Żel pozwala lekarzom naprawić pęknięte naczynia krwionośne bez szwów

Syntetyczny, wrażliwy na temperaturę żel może pomóc chirurgom szybciej, bezpiecznie i łatwiej ponownie połączyć naczynia krwionośne. Nowy żel, pomyślnie przetestowany na szczurach, może również umożliwić bardziej złożoną chirurgię robotyczną, a także chirurgię minimalnie inwazyjną.

Konstrukcja nośna: Ta lateksowa tuba została poddana działaniu podgrzewanego polaxameru, aby była sztywna. Lekarze mogliby używać żelu podczas operacji do naprawy naczyń za pomocą kleju, a nie szwów.

Odkąd francuski chirurg Alexis Carrel otrzymał w 1912 roku Nagrodę Nobla za metodę ich zszywania, poczyniono niewielkie postępy w sztuce ponownego łączenia naczyń krwionośnych. Około dziesięć lat temu chirurg Geoffrey Gurtner poczuł, że tęskni za substancją, którą można by wlać do maleńkich naczyń krwionośnych, z którymi walczył, aby ponownie je połączyć, aby je otworzyć podczas zszywania. Wiele operacji wymaga ponownego połączenia naczyń, mówi. W przypadku dwóch trzecich operacji byłoby to pomocne.

Kiedy Gurtner objął stanowisko na Uniwersytecie Stanforda, współpracował z grupą inżynierów chemików i ekspertów od biomateriałów Stanford, którzy zaadaptowali do tego celu substancję o nazwie Poloxymer 407, która została już zatwierdzona przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków do użytku wewnętrznego.

Sztuczka polegała na dostosowaniu właściwości substancji tak, aby zmieniała się ze stanu ciekłego w stan stały kilka stopni powyżej temperatury ciała. Grupa użyła lampy halogenowej do podgrzania obszaru wokół uszkodzonego naczynia krwionośnego u szczurów, dodała poloksymer, a następnie uszczelniła oba końce klejem chirurgicznym.

Ciecz zamienia się w ciało stałe, a potem zamiast składanych, miękkich kawałków linguini, masz coś w rodzaju patyczków pixie, mówi Gurtner. Po ich połączeniu pozostajesz bez blizny między dwoma naczyniami krwionośnymi.

Grupa przetestowała tę technikę na szczurach: w aorcie, a także w niektórych maleńkich, trudno dostępnych i dziwnie ustawionych naczyniach krwionośnych. Było to nie tylko pięć razy szybsze niż szycie ręczne, ale zwierzęta miały również mniej blizn i stanów zapalnych do dwóch lat później. Technika została opisana w badaniu opublikowanym online w: Medycyna natury .

Gurtner nie jest pierwszym, który podejmuje takie podejście. Roger Khouri, chirurg plastyczny i chirurg mikronaczyniowy z Miami, opatentował podobny pomysł prawie 20 lat temu.

Khouri użyła substancji na bazie lipidów, którą można było schłodzić do stanu stałego za pomocą zimnej wody, a następnie rozpuścić w temperaturze ciała. Ale w tym czasie nie było dostępnych klejów, które można by użyć w ciele, więc jego zespół zastosował zszywki chirurgiczne. Stosowałem tę technikę na pacjentach, ale nigdy tak naprawdę nie wyszło, ponieważ te zszywki nigdy nie trzymały się zbyt dobrze, mówi.

Gurtner mówi, że ma nadzieję rozpocząć testowanie tej techniki na pacjentach w przyszłym roku, ale chciałby ulepszyć klej, którego używał jego zespół. Perfekcyjny klej naprawdę sprawi, że lekarze nie będą musieli się zastanawiać, mówi.

Ale Bruce Klitzman, inżynier biomedyczny i fizjolog mikronaczyń z Duke University, ostrzega, że ​​nawet jeśli działa tak dobrze u ludzi, jak mają nadzieję twórcy, może nie zostać w pełni zaakceptowany przez chirurgów naczyniowych. Może im to zaoszczędzić pięć lub 10 minut, a jeśli tak, mogą to zrobić, ale z drugiej strony możesz mieć elastyczność przy szwach, której możesz nie mieć przy tym podejściu, mówi.

ukryć