ONZ twierdzi, że nowe narzędzie do symulacji komputerowych może pobudzić globalny rozwój

Kategoria: Sztuczna inteligencja Opublikowany 29 maja

Wiadomości: Organizacja Narodów Zjednoczonych popiera a narzędzie do symulacji komputerowej wierzy, że pomoże rządom w rozwiązaniu największych problemów świata, od nierówności płci po zmiany klimatyczne.

Globalne wyzwania: W 2015 r. państwa członkowskie ONZ podpisały zestaw 17 cele zrównoważonego rozwoju które mają zostać osiągnięte do 2030 r. Obejmują one takie rzeczy jak zero ubóstwa, brak głodu oraz przystępna i czysta energia. Ambitny to mało powiedziane.

Jak narzędzie może pomóc? Oprogramowanie, zwane wnioskowaniem o priorytet polityki (PPI), wykorzystuje modelowanie agentowe do przewidywania, co by się stało, gdyby decydenci wydali pieniądze na jeden projekt, a nie na inny.

Zdaniem ONZ i Instytutu Alana Turinga w Londynie, który również wspiera projekt, ułatwia to rządom wybór polityk, które mają być traktowane priorytetowo. Narzędzie jest testowane przez władze w Meksyku i Urugwaju, a następnie w Kolumbii. Zainteresowany jest również brytyjski Departament Rozwoju Międzynarodowego.

Jak to działa? PPI czerpie z ekonomii, nauk behawioralnych i teorii sieci, aby symulować rząd, który alokuje pulę pieniędzy, oraz biurokratów, którzy wydają to, co otrzymują na różne projekty. Model, który został zbudowany przez ekonomistów z Londynu i Meksyku, uwzględnia szereg danych, takich jak budżety rządowe, wpływ wydatków na poszczególne polityki w przeszłości, skuteczność systemu prawnego danego kraju, szacunkowe straty z powodu znanych nieefektywności i tak dalej. Następnie sugeruje, w które polityki warto inwestować najwięcej.

Pomysł polega na tym, że narzędzie pomoże decydentom w przewidywaniu falistości ich procesu decyzyjnego. Na przykład inwestowanie w edukację może złagodzić nierówność płci, ale inwestowanie we wzrost PKB może nie sprzyjać redukcji emisji gazów cieplarnianych.

Czy to zrobi różnicę? PPI powinien być krokiem naprzód w zakresie analizy potencjalnych skutków różnych wyborów politycznych. Ale ma ograniczenia. Na przykład modele są tylko tak dobre, jak dane do nich wprowadzone, a niektóre rządy będą chętniej je dostarczać niż inne. Symulacje działają również z mocno uproszczoną wersją rzeczywistości, co wpływa na dokładność. Ale przed dekadą i ogromnymi lukami w realizacji większości celów ONZ, agencja – i świat – mogą wykorzystać całą pomoc, jaką może uzyskać.