciach jest produktem naszych niedoskonałych – lub zbyt doskonałych – systemów sensorycznych: albo nie zauważamy bardzo dużo, albo jesteśmy bardzo dobrzy w odfiltrowywaniu hałasu, w zależności od tego, jak na to patrzysz. Gdybyśmy wszyscy byli automatami o absolutnie doskonałej percepcji, znacznie trudniej byłoby znaleźć najmniej znaczące fragmenty, do których moglibyśmy wrzucić zakodowane wiadomości.

Śledź Christophera Mimsa na Twitterze , lub skontaktuj się z nim przez e-mail .

ukryć