Jak Ida uniknęła obrony przeciwpowodziowej Nowego Jorku

Deszcz z huraganu Ida zalewa piwnicę restauracji typu fast food w Bronksie. Getty

Powodzie zabiły co najmniej dwa tuziny ludzi, gdy huragan Ida przetoczył się przez Nowy Jork, New Jersey i Pensylwania w nocy 1 września. 13 którzy zginęli i milion, który stracił moc kiedy w zeszły weekend burza uderzyła w Luizjanę, Missisipi i Alabamę.

Gdy burza przeniosła się na wschodnie wybrzeże, Nowy Jork został szczególnie mocno dotknięty. Ponad trzy cale deszczu spadły w Central Parku w ciągu godziny, bijąc rekord ustanowiony nieco ponad tydzień wcześniej. Wody powodziowe zmieniły parki w kanały, a stopnie metra w wodospady, pozostawiając mieszkańców opuszczonych lub uwięzionych. I to pomimo miliardów dolarów, które miasto wydało na poprawić jego ochronę przeciwpowodziową od huraganu Sandy w 2012 roku.

Ekstremalne burze stają się obecnie coraz bardziej powszechne, ponieważ zmiany klimatyczne powodują, że opady są bardziej dotkliwe, a burze będą się nasilać wraz z dalszym ociepleniem. Miasta muszą jeszcze wiele rozpracować, aby przygotować się na wynikające z tego zagrożenia, od gwałtownych powodzi po nawałnice sztormowe. Dostosowanie zajmie czas i pieniądze — w niektórych przypadkach dziesięciolecia i setki miliardów dolarów. Jednak zmiany klimatyczne i wysiłki adaptacyjne przebiegają w różnym tempie.

Powiązana historia

Miasta starają się zapobiec powodziom

Rury deszczowe, pompy i inna infrastruktura nie są budowane z myślą o intensywnych burzach napędzanych zmianami klimatycznymi.

Problem polega na tym, że szybciej widzimy te skutki i zmieniające się burze, a adaptacje po prostu nie nadążają, mówi Lauren McPhillips , hydrolog z Penn State University, który bada powodzie miejskie.

McPhillips mówi, że Nowy Jork jest stosunkowo przyszłościowy, jeśli chodzi o przygotowania do powodzi. Przez lata miasto stawiało na bardziej przepuszczalną architekturę, taką jak zielone dachy i ogrody deszczowe oraz zmodernizowane pompy i rury odwadniające. Te ulepszenia nasiliły się po Sandy.

Wiele nauczyliśmy się od Sandy, powiedziała gubernator Nowego Jorku Kathy Hochul w jednym Konferencja prasowa poranek po burzach. Odbudowaliśmy odporność; nasze wybrzeża są w znacznie lepszym stanie niż dawniej. Ale miejsce, w którym mamy słabość, jest na naszych ulicach.

Sandy zajmuje ważne miejsce w każdej dyskusji na temat powodzi w Nowym Jorku. Jednak różnica między huraganem z 2012 r. a Idą ilustruje złożone zagrożenie powodziowe, przed jakim stoi miasto ze względu na zmiany klimatyczne. Sandy spowodowała intensywną falę sztormową, gdy ocean wdarł się do miasta. Ida w krótkim czasie rozlała cale wody w całym mieście – problem, którego nie mogą rozwiązać bariery morskie i inne zabezpieczenia wybrzeża.

Podczas gdy Nowy Jork i inne obszary przybrzeżne są bardziej podatne na podnoszenie się poziomu morza, każdy obszar miejski może doświadczyć tak zwanych powodzi opadowych, spowodowanych przez opady deszczu. Sposób, w jaki rozwinęliśmy Nowy Jork, spowodował problem powodzi, mówi Timon McPhearson , badacz odporności miast na klimat w Nowej Szkole i członek Nowy Jork Panel ds. Zmian Klimatu .

Nieprzepuszczalne powierzchnie, takie jak beton, powodują, że woda spływa w dół wzgórza, a nie opada w ziemię, jak to ma miejsce na łąkach lub w lasach. A jeśli zbierze się wystarczająca ilość wody, konsekwencje mogą być śmiertelne.

„Musimy dosłownie przeprojektować miasto, aby rozwiązać problem”.

Timon McPhearson

Dzięki wkładowi badaczy, takich jak McPhearson, Nowy Jork opracował plany poprawy ochrony przed powodziami wywołanymi przez burze. Wybiegający w przyszłość plan odporności na wody opadowe opublikowany w maju 2021 r. zawierał ocenę ryzyka powodziowego w całym mieście i proponowane rozwiązania, począwszy od strategii społecznych, takich jak edukowanie lokalnych rad miejskich w zakresie zagrożeń powodziowych, po techniki inżynieryjne, takie jak więcej zielonych dachów i ogrodów deszczowych.

A miejski Wydział Ochrony Środowiska rozważa plany dotyczące obszarów, które są szczególnie dotknięte podczas najintensywniejszych sztormów. ten Badanie odporności Cloudburst , ukończony w 2018 r., zbadał strategie radzenia sobie z ekstremalnymi deszczami. Plany pilotażowe na często zalewanym obszarze w Queens obejmowały zieloną infrastrukturę, taką jak zatapiane chodniki w parku, a także boisko do koszykówki zaprojektowane do przechowywania wody podczas poważnych powodzi.

Jednak wykonanie tych lub innych rozwiązań w zakresie zarządzania wodami opadowymi wymagałoby znacznych nakładów finansowych, a niektóre z nich wymagałyby dziesięciu lat na zaprojektowanie. Musimy dosłownie przeprojektować miasto, aby rozwiązać problem, mówi McPhearson. I spodziewa się, że cena będzie wysoka — prawdopodobnie setki miliardów dolarów. Jak mówi, w niektórych przypadkach badania już sugerują, jak uchronić miasto przed powodzią, ale zebranie pieniędzy i woli politycznej do działania to wciąż przeszkoda.

Tymczasem powodzie będą nadal zabijać. Więcej ludzi ginie w wodach powodziowych niż z powodu jakichkolwiek innych skutków huraganu, mówi Anna Jefferson , hydrolog z Kent State University. A najbardziej narażone są osoby, które ucierpią lub zostaną zabite w wyniku powodzi. Co najmniej osiem osób, które zginęły podczas burzy w Nowym Jorku, mieszkało w mieszkaniach w piwnicach, niektóre z nich nielegalne, które wydają się być tańsze niż te naziemne.

Rozwiązania inżynieryjne mogą pomóc w zmniejszeniu niektórych szkód spowodowanych przez powodzie w miastach. Ale w tej chwili te rozwiązania idą powoli, a miliony ludzi pozostaną w niebezpieczeństwie, gdy nadejdą zmiany klimatyczne.

Ostatecznie, jeśli ocieplenie będzie się utrzymywać, przyszłe burze prawdopodobnie będą jeszcze gorsze. A ograniczenie przyszłych szkód będzie wymagało szeregu rozwiązań: ekologicznych, społecznych, prawnych i inżynieryjnych. Ale Ida, wraz z mnóstwem innych katastrof klimatycznych w tym roku, od pożary do ekstremalne ciepło , stało się niezwykle jasne: zmiana klimatu nie jest już przyszłym problemem, którego należy unikać. To się teraz dzieje, a my po prostu staramy się nadążyć.

ukryć