Chiny po raz pierwszy wylądowały łazikiem na Marsie — oto, co dzieje się dalej

Artystyczne wrażenie łazika Zhurong, który ma zjechać z lądownika i wjechać na Marsa. Weibo

Według państwowych mediów 14 maja chiński program kosmiczny zrobił ogromny krok naprzód, kiedy po raz pierwszy wylądował łazikiem na Marsie. Chiny są teraz dopiero drugim krajem, który z powodzeniem wylądował na Marsie. Łazik, nazwany Zhurong (od boga ognia w starożytnej chińskiej mitologii), dołącza do łazików Curiosity i Perseverance NASA jako jedyne kołowe roboty poruszające się po powierzchni planety.

To naprawdę kamień milowy dla chińskiego programu kosmicznego, mówi Chi Wang, dyrektor National Space Science Center w Chińskiej Akademii Nauk. Oznacza to, że chińska eksploracja kosmosu wychodzi z układu Ziemia-Księżyc i zmierza do układu planetarnego [Marsa]. Taka misja pokazuje, że Chiny mają możliwość zbadania całego Układu Słonecznego.

Zhurong jest częścią misji Tianwen-1 Mars, którą Chiny rozpoczęły w lipcu ubiegłego roku, w tym samym miesiącu co NASA wystrzeliła łazik Perseverance oraz wystrzelenie sondy Hope Mars Orbiter przez ZEA. Cała trójka dotarła na orbitę marsjańską w lutym. Perseverance skierował się prosto na powierzchnię, podczas gdy Chiny utrzymywały Tianwen-1 na orbicie przez kilka miesięcy, aby znaleźć odpowiednie miejsce lądowania dla Zhurong. Ostatecznie wybrał Utopia Planitia, ten sam region, w którym wylądował statek kosmiczny NASA Viking 2 w 1976 roku. Tianwen-1 składa się zarówno z orbitera, jak i łazika Zhurong.

Powiązana historia

Łazik Perseverance NASA wyprodukował czysty tlen na Marsie

Demonstracja misji MOXIE pokazuje, że możliwe jest przekształcenie bogatej w dwutlenek węgla atmosfery Czerwonej Planety w tlen użyteczny dla astronautów.

NASA odniosła ostatnio szereg sukcesów z misjami na Marsa, ale nie dajcie się zwieść – połowa wszystkich misji na Marsa kończy się niepowodzeniem. Związek Radziecki wcześniej wylądował na Marsie w 1971 roku, ale łączność została utracona zaledwie 110 sekund później. Jeszcze w 2017 roku lądownik Schiaparelli Europejskiej Agencji Kosmicznej rozbił się w drodze na powierzchnię Marsa. Pierwsza próba Chin na Marsie była w rzeczywistości częścią rosyjskiej misji Fobos-Grunt w 2011 roku, mającej na celu zbadanie Marsa i jego księżyca Fobosa. Ten statek kosmiczny nie opuścił orbity Ziemi i kilka miesięcy później ponownie wszedł w ziemską atmosferę, co doprowadziło Chiny do realizacji własnej niezależnej misji na Marsa.

Nie oczekuj, że Zhurong dorówna, powiedzmy, wytrwałości. Ten ostatni waży ponad jedną tonę, jest zasilany energią jądrową, ma 23 kamery, jest wyposażony w system demonstracyjny przekształcania dwutlenku węgla w tlen, może pobierać i składować próbki, które pewnego dnia wrócą na Ziemię, oraz nawet przywiózł na planetę nowy helikopter . Ten pierwszy waży zaledwie 240 kilogramów, jest zasilany energią słoneczną, nosi tylko sześć instrumentów i ma przetrwać zaledwie 90 marsjańskich dni (chociaż może przetrwać dłużej).

Celem Tianwen-1 jest wykorzystanie 13 instrumentów (siedem na orbiterze, sześć na łaziku) do badania geologii i mineralogii gleby na Marsie, mapowania jego rozmieszczenia lodu wodnego, badania sił elektromagnetycznych i grawitacyjnych planety oraz scharakteryzowania jego klimat i środowisko na powierzchni. Podczas gdy orbiter będzie obserwował i mierzył te rzeczy z globalnej perspektywy i robił zdjęcia z dokładnością do dwóch metrów, Zhurong namierzy intrygujące punkty na powierzchni. Wykorzysta spektroskopię, aby dowiedzieć się, z czego zbudowana jest gleba, zmierzyć pola magnetyczne na ziemi i śledzić zmiany pogody, takie jak temperatura i wiatr.

Być może najbardziej intrygujące jest to, że Zhurong ma radar penetrujący ziemię, który pozwoli mu zajrzeć do aktywności i struktur podziemnych o głębokości 100 metrów — 10 razy dalej niż radar Perseverance. Istnieje nadzieja, że ​​instrument ten będzie w stanie wykryć potencjalne rezerwy lodu wodnego pod ziemią. Zasoby wodne mogą pewnego dnia być kluczowym elementem zakładania kolonii na Marsie. Zwłaszcza Utopia Planitia jest stosunkowo bezpiecznym miejscem do lądowania i możliwym miejscem do znalezienia wody, mówi Wang.

Lądowania pozaziemskie nie są obce Chinom — w ramach programu eksploracji Księżyca w tym kraju w ciągu mniej niż 10 lat trzy udane lądowania łazików na Księżycu. Ale to niekoniecznie ułatwiało dotarcie na Marsa. Odległość między dwiema planetami powoduje 18-minutowe opóźnienie w komunikacji. Cały proces lądowania musi odbywać się automatycznie, bez możliwości ręcznej interwencji naziemnej kontroli. Kraj nigdy wcześniej tego nie robił. Teraz wie, że może.

To, według mnie, mówi, że osiągają dobre wyniki, jeśli chodzi o jedną z najlepszych agencji kosmicznych na świecie, mówi Jason Davis z The Planetary Society. Tylko przez sam fakt, że wielu ludzi tego nie zrobiło. To nie jest przypadek; to nie jest tak, że po prostu wystartowali losowo i mieli szczęście. Wyraźnie nad tym pracowali.

Chociaż pojęcie dwóch krajów z łazikami na planecie rodzi również widmo rosnącej rywalizacji między USA a Chinami, może to być nadmiernym uproszczeniem. Zhurong nigdzie nie znajduje się w pobliżu ciekawości czy wytrwałości. Davis wskazuje, że oba kraje faktycznie koordynowały trajektorie swoich odpowiednich startów w 2020 roku, aby upewnić się, że nie zderzą się ze sobą. Mars jest duży, mówi. Możliwość sterowania wieloma statkami kosmicznymi z wielu podmiotów jest możliwa. To nie tak, że wpadną na siebie i będą powodować problemy.

Zamiast tego możliwe jest, że misja może faktycznie otworzyć więcej możliwości współpracy naukowej. NASA ma obecnie zakaz współpracy z chińskim programem kosmicznym, ale opublikowanie recenzowanych badań w prasie publicznej oznacza, że ​​istnieje możliwość porównania wyników podobnych dochodzeń prowadzonych przez łaziki każdego kraju, takich jak dane z radarów podpowierzchniowych.

Z tej perspektywy, mówi Davis, bardzo korzystne dla eksploracji kosmosu jest, aby wiele krajów, wiele podmiotów wykonywało tę pracę. Jeśli chodzi o czystą naukę, jestem bardzo podekscytowany tym, co odkryje misja.

ukryć