Niewidomy może dostrzegać przedmioty po dodaniu do jego oka genu z alg

Pani Tech | Getty

58-latek był niewidomy, ledwo mógł dostrzec, czy to dzień, czy noc. Po otrzymaniu terapii genowej w celu dodania molekuł wyczuwających światło do jednej z siatkówek, mógł zlokalizować zestaw zeszytów na stole.

Naukowcy z Europy i USA donoszą dziś o tym, co opisują jako pierwsze udane zastosowanie optogenetyki w celu poprawy widzenia osoby. Wyczyn polegał na wprowadzeniu genu z alg do siatkówki mężczyzny.

Myślę, że rodzi się nowa dziedzina – powiedział podczas telekonferencji z dziennikarzami Botond Roska, profesor Uniwersytetu w Bazylei, który kierował badaniami.

w Medycyna przyrodnicza, autorzy opisują, jak ich pacjent stracił wzrok po zdiagnozowaniu 40 lat temu barwnikowego zwyrodnienia siatkówki, choroby zwyrodnieniowej, która niszczy fotoreceptory, światłoczułe komórki w siatkówce.

Lekarze zastosowali terapię genową, aby dodać cząsteczkę wyczuwającą światło do jednego z oczu mężczyzny. Dodany przez nich gen, zwany chrimson, pochodzi od jednokomórkowego gatunku alg, który jest w stanie wyczuwać światło słoneczne i zbliżać się do niego.

Pomysł dodania genu, mówi Roska, polega na skonstruowaniu komórek siatkówki zwanych zwojami, aby były w stanie reagować na światło, wysyłając sygnały wizualne do mózgu.

Strategia, finansowana przez francuską firmę GenSight Biologics, wymaga od pacjentów noszenia zestawu elektronicznych gogli, które wychwytują kontrasty światła w otoczeniu, a następnie rzutują obraz na siatkówkę z dużą intensywnością przy użyciu określonej długości fali żółto-pomarańczowego światła, które wyzwala cząsteczkę chrimson.

Niewidomy pacjent leczony nowatorską formą terapii genowej za pomocą gogli próbuje policzyć przedmioty umieszczone w jego polu widzenia. Nosi czepek EEG, aby naukowcy mogli zmierzyć reakcję jego mózgu na światło.

NATURA

Według José-Alaina Sahela, badacza z University of Pittsburgh, który odegrał główną rolę w eksperymencie i jest współzałożycielem GenSight, niewidomy początkowo nie zauważył żadnego efektu, ale stopniowo zaczął zgłaszać, że widzi kształty podczas noszenia gogli. Sahel opisuje pacjenta jako pierwszego, który skorzystał z optogenetyki.

Dzięki treningowi mężczyzna był w stanie dostrzec, czy na stole przed nim położono zeszyt. Potrafił też policzyć ciemne filiżanki ustawione przed nim, choć nie zawsze dokładnie.

Optogenetyka jest szeroko stosowana w eksperymentach neuronaukowych na zwierzętach , gdzie cząsteczki wyczuwające światło są dodawane do komórek mózgowych. Następnie, za pomocą impulsów świetlnych dostarczanych przez kable światłowodowe, naukowcy mogą wywołać określone nerwy, w niektórych przypadkach wywołując określone zachowania.

Wysiłki mające na celu zaadaptowanie tej techniki jako leku na ślepotę rozpoczęły się w 2016 roku, kiedy kobieta z Teksasu stała się pierwsza osoba leczona optogenetyka przez małą firmę RetroSense, która została później przejęta przez Allergan. Wyniki tego badania nigdy nie zostały podane do wiadomości publicznej, chociaż urzędnicy Allergan powiedzieli później, że niektórzy pacjenci twierdził, że widzi światło , na przykład postrzeganie jasnego okna w ciemnym pokoju.

Vedere Bio, startup z Cambridge w stanie Massachusetts, również rozwija terapie optogenetyczne.

Według Roski i Sahela, kilku pacjentów było leczonych w badaniu klinicznym sponsorowanym przez GenSight, ale tylko mężczyzna, którego przypadek jest opisywany dzisiaj, używał gogli.

Poziom widzenia przywrócony pacjentowi pozostaje niezwykle ograniczony. To, co widzi przez gogle, jest monochromatyczne, a rozdzielczość nie jest wystarczająco wysoka, aby odczytać, a nawet odróżnić jeden obiekt od drugiego.

Naukowcy powiedzieli, że gogle prawdopodobnie zostaną dopracowane i że przy dłuższym treningu mężczyzna może widzieć więcej niż teraz. Nie da się przewidzieć, jaki poziom widzenia osiągniemy, mówi Sahel.

ukryć